ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ «Είμαι αποτυχημένος ηθοποιός…»

Εκτός από την προκλητική δήλωσή του, ο Γούντι Άλεν είχε και… ολίγη τζαζ για την Αιώνια Πόλη. Εδώ, με το κλαρινέτο του, μπροστά από άγαλμα του Ιούλιου Καίσαρα στο Καπιτώλιο

«Αν είχα τρεις λέξεις για να περιγράψω τον εαυτό μου, θα έλεγα ότι είμαι ένας
αποτυχημένος ηθοποιός». Από το να εκδηλώνει κρίση δημιουργικού άγχους μέχρι να
σερβίρει ένα νέο είδος διαφημιστικής προώθησης, ο Γούντι Άλεν παρουσιάζει ένα
πρόσωπο ελκυστικό στο κοινό.

Ο πιο διανοούμενος σκηνοθέτης της Αμερικής, παραπονιέται για το Χόλιγουντ με
τις ετοιματζήδικες συνταγές επιτυχίας, νοσταλγεί τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο
του Μπέργκμαν, του Βιτόριο ντε Σίκα και του Φελίνι και μεμψιμοιρεί για τον
εαυτό του. Όλα αυτά σε ένα πέρασμά του από τη Ρώμη, όπου τον παρέσυρε ο άνεμος
της προώθησης της τελευταίας του ταινίας «Hollywood Ending».

«Δεν είμαι καν ηθοποιός. Ηθοποιοί είναι ο Ντάστιν Χόφμαν και ο Τζακ
Νίκολσον», δήλωσε ο Γούντι Άλεν στους δημοσιογράφους κάνοντας την αυτοκριτική
του γύρω από το ταλέντο του. Ο τρις βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης,
επιδεικνύοντας εξαιρετική μετριοφροσύνη, έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει
ακόμα και τη σχέση του με την τζαζ, λέγοντας ότι η κινηματογραφική φήμη του
ήταν ο μόνος λόγος που τον έκανε πετυχημένο μουσικό.

«Αν δεν ήμουν διάσημος, κανείς δε θα ερχόταν στις συναυλίες μου. Κι ως
κλαρινετίστας είμαι κάτι λιγότερο από μέτριος», είπε λίγο πριν την
προγραμματισμένη συναυλία που θα έδινε στην Αιώνια Πόλη.

Γι’ αυτό και ο 66χρονος σκηνοθέτης είχε μόνο καλά λόγια να πει για τους
Ευρωπαίους συναδέλφους του, ξεχωρίζοντας τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, ενώ για την
αμερικανική βιομηχανία δεν είχε παρά να εκφράσει την απογοήτευσή του. «Πάντα
είχα μία επικριτική στάση για το Χόλιγουντ. Ουσιαστικά, είναι το μέρος όπου ο
κόσμος ξοδεύει τα περισσότερα λεφτά για να γίνονται ελάχιστες αξιοπρεπείς
ταινίες. Αν συγκρίνω τις αμερικάνικες ταινίες με τις ευρωπαϊκές που έβλεπα
μικρός, παρατηρώ ότι οι τελευταίες ήταν τόσο αυθεντικές, πλούσιες και γεμάτες
φαντασία, που πραγματικά έχουν προσφέρει πολλά πράγματα στην εξέλιξη του
κινηματογράφου ως μορφής τέχνης. Αυτήν την αίσθηση δεν την είχα από καμία
παραγωγή του Χόλιγουντ, γιατί μονίμως είχαν το μάτι τους στα λεφτά και την
ψυχαγωγία και όχι στην τέχνη».

Αφού, λοιπόν, λατρεύει την ευρωπαϊκή τέχνη του κινηματογράφου και είναι
τόσο απογοητευμένος από την πατρίδα του, εύλογα σκέφτεται κανείς ότι ο Γούντι
Άλεν θα μπορούσε άνετα να δουλέψει και να κάνει ταινίες στο Λονδίνο, στο
Παρίσι, στη Βενετία ή τη Ρώμη. Πόλεις τις οποίες συχνά πυκνά επισκέπτεται είτε
για επαγγελματικές υποχρεώσεις είτε για αναψυχή συνοδευόμενος από τη σύζυγό
του Σουν-Γι.

«Δεν είναι και τόσο απλό να τραβήξεις τη ζωή σου από τη Νέα Υόρκη και να
περάσεις απέναντι στην Ευρώπη. Είναι κάτι που μου πέρασε από το μυαλό, όμως
δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψεις τη μητρική σου γλώσσα. Βέβαια η Σουν-Γι
λατρεύει την Ευρώπη. Και αν κάτι τέτοιο την έκανε ευτυχισμένη, τότε θα το
αποφάσιζα», είπε ο διακεκριμένος σκηνοθέτης που φαίνεται ότι τουλάχιστον ξέρει
να αγαπάει τις γυναίκες.