γιατί… λέμε «στο καντίνι και στην πένα»

Στις καθημερινές συζητήσεις των ανθρώπων της παλιάς φρουράς του ρεμπέτικου και
του λαϊκού τραγουδιού, ακούγονται πολύ συχνά οι φράσεις «στο καντίνι και στην
πένα» ή «τώρα που είναι στο καντίνι ρίξε μια διπλοπενιά». Αυτά δεν συζητούνται
μόνο στα στέκια των μουσικών αλλά και στα στούντιο, όπου γίνονται οι
ηχογραφήσεις, στα κέντρα όπου εμφανίζονται τα λαϊκά συγκροτήματα και σε
ευρύτερους χώρους καλλιτεχνών του τραγουδιού. Η λέξη καντίνι έχει ρίζα
ιταλική, έχει σχέση με την προσεγμένη εμφάνιση των μουσικών και στη γλώσσα
τους σημαίνει πρώτη χορδή της κιθάρας που κουρδίζεται στη νότα «Μι»
(ντο-ρε-μι). Η πένα έχει κι αυτή σχέση με την άψογη ενδυματολογική και γενική
εμφάνιση των μουσικών, ενώ διπλο-πενιά οι σολί-στες του μπου-ζουκιού, στη δική
τους ορολογία, εννοούν όταν παίζουν με την πένα τους μεταξύ των δύο χορδών ή
όταν παίζουν με την πένα στη μία χορδή με πολλά χτυπήματα.