[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Εικόνες που θυμίζουν Μεσαίωνα αντικρύζει κανείς στη Βαγδάτη, πέντε ημέρες
μετά τη νίκη των αμερικανικών δυνάμεων και την «απελευθέρωσή» της από το
καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Στα προαύλια των νοσοκομείων ανοίγουν ομαδικούς τάφους για τους αμάχους, που
παραμένουν άταφοι εδώ και μέρες. Το Αρχαιολογικό Μουσείο, λεηλατημένο. Τα
νοσοκομεία, τα κυβερνητικά κτίρια και οι ξένες πρεσβείες το ίδιο. Η διοικητική
υποδομή καμένη ως τα θεμέλια. Χωρίς τηλέφωνο, ηλεκτρικό και νερό.

Δεν υπάρχει στη σύγχρονη Ιστορία της ανθρωπότητας παράδειγμα κατακτητή
που μπαίνει σε μια πόλη και δεν εξασφαλίζει την αστυνόμευση και τη συνέχεια
στις στοιχειώδεις κρατικές λειτουργίες. Οι Αμερικανοί, αν και γνώριζαν τι θα
συμβεί σε μια πόλη που βυθίζεται στο χάος και την αναρχία, επέτρεψαν να
δημιουργηθεί μια τέτοια κατάσταση. Το έκαναν για να εξευτελίσουν τον ιρακινό
λαό; Ή για να του πουλήσουν σαν σωτήρες τούς Κουίσλινγκ που θα του επιβάλουν
σαν κυβέρνηση;

Χθες, εικοστή πέμπτη ημέρα του πολέμου, έπεσε και το Τικρίτ. Ούτε στην
πατρίδα του όμως βρήκαν τον Σαντάμ και τα γεράκια της Ουάσιγκτον απειλούν τώρα
ανοιχτά τη Συρία, την οποία κατηγορούν ότι «κρύβει» την ιρακινή ηγεσία.

Εξαιτίας του πολέμου, η Ευρωπαϊκή Ένωση πέρασε τη χειρότερη κρίση της
από την ημέρα που ιδρύθηκε. Όπως επισημαίνει ο Γιώργος Παπανδρέου, σε
συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», μόλις στο παρά πέντε απέφυγε τη διάλυση και θα
χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να ανακτήσει την προ του πολέμου εικόνα της.

Η ιστορική στιγμή της διεύρυνσης με τις δέκα νέες χώρες είναι μια
αφετηρία γι’ αυτήν την προσπάθεια. Την ώρα όμως που οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα
ποζάρουν για την «οικογενειακή φωτογραφία» με φόντο το άσπρο χελιδόνι της
ελληνικής προεδρίας, χιλιάδες πολίτες θα διαδηλώνουν στους δρόμους της Αθήνας
για να δείξουν στους «πολεμοκάπηλους» (Αθνάρ – Μπλερ – Μπερλουσκόνι), ότι
είναι ανεπιθύμητοι.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει λάβει πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας, για να μη
σκιάσουν οι διαδηλώσεις τη λάμψη της τελετής προσχώρησης των νέων κρατών-μελών
και ιδιαίτερα της Κύπρου. Η χώρα όμως δεν έχει διάθεση για γιορτές. Πενθεί τα
αγγελούδια που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό δυστύχημα, στα Τέμπη.

Ο κρατικός μηχανισμός έχει καταρρεύσει στη Βαγδάτη και τα σχολεία – όσα
δεν βομβαρδίστηκαν ή λεηλατήθηκαν – είναι κλειστά. Η εκπαίδευση των παιδιών
που επέζησαν του πολέμου γίνεται στον δρόμο από τους πεζοναύτες. Τι μπορούν να
τους μάθουν; Να κρατάνε όπλα και να κάνουν πόλεμο…