Με αφορμή τον Θεόδωρο Στάμο

Ο Σεζάν είπε: «Οφείλω την αλήθεια στη ζωγραφική».

Ο Θεόφιλος είπε: «Τα ζωγραφιστά ψωμιά δεν πέφτουν, τα αληθινά πέφτουν».

Ο ποιητής οφείλει να στηρίζει και να λέει την αλήθεια με κάθε κόστος.

Τα αληθινά έργα, όπως και οι αληθινοί άνθρωποι, ξανοίγονται μπροστά μας σαν
τόποι ψυχής και φύσης και μας κοιτούν στα μάτια.

Τα έργα της εποχής μας είναι τυφλά.

Η σημερινή τέχνη δεν δηλώνει την αγωνία του ανθρώπου και τις αξίες των
κοινωνιών.

Αντιπροσωπεύει την ιστορία της τέχνης.

Η τέχνη, όμως, δεν έχει ιστορία, έχει μονάχα έργα.

Οι σημερινοί καλλιτέχνες σαν να σκυλεύουν την τέχνη.

Τα έργα τους δεν αποτείνονται στην καρδιά του ενός και στη συνείδηση του
συνόλου – εκπροσωπούν μονάχα την τεχνολογία.

Ποτέ άλλοτε δεν έχουν παραχθεί τόσα έργα, φορτωμένα με τόση τεχνολογία, με
τόσο «καλλιτεχνικό» ναρκισσισμό.

Η ανεξέλεγκτη επιστήμη της τεχνολογίας και η παγκοσμιοποίηση, υποχρέωσαν τη
μεγάλη τέχνη να σωπάσει.

Ό,τι παράγεται αισθητικά δεν είναι απαραίτητα και τέχνη.

Στρατιές οι εικαστικοί στον Καιρό των δολοφόνων.

Ποτέ άλλοτε δεν συνυπήρξαν τόσοι δολοφόνοι και τόσοι καλλιτέχνες.

Είμαστε θεατές μεγάλων εγκλημάτων και μικρής «τρέχουσας» τέχνης.

Όλοι είμαστε δολοφόνοι, καθώς μένουμε σιωπηροί στους βομβαρδισμούς και στις
γενοκτονίες, παρόλο που κατοικούμε στο «σφαιρικό χωριό».

Το κατοικούμε χωρίς συνείδηση, καταστρέφοντάς το. Από την άλλη μεριά, όλοι
μπορούν να γίνουν «καλλιτέχνες» φτάνει να «ποιήσουν» έργο, σύμφωνα με τους
κανόνες της αισθητικής και, υποστηριζόμενο από το οργανωμένο εμπόριο τέχνης,
πλασάρεται στο απαίδευτο κοινό και στους άμοιρους συλλέκτες. Καταλήξαμε να
είμαστε στοιχεία πληροφορικής και όχι ελεύθεροι και συνειδητοί πολίτες –
αγόμαστε και φερόμαστε.

Τα σημερινά έργα ανήκουν σε δύο κατηγορίες: στα άρτια πραγματοποιημένα και
στις γοητευτικές επινοήσεις.

Οι Αμερικανο-εβραίοι θα έλεγαν, «Well done» και «Charming Clever».

Προτείνουν δηλαδή την αδιέξοδη ευτυχία.

Απουσιάζει η μουσική, το απλό και το μεταφυσικό στοιχείο.

Είναι ένα από τα οικτρά παράγωγα της παγκοσμιοποίησης, άρα πολιτιστικής
ισοπέδωσης, κύριε Σημίτη, και δεν θα δικαιωθεί καμιά ηττοπαθής δικαιολογία ή
«ρεαλιστική πολιτική».

Οφείλουμε να είμαστε εναντίον της παγκοσμιοποίησης με τη συνείδηση του είναι
μας, με την ανθρώπινή μας ουσία.

Αυτά με αφορμή το έργο του Θεόδωρου Στάμου καθώς τα έργα του δεν απεικονίζουν
το πραγματικό, αλλά φανερώνουν το αληθινό μέσα από το πραγματικό.

Αυτή είναι η μαγεία της τέχνης.

Ο Σ.Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος.