ΛΑΝΤΟ ΜΠΑΡΤΟΛΙΝΙ «Και η Σκάλα ένα είδος μαφίας είναι…»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Ο Αντρέα Μποτσέλι και δόξα έχει και χρήμα. Γιατί θέλει να τραγουδάει |
«Ο τραγουδιστής της όπερας πρέπει να είναι πολύ διπλωμάτης. Σαν τους
πολιτικούς. Αν είσαι πολύ καλός τραγουδιστής αλλά κακός διπλωμάτης δεν έχεις
πολλές ελπίδες. Αν είσαι μέτριος τραγουδιστής αλλά πολύ καλός διπλωμάτης έχεις
περισσότερες πιθανότητες για καλή καριέρα!», λέει στα «ΝΕΑ» ο Λάντο
Μπαρτολίνι. Ο φημισμένος Ιταλός τενόρος, ο οποίος πρωταγωνιστεί απόψε στο
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ως Κάλαφ στην «Τουραντότ» του Πουτσίνι, δεν… μασάει
τα λόγια του, ιδίως για εκείνους από τους εκλεκτούς συναδέλφους του που
διαπρέπουν στις δημόσιες σχέσεις.
«Ο Παβαρότι ήταν κατά βάση λυρικός τενόρος. Ήθελε όμως να παίξει και
δραματικούς ρόλους, για παράδειγμα σε Αΐντα και Τουραντότ. Κάποτε, θυμάμαι,
δοκίμασε για πρώτη φορά να ηχογραφήσει Οθέλλο. Δυσκολεύτηκε τόσο, που είπε ότι
δεν θα το ξανακάνει. Ο Κράους, ο τενόρος, ήθελε επίσης να τραγουδήσει Αντρέα
Σενιέ. Αλλά δεν το τόλμησε. Δεν μπορούν όλοι να κάνουν τα πάντα. Και όμως,
είναι πολλοί που δεν θέλουν να το παραδεχθούν».
Ως τέτοια περίπτωση, ο Λάντο Μπαρτολίνι κατονομάζει τον Αντρέα
Μποτσέλι: «Ιδού άλλος ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Ενώ όμως είχε κερδίσει πολλά
χρήματα, ήθελε σώνει και καλά να τραγουδήσει άριες. Την εποχή που ετοιμαζόταν
να κάνει το βήμα αυτό, είχε ζητήσει να μ’ επισκεφθεί – όπως και άλλους
τραγουδιστές – για να αντιληφθεί καλύτερα τα ζητήματα της όπερας. Στο
Ντιτρόιτ, όπου εμφανίστηκε κάποτε μαζί με άλλους τραγουδιστές, η διαφορά
φάνηκε αμέσως. Την άλλη ημέρα οι εφημερίδες έγραψαν ότι δεν κάνει για όπερα.
Αλλά μετά εμφανίστηκε άλλο άρθρο που τον υπερασπιζόταν. Διότι οι εταιρείες
κέρδιζαν πολλά χρήματα από τις ηχογραφήσεις του Αντρέα Μποτσέλι. Αναγκάζεται
λοιπόν και χρησιμοποιεί μικρόφωνο. Διότι άλλο το στούντιο, άλλο η εμφάνιση
μπροστά στο κοινό».
Ο Λάντο Μπαρτολίνι δεν τα λέει όλα αυτά με θυμωμένο ύφος. Τα λέει με την πείρα
και τη γνώση ενός τενόρου που έχει… φάει τους δραματικούς ρόλους με το
κουτάλι και ο οποίος απόψε θα συμμετάσχει στην 34η παραγωγή της «Τουραντό»
στην καριέρα του, κάτι που μεταφράζεται σε περισσότερες από 200 εμφανίσεις ως
Κάλαφ. Αν κάτι τον έχει ενοχλήσει, είναι η νοοτροπία των συμπατριωτών του. «Οι
Ιταλοί είναι ζηλιάρηδες», λέει. «Δεν βοηθούν τους συμπατριώτες τους, όπως
κάνουν οι Ισπανοί ή οι Εβραίοι».
Για του λόγου το αληθές, ο Λάντο Μπαρτολίνι ξεκίνησε την καριέρα του
στην Αμερική. Μάλιστα, στη διάρκεια των σπουδών του, ήταν μαθητής του
βαθύφωνου Νίκου Μοσχονά στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Και ενώ είχε ήδη αρχίσει να
εμφανίζεται τακτικά στη Νέα Υόρκη, έκανε επί τρία χρόνια οντισιόν στην Ιταλία
και δεν τον έπαιρναν. «Αν δεν αρέσεις, που λέει ο λόγος, στον Ρικάρντο Μούτι,
δεν πρόκειται να τραγουδήσεις στη Σκάλα. Είναι ένα είδος μαφίας», λέει.
