Το Τέταρτο κουδούνι

Για «εβραϊκό λόμπι» και «πανεπιστημιακό κατεστημένο» μίλησε με
αγωνιστικό παλμό ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών Βασίλης Κολοβός,
μέσα στην… τακτική ετήσια αναμπουμπούλα στο ΚΘΒΕ περί ανανέωσης των
συμβάσεων των ηθοποιών – ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Βίκτωρ Αρδίττης είναι
Ισραηλίτης και, παράλληλα με τα καθήκοντά του στο ΚΘΒΕ, διδάσκει στο Τμήμα
Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Όχι, δε συνέδεσε, πάντως, το θέμα με το Παλαιστινιακό και με το Ιράκ.
Προς το παρόν…

Στην πρωτοπορία των αγώνων για ελεύθερη έκφραση και ενάντια στο
ρατσισμό το ΣΕΗ! Και με επιχειρήματα ακλόνητα.

Μωρέ, μπράβο…

Περήφανο μπορεί να είναι το Εθνικό φέτος με το Βραβείο Χορν. Οι
τέσσερις απ’ τους πέντε υποψήφιους, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο, ανήκουν
στη δύναμή του.

Ο Βασίλης Ανδρέου, ο Νίκος Καρδώνης (στη φωτογραφία) και ο Δημήτρης
Παπανικολάου, υποψήφιοι για τις ερμηνείες τους στο «Αγάπης αγώνας άγονος»
παίζουν φέτος και στην επανάληψη της σπουδαίας παράστασης – κάτι λίγα
εισιτήρια για τις τελευταίες παραστάσεις του Απριλίου έχουν μείνει,
προλαβαίνετε – δεν προλαβαίνετε… – αλλά και στο καινούργιο και επίσης
θαυμάσιο ποιητικό «Αυτό που δεν τελειώνει» της Πειραματικής.

Κι ο Χρήστος Λούλης, το Βραβείο Χορν για τον καλοκαιρινό «Ερωτόκριτο»
του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, είναι ο Έντμοντ στο «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα»
του Ο’ Νιλ στο «Κάππα».

Και όλοι τους αποδεικνύουν ότι δε βρέθηκαν τυχαία υποψήφιοι…

Αλήθεια, το Εθνικό κι ο Νίκος Κούρκουλος τι έκαναν για να τιμήσουν τα
παιδιά;

Από υπερβολική δόση…

Δυο φορές είδα τον ρώσικο «Γλάρο» του «Θεάτρου Τέχνης» της Μόσχας, δυο
φορές τον «Γλάρο» του Νίκου Μαστοράκη, δυο τον «Γλάρο» του Βαγγέλη
Θεοδωρόπουλου, ο «Γλάρος» του Νίκου Χαραλάμπους στην Λάρισα, ο «Γλάρος» του
Νίκου Χατζηπαπά στην Θεσσαλονίκη, ο τηλεοπτικός «Γλάρος» του Μάρκο Μπελόκιο
στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης…

«Ε, πάει, εσύ θα… γλαρώσεις», μου λέει η φίλη μου η Ιφιγένεια,
ταχταρίζοντας τη νεογέννητη καλλονή κόρη της.

Πάντως, όντως, για «Γλάρο» φέτος κουβέντα μην ξανακούσω.

Τον Σπύρο τον Ευαγγελάτο μην τον κλαις…

Διότι μπορεί να μην κάνει τον καλοκαιρινό «Ίωνα» του Εθνικού – και όχι
για λόγους υγείας, όπως ελέχθη, αλλά λόγω του ότι θα εμφανιζόταν
υπεραπασχολούμενος στην Επίδαυρο, όπως από σίγουρες πηγές ξέρω…- έτσι κι
αλλιώς, όμως, διπλό «παρών» θα δώσει στα Φεστιβάλ.

Και «Εκάβη» του Ευριπίδη με Άννα Συνοδινού και Λήδα Τασοπούλου θα κάνει
με το «Αμφι – Θέατρό» του στην Επίδαυρο, και «Σαμψών και Δαλιδά» του Σεν –
Σανς με Λυρική στο Ηρώδειο.

Όσο για το Εθνικό ακόμα αναζητεί το σκηνοθέτη για τον «Ίωνά» του που
απέμεινε έρ’μος κι ορφανός μετά τη μη αποδοχή της σκηνοθεσίας απ’ τον Σπύρο
Ευαγγελάτο – η μόνη παράσταση χωρίς σκηνοθέτη στο πρόγραμμα της Επιδαύρου που
ανακοίνωσε το Ελληνικό Φεστιβάλ…

Ρετροσπεκτίβα; Τιμητική; Κάτι τέτοιο, δεν ξέρω ακριβώς, έκαναν στον
Κώστα Γκουσγκούνη – της πρώιμης ελληνικής τσόντας. Ως «καλτ», λέει.

Ε, ρε, τι μπορεί να δει και ν’ ακούσει ο άνθρωπος στη ζωή του…

Για έκθεση «πενήντα ενός γυναικών από το Ιζλάμ» άκουσα σε
ειδήσεις του «Seven» από μια κυρία, παρουσιάστρια.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Ο Γιάννης Κακλέας διαδέχτηκε τον Σταύρο Τσακίρη στην καλλιτεχνική
διεύθυνση του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας – είναι η δεύτερη θητεία του εκεί, είχε
προηγηθεί η τριετία 1989 – 1992.

Και ήδη ετοιμάζει ο ίδιος για την Παιδική Σκηνή του Θεάτρου «Το
σκλαβί», το υπέροχο, της Ξένιας Καλογεροπούλου.