ΜΑΤΙΕΣ Είναι φορτίο;

Τις προάλλες, συνάντησα τον παλιό φίλο και συνάδελφο Άγγελο Στάγκο, σε μιαν
εκδήλωση για κάποιο βιβλίο, στο Ζάππειο, και είπαμε μερικές κουβέντες στο
πόδι, για την ΕΡΤ, της οποίας, ως γνωστόν, είναι πρόεδρος. Μου φάνηκε
προβληματισμένος – «στριμωγμένος», πιο σωστά: από τη μια μεριά, προσπαθεί να
βελτιώσει το πρόγραμμα με εκπομπές ποιότητας. Και από την άλλη, τρέχει να
μαζέψει μερικά χρήματα, γιατί τα έξοδα είναι τεράστια και οι υποχρεώσεις πολύ
μεγάλες…

Δεν θέλω να του φορτώσω κι άλλες έγνοιες στο κεφάλι. Θέλω, όμως, να μιλήσω για
την Εκπαιδευτική Τηλεόραση. Νομίζω ότι το οφείλω. Λοιπόν: η «Εκπαιδευτική», τη
δεκαετία του ’80, είχε πρόγραμμα 20 ωρών την εβδομάδα. Την εποχή της δίκης
Κοσκωτά εξαφανίσθηκε! Μετά τη δίκη, το εικοσάωρο πρόγραμμα έγινε πεντάωρο! Το
1996, επτάωρο. Το 1997, προστέθηκε άλλη μία ώρα. Από το 1998, άρχισαν τα…
τρίωρα! Και σήμερα, η εκπομπή μεταδίδεται μόνο δύο φορές την εβδομάδα και,
μάλιστα, 7-9 το πρωί!

Όταν, ακόμη, βρισκόμασταν στα «τρίωρα», είχα γράψει ένα χρονογράφημα
(23/3/98), στο οποίο σημείωνα, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Είναι φανερό ότι η ΕΡΤ
δεν θέλει την Εκπαιδευτική Τηλεόραση. Γι’ αυτό και την μεταχειρίζεται σαν
κλωτσοσκούφι. Δείχνει να αισθάνεται ότι της έχουν φορτώσει στην πλάτη ένα
δυσβάσταχτο βάρος, από το οποίο, φυσικά, επιθυμεί να απαλλαγεί, για να
εξοικονομήσει κάποιες ώρες, που θα χρησιμοποιήσει «επωφελέστερα», κατά την
κρίση της. Αφού, όμως, πιστεύει ότι δεν χρειάζεται την «Εκπαιδευτική», γιατί
δεν την σταματάει, μια και καλή; Έτσι, και χρήματα θα γλιτώσει και τους
ανθρώπους που δουλεύουν με μεράκι, γι’ αυτή την υπόθεση, θα πάψει να τους
βασανίζει».

Δεν σταμάτησε, βέβαια, και πολύ σωστά, η ΕΡΤ, την «Εκπαιδευτική». Αλλά, της
αλλάζει τα φώτα! Τη στιγμή που άλλες τηλεοράσεις, δημόσιες και εμπορικές,
(BBC, Open University, Channel 4, TV5, κ.λπ.) της δίνουν όλο και περισσότερες
ώρες. Γιατί, φυσικά, σ’ αυτές τις τηλεοράσεις, όπου δεν επικρατεί η λογική της
τηλεθέασης με εμπορικά κριτήρια, αφού είναι εκπομπές παιδείας, εκτός των
άλλων, παράγεται σπουδαίο εκπαιδευτικό υλικό. Που παίζεται σε όλες τις χώρες,
προβάλλοντας εθνικούς πολιτισμούς και υποστηρίζοντας την ιδέα της ενωμένης
Ευρώπης.

Για τους μη γνωρίζοντες, χρωστάω να πω ότι η «Εκπαιδευτική», στην Ελλάδα,
ακόμη και κολοβή, προσφέρει πολύτιμο έργο. Έχει σπουδαία προγράμματα γύρω από
την υγεία, τη σεξουαλική ζωή των νέων, τα ναρκωτικά, την οικολογία, το AIDS,
τον αθλητισμό, τον επαγγελματικό προσανατολισμό, τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική,
τη μουσική και το θέατρο.