ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο.Α. και Σόφια

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιάννης Μπότης, Κ. Παλαιολόγου 19, Τρίπολη,
γράφει:

«Σαν απλός Ελληνας πολίτης, σας ενημερώνω για τα κατορθώματα του εθνικού μας
αερομεταφορέα και τη συμπεριφορά των υπαλλήλων του, στις 27 Ιουλίου, στο
αεροδρόμιο της Σόφιας. Συγκεκριμένα:

Κατά την έγκαιρη άφιξή μας στο αεροδρόμιο της βουλγαρικής πρωτεύουσας προς
αναχώρηση με την πτήση 308, την 15.10′ ώραν, πληροφορηθήκαμε από τους πίνακες
του αεροδρομίου ότι η συγκεκριμένη πτήση είχε ματαιωθεί! Αναζητήσαμε τους
υπεύθυνους για να ακούσουμε την αιτία, αλλά δυστυχώς στον ισόγειο χώρο όπου
εξυπηρετούντο ΟΛΕΣ οι αεροπορικές εταιρείες, δεν υπήρχε ΠΟΥΘΕΝΑ η Ο.Α. Τελικά,
από τις πληροφορίες κατευθυνθήκαμε στον επάνω όροφο, όπου στο τέλος του
διαδρόμου υπήρχε το γραφείο που μας ενδιέφερε. Εκεί, αντιμετωπίσαμε δύο
Βουλγάρες υπαλλήλους, οι οποίες με τα όποια αγγλικά τους μας “επέπληξαν” για
το έντονο της απόλυτα, κατά τη γνώμη μας, δικαιολογημένης διαμαρτυρίας μας,
και έναν Έλληνα, ο οποίος αμφισβήτησε την… κουλτούρα μας λέγοντάς μας: “Οι
καλλιεργημένοι άνθρωποι δεν φέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο”!!!

Ευρισκόμενος σε απόγνωση, του ζήτησα να μου υποδείξει τι μπορώ να κάνω εγώ, η
γυναίκα μου και ένα ζωάκι που είχα μαζί μου, μέχρι τη Δευτέρα το μεσημέρι,
δηλαδή 48 ολόκληρες ώρες σε μία ξένη χώρα με 46 στοτίνκι (25 λεπτά)! που μου
είχαν απομείνει, μιας και από τα τελευταία 20 λέβα είχα φροντίσει να απαλλαγώ
λίγη ώρα πριν πάω στο αεροδρόμιο. Μου απήντησε ότι: “Σας καταλαβαίνω, αλλά δεν
μπορώ να κάνω τίποτε”!! Μου υπέδειξε μόνο αν ήθελα να φύγω, έπειτα από κάποιες
ώρες, με… λεωφορείο!!

Θα μπορούσατε να φανταστείτε έναν άνθρωπο μιας κάποιας ηλικίας και με τρεις
(!) ενεργούς (CA) να μπορεί να επιβιώσει στην ύπαιθρο άστεγος, νηστικός και
υπό ραγδαία βροχή δύο ολόκληρες νύχτες και μία ημέρα; Σας κάνω γνωστό ότι η
δικαιολογία της εταιρείας ήταν τα “έντονα καιρικά φαινόμενα”!! Εγώ φυσικά και
όχι μόνον επειδή θεωρώ αστεία αυτήν τη δικαιολογία και αρνούμαι ότι τα “έντονα
καιρικά φαινόμενα” ήταν απαγορευτικά για οποιαδήποτε πτήση από και προς Αθήνα
για 48 ολόκληρες ώρες, θα προσφύγω στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

Μήπως όμως και ο υπουργός, ως εκ της θέσεώς του, θα έπρεπε να διατάξει μια
έρευνα, για να παύσουν επιτέλους κάποιοι καρεκλοκένταυροι να θεωρούν σαν
υποζώα τους δύσμοιρους πολίτες-επιβάτες, οι οποίοι σε τελευταία ανάλυση
συντηρούν με το εισιτήριό τους αυτό το “μαγαζί” και διατηρούν στις υψηλές
καρέκλες τους κάποιους αγνώμονες ζαμανφουτίστες;».

Ο Χ. Αλεφάντης, από το Σίδνεϊ, γράφει: «Διάβασα το κομμάτι σου με την
ξενοφοβία. Ναι, αγαπητέ μου. Τι είναι αυτή η ξενοφοβία! Είναι δυνατόν, η
Ελλάδα να αντιμετωπίζει με καχυποψία τους “ξένους”; Αντί να τους αγκαλιάσουμε,
να μάθουμε απ’ αυτούς, να τους δώσουμε κι εμείς αυτά που έχουμε και
γνωρίζουμε, να αξιοποιήσουμε οικονομικά και πολιτιστικά την παρουσία τους,
θέλουμε να… “τους διώξουμε όλους από τον τόπο μας”; Με θλίβει και με
εξοργίζει μαζί. Την ξενοφοβία αυτή την έζησα και πριν από μερικούς μήνες, που
βρέθηκα για λίγο καιρό στην Ελλάδα.

Να περπατάς στους δρόμους της Μελβούρνης και του Σίδνεϊ, ανάμεσα σε ανθρώπους
απ’ όλες τις φυλές. Να βαδίζουν δίπλα σου, μαζί σου, να αναπνέεις τον ίδιο
αέρα, και να βλέπεις τα μάτια τους καθαρά – χωρίς τον φόβο του ρατσισμού.
Ισότιμοι πολίτες όλοι! Ίδιοι και διαφορετικοί. Το συναίσθημα είναι
καταπληκτικό. Να το ψάξουμε, Λευτέρη. Ο πολυπολιτισμός είναι ευλογία. Χαρά και
όχι κατάρα».