Το Τέταρτο κουδούνι

Τι έγινε με τις φετινές επιχορηγήσεις του θεάτρου; Τις ξεχάσανε πάλι;
Όχι. Αλλά να μη βιαζόμαστε κιόλας. Δηλαδή, όχι εμείς – εμάς τι μας νοιάζει; Οι
ενδιαφερόμενοι.

Γνωστόν τoις πάσι ότι η πολιτική του υπουργείου Πολιτισμού ως προς το
θέατρο – σιγά και μην ιδρώσει το αυτί του ΥΠΠΟ για το θέατρο… – ακολουθεί
την… τουρκική γραμμή τού γιαβάς-γιαβάς. Ήτοι, σιγά σιγά. Δηλαδή, τη γραμμή
«τι μας κόφτει εμάς; Δεν πά’ να χρεωθείτε, δεν πά’ να κόψετε το λαιμό σας,
θίασοι των νέων», που «εμείς, όμως, θέλουμε να σας ενισχύσουμε, και να σας
βοηθήσουμε, και να σας στηρίξουμε, και μπλα – μπλα, και μπλα – μπλα…».

Εκείνο που ξέρω είναι ότι η αρμόδια επιτροπή τελείωσε τη δουλειά της
την προπερασμένη Δευτέρα. Να δούμε όμως πότε θα υπογράψει ο υπουργός…

Η θεατρική σεζόν άνοιξε τον Σεπτέμβριο. Και τελειώνει τον Απρίλιο. Προς
το παρόν είμαστε στις 12 Δεκεμβρίου. Ακόμα (κατά το ΥΠΠΟ…).

Πέντε συντάκτες του θεατρικού ρεπορτάζ – ή που, εν πάση περιπτώσει,
αγωνιζόμαστε μεταξύ Φιλισταίων να κάνουμε θεατρικό ρεπορτάζ… Και έξι
σκηνοθέτες. Μας κάλεσε το «Αθηνόραμα», που νοιάζεται για το θέατρο και το
δείχνει, στην – άριστη τελικά – ειδική έκδοσή του «Όλα για το Θέατρο».

Τους πρώτους, για να «ποντάρουμε» στις πέντε «παραστάσεις της σεζόν»
που τότε άρχιζε, και τους δεύτερους, για να αναφέρουν ποιες απ’ τις
παραστάσεις του χειμώνα θέλουν να δουν.

Αρκετές οι επιλογές στις οποίες συμπίπτουμε. Αλλά σχεδόν ομοφωνία, μόνο
για μία. Είναι τυχαίο, άραγε, ότι όλοι – και οι πέντε – συντάκτες και οι πέντε
απ’ τους έξι σκηνοθέτες έχουν ανάμεσα στις επιλογές τους το καινούργιο «Σ’
εσάς που με ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη (φωτογραφία) που ανεβάζει ο
Λευτέρης Βογιατζής;

Χέντελ. «Ζωντανός». Απ’ τη Συμφωνική του Δήμου Αθηναίων.

Και κολλητά Τόλης Βοσκόπουλος. Σε πλέι μπακ. (Αναφανδόν, ε; «Εγώ», σου
λέει ο Αδιάφθορος, «δεν κοροϊδεύω. Ακούστε την ηχογράφηση και μπορείτε και να
με βλέπετε». Και μη χειρότερα…). Με χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Απ’ τον
πρόσφατο δίσκο του – που τον διαφήμισε κιόλας.

Στην τελετή αφής. Όχι της Ολυμπιακής Φλόγας. Αλλά του «ηλεκτρικού»
χριστουγεννιάτικου δέντρου του κ. Απερχομένου στο Σύνταγμα.

Ο τέλειος συγκερασμός! Αβραμοπο(υ)λιτιστικές εκδηλώσεις. (Όχι ότι
περιμένω τίποτα καλύτερο απ’ την κ. Επερχομένη…).

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Βρε, καλώς την… Την έγκυο – η ώρα η καλή! – Ναταλία Δραγούμη. Με
τούρλα την ημίγυμνη κοιλιά – οι ανάγκες τού «προμόσιον»… – σε εξώφυλλο
Θεσσαλονίκης.

Παίζει, βλέπετε, κι ας σταμάτησε απ’ το «Αμόρε» λόγω εγκυμοσύνης, στην
Θεσσαλονίκη, αντικαθιστώντας την Θεοδώρα Τζήμου – η οποία είχε ανειλημμένες
υποχρεώσεις στην Αθήνα – και μαζί με τον Νίκο Γεωργάκη στο «Όταν χορεύουν οι
go – go dancers» της Έλενας Πέγκα που μεταφέρθηκε στη «συμπρωτεύουσα»…

Σιγά που θ’ άφηνε έτσι το της Ντέμι Μουρ τρόπαιον. Λίγες την έχουν
μιμηθεί;

Τα έμβρυα μόνο δεν ξέρω τι θα ‘λεγαν αν είχαν μιλιά…

Όνειρο ήταν. Και πάει.

Το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ που προετοίμαζε ο Γιάννης
Κακλέας (στη φωτογραφία) για τον «Τεχνοχώρο» του εδώ και μήνες. Κάτι, όμως,
επικρέμαται ως προς την τύχη του κτιρίου, η παραγωγή επρόκειτο να είναι
εξαιρετικά δαπανηρή, άρα και το ρίσκο πολύ μεγάλο, ο σκηνοθέτης δεν τόλμησε να
το πάρει και η δουλειά διαλύθηκε – κρίμα γιατί πολύ «του πήγαινε»του Κακλέα το
έργο.

Ο ίδιος, βέβαια, που μόλις ανέβασε και το έργο της Ελένης Ράντου «Μαμά
μην τρέχεις» στο «Διάνα», λέει ότι μπορεί να ξαναπιάσει το «Όνειρο» αργότερα.
Αν και άκουσα ότι για αλλού έβαλε πλώρη…

Βασούλααα! Πάλι βρέχει. Καλέ, έκλεισες την πόρτα στον Κηφισό;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…