Ο Σημίτης και τα όνειρα…

Ξεκινώντας από την Αθήνα για τις Βρυξέλλες, όπου έχει μεταβεί για την έκτακτη
Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο κ. Κ. Σημίτης δεν είχε στο μυαλό του τα
σενάρια που είχαν κυκλοφορήσει στην Αθήνα (κυρίως) στον φιλικό προς τη Ν.Δ.
Τύπο και μιλούσαν για τη διαδοχή του, την αποχώρησή του, την αποπομπή του –
και όλα τα σχετικά… ευχάριστα για κάθε πρωθυπουργό.

Μάλιστα, έδωσε και γραμμή στους συνεργάτες του να μην ασχοληθούν με το ζήτημα.
Όταν τον ρωτούσαν σχετικά, παρέπεμπε σε κάποιες πολύ σκληρές δηλώσεις που
σχεδίαζε να κάνει με την επιστροφή του στην Αθήνα, αλλά τους ζητούσε να
επικεντρωθούν στα (πολύ μεγάλα) προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ως
προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με την ευρωδιχογνωμία για το Ιράκ…

Ωστόσο, καθώς οι ώρες περνούσαν, γινόταν όλο και πιο φανερό στο επιτελείο
Σημίτη ότι τα σενάρια περί διαδοχής του είχαν πλέον αρχίσει να συζητιούνται
ως… πραγματικότητα. Και άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους το… αιώνιο
πρόβλημα «ποιος θα το πει στον πρόεδρο». Εθελοντής δεν βρισκόταν κι έτσι
σκέφτηκαν να πάνε όλοι μαζί στον κ. Σημίτη και να του το φέρουν… απ’ έξω απ’
έξω.

Τελικά, τους έβγαλε από τη δυσκολία ο ίδιος ο κ. Σημίτης, ο οποίος, με την
πρώτη κουβέντα που άκουσε, αποφάσισε ότι έπρεπε να δώσει ένα τέλος στα
σενάρια. Ε, έπειτα απ’ αυτό, τη φράση «όνειρα θερινής νυκτός» – έτσι
χαρακτήρισε δημοσίως τα σενάρια ο Πρωθυπουργός – τη βρήκαν εύκολα!