Αισιοδοξία…

Ας το παραδεχτούμε. Τα αθηναϊκά θέατρα έκοψαν ηρωικά το νήμα του τερματισμού
τους, σε μια δύσκολη εποχή, με πολέμους, πορείες, μεταλλασσόμενους ιούς,
οικονομικά προβλήματα και άλλα κοινωνικά δεινά. Η χειμερινή σεζόν, από τις πιο
πλούσιες, ολοκληρώθηκε, χωρίς πολλές απώλειες. Κάποια θέατρα συνεχίζουν
παρατείνοντας τις παραστάσεις τους, ενώ η εαρινή σεζόν έρχεται πλησίστια με
πολλές καινούργιες παραγωγές. Κατά ριπές. Δεκάδες νεανικές ομάδες θα έχουν
προστεθεί στις αθηναϊκές σκηνές ώς τον Ιούνιο. Κι απ’ ό,τι φαίνεται, μ’ έναν
κατά προσέγγιση υπολογισμό οι καινούργιες παραστάσεις θα είναι περισσότερες
από 50. Έτσι ώστε η Αθήνα να μη χάσει τον τίτλο της πρωτεύουσας με τον
μεγαλύτερο θεατρικό πληθωρισμό, αλλά και τις περισσότερες ελπίδες ανάπτυξης
στον τομέα αυτό. Ιδού, λοιπόν, η φετινή θεατρική σεζόν, που ξεκίνησε αισιόδοξα
τον Σεπτέμβριο με τους 12 θεατρικούς μονολόγους της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας
και συνεχίστηκε με μεγάλη κινητικότητα. Στα 110 θέατρα, με τις 144 συνολικά
σκηνές, προστέθηκαν φέτος πέντε καινούργιες θεατρικές αίθουσες, ενώ
αθροίζοντας τις πρεμιέρες έχουμε 213 παραστάσεις, 57 για παιδιά, συν 50
εαρινές, συνολικά 315 παραγωγές.

… με το βλέμμα στους νέους

Αλλά το βασικό χαρακτηριστικό του φετινού θεατρικού χειμώνα είναι η θεαματική
αύξηση των μικρών και μεγαλύτερων νεανικών ομάδων. Πενήντα επτά μέχρις ώρας
και συνεχίζουμε να μετράμε. Τάση ή μόδα, η παρουσία τόσων θεατρικών ομάδων
είναι «επιθετική». Γιατί βέβαια το θέμα δεν είναι μόνο ποσοτικό, και είναι
πασίγνωστο το «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Κάποιοι θα ξεχωρίσουν, θα συνεχίσουν,
θα «μονιμοποιηθούν» είτε κατά μόνας είτε συλλογικά, κάποιοι θα «καούν», θα
κουραστούν ή θα απογοητεύσουν και θα απογοητευθούν. Όπως όμως και να ‘χουν τα
πράγματα, η χωρητικότητα, οι εποχές θέλουν τους νέους. Οι εποχές ναι, η
πολιτεία όμως; Μόνο το Εθνικό Θέατρο με τη διοργάνωση των παραστάσεων του
«Άδειου χώρου» και το Θέατρο του Νότου με τις «Δοκιμές» δίνει αίθουσα, τεχνικό
εξοπλισμό και δυνατότητες έκφρασης δωρεάν στους νέους συγγραφείς, σκηνοθέτες,
σκηνογράφους, ηθοποιούς. Οι άλλοι θα δανειστούν, θα χρεωθούν, πάντως θα βρουν
τα 15.000 ευρώ, που είναι ο μέσος όρος του κόστους μιας μικρής παραγωγής και
θα προχωρήσουν. Τόπο στα νιάτα λοιπόν.