Τελικά, του έδωσαν το 1983, στη Σκάλα, τον ρόλο του Ερνάνη, 10 χρόνια μετά την
πρώτη του εμφάνιση στη Νέα Υόρκη ως Πίνκερτον στη Μαντάμ Μπατερφλάι. Σήμερα
θεωρείται από τους κορυφαίους τενόρους στον κόσμο και έχει τραγουδήσει σε όλα
τα μεγάλα λυρικά θέατρα της Ευρώπης: Βιέννη, Παρίσι, Μόναχο, Αμβούργο,
Βερολίνο, Κόβεντ Γκάρντεν, Αρένα ντι Βερόνα.
Για την άλλη βεντέτα του λυρικού τραγουδιού, τον Πλάθιντο Ντομίνγκο,
λέει ότι είναι μεγάλο ταλέντο στις… δημόσιες σχέσεις. «Καλή φωνή, αλλά δεν
είναι ούτε Καρούζο ούτε Φράνκο Κορέλι. Αλλά με τις μπίζνες κατάφερε να κάνει
μεγαλύτερη καριέρα από εκείνους. Δούλεψε βέβαια κιόλας. Γιατί στις πρώτες του
εμφανίσεις, στο Ισραήλ, το κοινό τον είχε αποδοκιμάσει… Ένα μεγάλο του
ταλέντο είναι ότι καταφέρνει να τα έχει καλά με όλους. Μιλάει με όλους,
προσφέρει το παλτό του στις κυρίες… Είναι φυσικό χάρισμα αυτό. Αλλά δεν
θέλει να τραγουδάει μ’ εμένα μαζί. Είχα υπογράψει σύμβαση να τραγουδήσω Αντρέα
Σενιέ στην Ουάσιγκτον και εν τω μεταξύ ο Ντομίνγκο ανέλαβε καλλιτεχνικός
διευθυντής. Δεν με άφησε να τραγουδήσω Αντρέα Σενιέ, λοιπόν. Αργότερα, ήρθε να
με παρακολουθήσει σε άλλο ρόλο και στο τέλος, μπροστά σε όλο τον κόσμο, με
χτυπούσε φιλικά στην πλάτη και μου έλεγε τι καλός που ήμουν. Και πάλι καλά ο
Ντομίνγκο. Υπάρχουν κι άλλοι που είναι πολύ μικρότερης εμβέλειας και
καμώνονται ότι είναι λόρδοι».
«Η μουσική θέλει θυσίες»
«Αισθάνομαι τυχερός για δύο λόγους: διότι βρήκα υποτροφία και σπούδασα στην
Αμερική – στην Ιταλία οι γονείς μου δεν θα είχαν καταφέρει να πληρώσουν τις
σπουδές μου – και διότι επί 20-30 χρόνια που τραγουδάω έχω καλή υγεία. Γενικά
πιστεύω στην τύχη. Ασπάζομαι την άποψη του Ντομένικο Μοντούνιο – ξέρετε,
εκείνου που τραγουδάει το «Volare» -, που έλεγε ότι για να πετύχεις στο
τραγούδι χρειάζεσαι τρία πράγματα: πρώτον τύχη, δεύτερον τύχη και τρίτον τύχη.
Βέβαια χρειάζεται να έχει κανείς υπομονή και καλλιέργεια. Όταν ξεκινούσα,
νόμιζα ότι όλα ήταν εύκολα. Αν ήξερα τις δυσκολίες δεν ξέρω αν θα το έκανα. Αν
ήξερα πόσο δύσκολο είναι να είσαι μόνος μπροστά στο κοινό ή πόσο δύσκολο είναι
να αντιμετωπίσεις τον διευθυντή ορχήστρας. Το κυριότερο είναι ότι η μουσική
θέλει να θυσιάσεις τον εαυτό σου. Γι’ αυτό και στην Ιταλία, οι ενδιαφερόμενοι
να γίνουν τραγουδιστές όπερας είναι όλο και λιγότεροι. Προτιμούν την ποπ και
τα σπορ. Έπειτα, αν σπουδάσεις ηλεκτρονικός ξέρεις ότι θα βρεις δουλειά. Στη
μουσική δεν ξέρεις ποτέ».
INFO
Ο Λάντο Μπαρτολίνι εμφανίζεται ως Κάλαφ στην «Τουραντότ» του Μεγάρου Μουσικής
Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, τηλ. 210-7282.333) απόψε στις 8.30 και στις
13 και 15 Απριλίου.
Google news
