Το Τέταρτο κουδούνι

Σάββατο κι απόβραδο πάλι – χωρίς ασετυλίνη πια… – κάνω έτσι μια ζαπιά
και να το «Privé». «Βρε, στο ριάλιτι το ‘ριξε κι η Έλενα Κατρίτση!»,
λέω. Διότι, εκ πρώτης όψεως, η, εκ των προσκεκλημένων της, ξώβυζη κυρία κάτι
σε κορίτσι σιλικονούχο της Συγγρού μού έφερε…

Όχι, όχι! Σταθερά «πριβέ» – τρόπος του λέγειν… – παραμένει η εκπομπή.
Απλώς, η συμπαρουσιάστρια ήταν, πρωινής το πάλαι ποτέ εκπομπής που εξελίχθη σε
εντελώς πρωινάδικο, η οποία μας ανέπτυσσε τα περί του διαζυγίου της και άλλα
εξίσου κεφαλαιώδη ζητήματα. Αλλά με ντεκολτέ – τρόπος του λέγειν… – που η
έκτασή του να καταλαμβάνει το «τρίγωνο των Βερμούδων» ρώγα – αφαλός – ρώγα (η
απορία, πάντως, μου ‘χει μείνει: πώς συγκρατούνται αυτά τα φουστάνια;), τόσο
ευθέως παραπέμπον σε Συγγρού, άντε σε Σόλωνος, που με μπέρδεψε.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Έτος Ξένιας Καλογεροπούλου» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η φετινή χρονιά:
άπαντα τα έργα της για παιδιά παίζονται ανά την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό!

Εκτός απ’ το «Η πεντάμορφη και το τέρας» που έχει γράψει με τον Θωμά
Μοσχόπουλο και που έχει ανεβεί και πάλι, «ξανακοιταγμένο», σε σκηνοθεσία του,
στην «Πόρτα», ο «Οδυσσεβάχ» της – το πρώτο της – παρουσιάζεται απ’ το ΔΗΠΕΘΕ
Λάρισας σε σκηνοθεσία Νίκου Σακαλίδη – αλλά και στην Γαλλία και στην Ιταλία. Η
«Ελίζα» της (που έχει ανεβεί και στην Κύπρο) από την Παιδική Σκηνή του «Νέου
Θεάτρου Θεσσαλονίκης», με σκηνοθέτη τον Ισίδωρο Σιδέρη, στο «Αριστοτέλειο» της
συμπρωτεύουσας όπου παίζεται όμως απ’ την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», στο
«Αμαλία», σε σκηνοθεσία Έρσης Βασιλικιώτη, και η «Οικογένεια Νώε» την οποία
συνυπογράφει με τον Θωμά Μοσχόπουλο. Ενώ το «στερνοπαίδι» της, το «Σκλαβί»,
ετοιμάζει – μεθαύριο η πρεμιέρα – ο Γιάννης Κακλέας στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας!

Για να μη σας πω για τις μεταφράσεις της: «Ο γλάρος» του Τσέχωφ, που
και εκδόθηκε απ’ τον «Κέδρο» – πολύ ψαγμένη δουλειά – παίζεται απ’ την Μπέττυ
Αρβανίτη στην παράσταση του Νίκου Μαστοράκη, παίχτηκε και απ’ την Πειραματική
Σκηνή της «Τέχνης» στη σκηνοθεσία του Νίκου Χατζηπαππά, ενώ «Το σώσε» του
Μάικλ Φρέιν, που έχει κάνει μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή, και στην αρχή του
χειμώνα ακούστηκε, στην Πειραματική επίσης, και στην Κύπρο ακούγεται.

Στη μνήμη της Κατίνας Παξινού αφιερωμένη η φετινή σεζόν του «Εθνικού».

Δυο έργα που Εκείνη τα πρωτόπαιξε στο Εθνικό – «Ταξίδι μεγάλης μέρας
μέσα στη νύχτα» του Ο’Νιλ, «Η τρελή του Σαγιό» του Ζιροντού – στο ρεπερτόριό
του, σε όλα τα προγράμματά του ένα κείμενο του Κώστα Γεωργουσόπουλου για την
Κατίνα Παξινού, όλα καλά κι όλα ωραία.

Αλλά στις 23 Φεβρουαρίου που έκλειναν τα τριάντα χρόνια από την εκδημία
της δε θα έπρεπε το Εθνικό να οργανώσει και μια πανηγυρική εκδήλωση στη μνήμη
της; Δεν της το όφειλε;

Η πολύ καλή Ελένη Μανωλοπούλου (φωτογραφία), της πολύ καλής νέας φουρνιάς
κοριτσιών σκηνογράφων – ενδυματολόγων που ‘χει πλημμυρίσει το θέατρό μας,
ντεμπουτάρει το καλοκαίρι και στην Επίδαυρο – σκηνικά και κοστούμια – με την
«Μήδεια» του Στάθη Λιβαθινού και της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού – στον
επώνυμο ρόλο η Ταμίλα Κουλίεβα.

Στην ομάδα των συνεργατών της παράστασης και όλοι οι άλλοι του
αριστουργηματικού «Αγάπης αγώνας άγονος» (σας τα ‘λεγα εγώ να το δείτε
έγκαιρα…, τώρα τι κλαίτε που δεν βρίσκετε εισιτήριο;): Στρατής Πασχάλης για
τη μετάφραση, Θοδωρής Αμπαζής για τη μουσική, Μαριέλα Νέστορα για τις
χορογραφίες, Αλέκος Αναστασίου για τους φωτισμούς και Ιρίνα Πρόμπτοβα και
Αντρέι Στσούκιν για τη φωνητική και κινησιολογική προετοιμασία των ηθοποιών.
Με το καλό.