ΓΝΩΜΗ Οι καρχαρίες μυρίστηκαν αίμα…

Δείτε τους καρχαρίες πώς άρχισαν τους κύκλους μόλις μυρίστηκαν αίμα. Πόσο
εύκολο είναι να αντιμετωπίσει κανείς με σκληρότητα τη Σερί Μπλερ αυτή τη
στιγμή. Έπειτα από τον θόρυβο για τις επιχειρηματικές της σχέσεις με εκείνον
τον Αυστραλό απατεώνα, το δημόσιο «mea culpa» της, τα λόγια υποστήριξης του
συζύγου της. Η κοινωνία μας είναι ακόμη ιδιαίτερα δύσπιστη με τις επιτυχημένες
γυναίκες. Πώς μπορεί μια γυναίκα να κάνει όσα κάνει η Σερί; Να φροντίζει τα
παιδιά της, να διατηρεί μια δυνατή σχέση με τον σύζυγό της, να παραμένει πολύ
επιτυχημένη σε μια απαιτητική καριέρα, να υποδύεται τη χαμογελαστή, χαμηλών
τόνων, σύζυγο όταν το απαιτεί η περίσταση; Οι σχολιαστές που πιστεύουν ότι οι
γυναίκες απλώς δεν μπορεί να τα έχουν όλα, έχουν σαστίσει με την ικανότητα της
Σερί να αντεπεξέρχεται.

Και θα ήθελαν πολύ να δουν μια τέτοια γυναίκα να «βουλιάζει». Γι’ αυτό και
αυτή η ιστορία χρησιμοποιείται όχι απλώς για να αποκαλυφθεί μια λανθασμένη
κρίση, αλλά ως αφορμή για τους πιο καταδικαστικούς προσδιορισμούς της Σερί
Μπλερ ως μητέρας, δικηγόρου και γυναίκας.

Η ιστορία της συζύγου του Βρετανού πρωθυπουργού, του Αυστραλού απατεώνα και
των διαμερισμάτων που αγοράστηκαν με σκόντο, δεν είναι όμορφη. Αλλά το
παιχνίδι που παίζουν τα μέσα ενημέρωσης είναι πολύ πιο άσχημο. Στο τέλος
τέλος, ας μην το ξεχνάμε, η Σερί Μπλερ δεν είναι πολιτικός. Και δεν έχει κάνει
τίποτε παράνομο. Ακόμη κι αν δεν μας αρέσει η πίστη της στο φενγκ σούι ή οι
φίλοι της ή οι επενδυτικές επιλογές της, ασφαλώς δεν είναι, όπως την αποκαλεί
πλέον ένας φαρμακερός σχολιαστής, η Κακιά Μάγισσα. Δεν είναι αυτοί οι σωστοί
λόγοι για να καταδικάσουμε αυτή τη – συχνά καταδικαστέα – κυβέρνηση. Δεν είναι
αυτός ο τρόπος με τον οποίο θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται οι γυναίκες στη
δημόσια ζωή. Ελπίζω μόνο να καταφέρει η Σερί Μπλερ να ξεγελάσει τους καρχαρίες.