Υπάρχει μια πόλη…

… με το όνομα Αθήνα, με ανύπαρκτη ρυμοτομία και κλειστοφοβικές
πολυκατοικίες, που φανερώνουν πως χτίστηκε με αρπαγή και φόβο από αγενείς
ανθρώπους και επόμενο ήταν οι μισοί κληρονόμοι τους να κλέβουν τα φυτά των
άλλων μισών κληρονόμων για να στολίσουν τα βρώμικα μπαλκόνια τους,
κυκλοφορώντας ταυτόχρονα με BMW ή Land Rover 4Χ4 που τα αφήνουν όπου θέλουν
μάγκικα, φορώντας το διαφημιστικό καπελάκι και άκομψα πλαστικά παπούτσια
μεγάλης μάρκας.

Πόλη άσχημη, όπου οι περισσότεροι κατοικούν στο κέντρο της σε τρώγλες, που τις
λένε διαμερίσματα, και οι άλλοι μισοί σε προάστια ή παράκτια υψώματα που τα
λένε πολυτελή διαμερίσματα. Οι μισοί από τους τελευταίους κοιτάνε το πράσινο –
όσο απόμεινε από τις μπουλντόζες και τους εμπρησμούς, η αρπαγή που ανέφερα –
και οι άλλοι μισοί το μπλε του πελάγους που, συνεχώς, το μολύνουν με τα
απόβλητά τους.

Πόλη, όπου κλέφτες, θύματα και κλεπταποδόχοι ζούνε αρμονικά με την ψευδαίσθηση
πως δεν είναι μήτε το ένα μήτε το άλλο, με μια αφόρητη υποκρισία, ακόμα και
στις απλές τους συμπεριφορές, γιατί το είπαμε, είναι αγενείς, είτε δικηγόροι
είτε αρχιτέκτονες είτε γιατροί είτε κληρικοί είτε καλλιτέχνες – άνθρωποι
τυχαίοι – πλην εξαιρέσεων πάντα.

Πόλη, που ο ένας κλέβει αισθήματα, βιβλία ή αντικείμενα, όποιας αξίας – φτάνει
να είναι αντικείμενο – του άλλου.

Πόλη, με πεζόδρομους και βρώμικα πεζοδρόμια που δεν είναι για τους πεζούς,
καθώς είναι παρκαρισμένες μοτοσυκλέτες και μηχανάκια με κομμένες εξατμίσεις
που θορυβούν ελεεινά και κανένα «όργανο της τάξης» δεν προβαίνει σε σύσταση ή
απαγόρευση – μελέτες όμως να γίνονται για το πόσο βλαβερή, ή όχι, είναι η
ηχορύπανση.

Υπάρχει αυτή η πόλη, υπάρχουν αυτοί οι κάτοικοι, ζούμε καθημερινά ανάμεσά τους
και τι κάνουμε; Εγώ, επειδή δεν κολυμπώ στην υποκρισία και την ασάφεια των
αισθημάτων, όπως οι άλλοι, σαν να είναι αυτιστικά άτομα, τους εξορίζω από τη
ζωή μου και ας πληγώνω την καλοσύνη μου.

Πιστεύω πως έτσι, στο βάθος του χρόνου, θα ελαττωθεί η ασχήμια και το
αφιλόξενο της πόλης. Ας παύσουμε να λέμε ψέματα και να κλέβουμε φυτά και
βιβλία από τους φίλους και εσώρουχα από τα σούπερ μάρκετ και ας μη σκύβουμε
για τα ευρώ που μας προσφέρουν οι άλλοι στο λίγο της ζωής μας και τότε η πόλη
θα ομορφύνει και το Σύνταγμα θα γίνει δικαιότερο. Το ήθος των πολιτών μορφώνει
και διαπαιδαγωγεί την Πόλη και το αντίθετο.

Ο Σ. Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος