Φολκ κατά του πολέμου

Υπήρχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Πώς να έχεις όρεξη, το βράδυ που άρχιζαν οι βόμβες
να πέφτουν βροχή στη Βαγδάτη, να ακούς φολκ μουσική που πατάει στην
αμερικανική παράδοση, από βρετανικά χείλη, έστω αυτά της ευγενικότερης
φυσιογνωμίας της σκηνής, της Μπεθ Όρτον; Καμία όρεξη. Σιγά σιγά όμως η
ψηλόλιγνη και «λόου προφάιλ» Μπεθ έστησε ένα μικρό αντιπολεμικό σκηνικό στο
«Gagarin» της οδού Λιοσίων, με ερμηνείες από ψυχής – «Fuck Usa, Fuck, Fuck’em
all» απάντησε στο κοινό – και με τους μουσικούς της (κιθάρες, βιολιά, κλασικό
μπάσο, κρουστά, πλήκτρα) να κερδίζουν άξια χειροκρότημα. Και τα τραγούδια
πήραν από μόνα τους θέση, στη γλώσσα που θα καταλάβαιναν εκείνοι που κάνουν
τον πόλεμο, αν άνοιγαν τα αυτιά τους.