Κατάληψη, κάμερα πάμε

Όσα πολεμικά κι αν δείξουν οι κάμερες, αρκεί μια στιγμή σαν αυτή για να ξυπνήσει την ανθρωπιά και να δείξει τι σημαίνει πόλεμος

Αυτή είναι τηλεόραση. Η κατάληψη μιας πόλης σε απευθείας μετάδοση. Πλάνα από
τις οδομαχίες στη Βαγδάτη και λεπτομερείς περιγραφές των ανταποκριτών μαζί με
το πρωινό μας καφεδάκι. Σφίγγεται η καρδιά. Η πρωινή δόση αδρεναλίνης πριν
ξεκινήσουμε τις καθημερινές μας δραστηριότητες. Εκεί έξω από τα παράθυρα του
ξενοδοχείου «Παλαιστίνη» συμβαίνουν φονικές επιδρομές και εδώ στην ήσυχη χώρα
πληροφορούμαστε τον πόλεμο σε απευθείας μετάδοση. Την επόμενη φορά η
τεχνολογία μπορεί να ‘χει εξελιχθεί περισσότερο, να υπάρχουν μικροκάμερες στα
βλήματα για παράδειγμα για να βλέπουμε την τροχιά που διαγράφουν και το πώς
χτυπούν τον στόχο. Η απόλυτη πληροφόρηση, η απόλυτη διαφάνεια, η διαφάνεια της
φρίκης.

Πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά σε μια εποχή που η τεχνολογία της
τηλεόρασης προσφέρει τη δυνατότητα να είμαστε παντού, όπου οι ανταποκριτές με
το δικό τους κουράγιο γίνονται τα «μάτια» και τα «αυτιά» μας. Κατελήφθη η
Βαγδάτη; Τα πλάνα από το Sky News δείχνουν σε απευθείας μετάδοση συνέντευξη
που δίνει στον «ενσωματωμένο» ανταποκριτή έξω από το ανάκτορο του Σαντάμ ένας
Αμερικανός αξιωματικός με όλη του την άνεση. Ο Σωτήρης Δανέζης με τη σειρά του
για το Mega περιγράφει τις εκρήξεις έξω από το παράθυρό του, τις κινήσεις
κάποιων μαυροντυμένων, μια χούφτα όχι περισσότεροι, που τρέχουν στην απέναντι
όχθη του ποταμού. Οι περίφημοι φενταγίν, που το βάζουν στα πόδια; Ο υπουργός
Πληροφοριών του Ιράκ δίνει διαφορετική εικόνα. Τίποτε δεν πήραν οι Αμερικανοί,
είναι όλα δικά μας, θα οργανώσουμε μια βολτίτσα στην πόλη για τους
δημοσιογράφους να δουν ότι είναι δική μας.

Τι συμβαίνει; Οι κάμερες σε απόσταση δείχνουν καπνούς και αντάρα.
Κρεμόμαστε από τα χείλη των ανταποκριτών. Τα πλάνα που πετυχαίνουμε στον Alpha
δείχνουν άλλους φενταγίν να τρέχουν βγάζοντας τα ρούχα τους. Τι να υποθέσει
κανείς; Αμερικανικές δυνάμεις έχουν κυκλώσει το υπουργείο Πληροφοριών και
προσπαθούν να το καταλάβουν, λένε οι πληροφορίες του Reuters. Το υπουργείο
Πληροφοριών, λέει ο Πάνος Χαρίτος από τη Βαγδάτη στον Γιάννη Λοβέρδο (ΝΕΤ),
έχει χτυπηθεί εδώ και ημέρες και δεν είναι πλέον παρά μπάζα, τι θα καταλάβουν
οι Αμερικανοί;

Σύγχυση από την αδιάκοπη ροή των πληροφοριών σε χρόνο αγχωτικό. Η μάχη
της πληροφόρησης το ίδιο σφοδρή με εκείνες στους δρόμους της Βαγδάτης. Ένα
ξέφρενο πινγκ-πονγκ εικόνων και πληροφοριών. Ασυγκράτητη η τηλεοπτική
τεχνολογία βρίσκεται ταυτοχρόνως στην υπηρεσία της ενημέρωσης και της
παραπληροφόρησης.

Η εκμηδένιση της απόστασης από το γεγονός φέρνει ένα είδος μέθης. Η
ακίνητη εικόνα ενός μέρους της Βαγδάτης δεν είναι παρά ένα κλάσμα αυτού που
συμβαίνει, ένα «θραύσμα» μιας θρυμματισμένης εποχής, που στηρίζει τις ελπίδες
της σε μια αμφίβολη διαφάνεια της κάμερας, σε μια αυτοαναιρούμενη διαρκή
πληροφόρηση, όπου η αλήθεια χάνει το πρόσωπό της.

Ο θάνατος είναι η μόνη αλήθεια του πολέμου. Η πιτσιλισμένη με αίμα
κάμερα στο ντοκουμέντο του BBC World που δείχνει το χτύπημα από φίλια πυρά της
ομάδας των δημοσιογράφων, μεταξύ των οποίων και ο Τζον Σίμσον του BBC, αυτή
την αλήθεια μαρτυράει. Ακούμε τον Σίμσον να φωνάζει τον μεταφραστή του. Είχε
σκοτωθεί λίγα μέτρα πιο πέρα. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Δεν είναι
σινεμά. Είναι μια κόλαση που σφραγίζει τον καινούργιο κόσμο, το ίδιο το
μέλλον, σε απευθείας μετάδοση. Ίσως έρθει το Χόλιγουντ με άφθονο κέτσαπ να
αναπαραστήσει το αίμα που ρέει, να αποενοχοποιήσει, να εκτονώσει. Απομένει σαν
στοίχημα να μη μείνουμε καταναλωτές της φρίκης, πότε με το πρωινό καφεδάκι και
πότε με τη βραδινή πίτσα και μετά θεατές σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα να
κρίνουμε το ταλέντο των σκηνοθετών. Το θέαμα απλώς ιχνογραφεί το κενό, αυτό
που οφείλει να καλύψει η συνείδηση.