Τα επώνυμα και το Κυπριακό

Όλες τις τελευταίες ημέρες, στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και στη Χαριλάου
Τρικούπη, είχαν – εκτός από όλα τα άλλα – και την ανησυχία: Τι θα γίνει τώρα,
με το σχέδιο για τη λύση του Κυπριακού, με όλους – και όλες – τους «σκληρούς»
της πάλαι ποτέ εσωκομματικής αντιπολίτευσης, που είχαν σιγήσει όλους τους
προηγούμενους μήνες;

Τι σημαίνει αυτή η ανησυχία; Κατ’ αρχήν σημαίνει… αυτό που σημαίνει –
ότι δεν υπάρχει ούτε δρόμος, ούτε… μονοπάτι επικοινωνίας της ηγεσίας του
κυβερνώντος κόμματος, με όλους εκείνους τους «άτακτους» και τις «άτακτες» του
παρελθόντος. Οι μεν δεν γνωρίζουν πώς σκέπτονται οι δε – για την ακρίβεια,
γνωρίζουν μόνον όσα διαβάζουν στις εφημερίδες!

Τι γνωρίζουν – παρ’ όλα αυτά – στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ, για τους
«συνήθεις υπόπτους» της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδας; Ότι με ελάχιστες
εξαιρέσεις έχουν επενδύσει πολιτικά στο άστρο του κ. Γ. Παπανδρέου. Και έτσι
στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για τους βουλευτές αυτούς να
πάρουν τέτοιες αποστάσεις από τις κυβερνητικές θέσεις για το Κυπριακό, που θα
δυσκόλευαν και τους σημερινούς δεσμούς και τις μελλοντικές σχέσεις. «Αν είχε
άλλο επώνυμο ο υπουργός Εξωτερικών, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα»,
παραδέχονται… εκεί ψηλά, στο Μέγαρο Μαξίμου!