Παιδικά «αμαρτήματα» και ενηλίκων πάθη

Ένα καλοκαίρι του ’74 που περνούν μικροί και μεγάλοι στην Ελευσίνα είναι το θέμα του Χρήστου Δήμα στην ταινία «Ακροβάτες του κήπου»

«Μου αρέσει να φλερτάρω και να κολυμπάω σε επαγγελματικούς χώρους που μέχρι
τώρα δεν είχα καμία πρόσβαση. Τα βιντεοκλίπ που γυρίζω είναι κοντά στην
αισθητική μου, σαν να κάνω ταινίες μικρού μήκους. Ελπίζω κάποια στιγμή να κάνω
ένα μαγικό μιούζικαλ, θεατρικό ή κινηματογραφικό, κάτι σαν όπερα α λα Φίλιπ
Γκλας. Είναι τρομερή άσκηση για μένα τα βιντεοκλίπ που σκηνοθετώ. Άσε που
μαθαίνεις απ’ αυτόν τον χώρο και τους ανθρώπους του τόσα πράγματα τα οποία
καμία σχολή δεν στα διδάσκει» μού διευκρινίζει ο Χρήστος Δήμας όταν
αναρωτιέμαι για το πώς δένουν οι καλλιτεχνικές ταινίες του με τα εμπορικά
βιντεοκλίπ, αλλά πάει και παρακάτω κριτικάροντας τον ίδιο τον εαυτό του, μα
και το σινάφι του:

«Το πρόβλημα των Ελλήνων σκηνοθετών είναι ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σ’ ένα
μικρόκοσμο που ελάχιστη σχέση έχει με την πραγματικότητα. Ο κόσμος, όμως,
ξυπνάει στις 7 το πρωί κι όχι στις 12, δουλεύει, έχει κουτσούβελα με
απαιτήσεις, τρέχει στα σούπερ μάρκετ με αγωνία για το αν θα του φτάσουν τα
χρήματα. Βλέποντας αυτόν το κόσμο, γίνομαι πάλι παιδί, που χωνόμουν κάτω από
το τραπέζι της κουζίνας, κρυφοκοίταζα τις θειάδες, τις μαμάδες και φανταζόμουν
τα μικρά ή μεγάλα… αμαρτήματα ή εγκλήματά μου».

Αλήθεια, γιατί αυτά τα παιδικά «αμαρτήματα» και «εγκλήματα» παίζουν ρόλο
στη διαμόρφωσή μας, όπως και στους μικρούς ήρωες της ταινίας σου «Οι ακροβάτες
του κήπου»;

«Εγώ από τις γρίλιες του σπιτιού μου έβλεπα την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου
στην Ελευσίνα και αυτό που με αναστάτωνε πιο πολύ ήταν το έμπα και το έβγα των
νεκρών μέσα στα φέρετρα, και τα κουφέτα στους γάμους. Η σχέση μου με τον Θεό
έχει να κάνει με αυτό το μπες – βγες στην εκκλησία. Γάμος και κηδεία. Ζωή και
θάνατος…».

Ο Γιώργος Μαρίνος ως… μάγος της γειτονιάς, με τη γυάλινη σφαίρα του

Μια παρέα 11χρονων αγοριών που περνούν στην Ελευσίνα του ’74 το
τελευταίο καλοκαίρι της παιδικής τους ηλικίας, δίχως να υποψιάζονται ότι ο
κόσμος των μεγάλων με τους έρωτες, τα πάθη, τις προκαταλήψεις και τις κατάρες
του θα σφραγίσει την ίδια τους τη μοίρα… Αυτοί είναι οι ήρωες της βιωματικής
ταινίας του Χρήστου Δήμα «Ακροβάτες του κήπου» με πολύ δυνατό καστ: Γιώτα
Φέστα, Θέμιδα Μπαζάκα – βραβείο β’ γυναικείου ρόλου – Γιώργο Μαρίνο, Χρήστο
Νομικό, Έρση Μαλικένζου, Βάνα Ραμπότα, Αθηνά Παππά, Νένα Μεντή, Μηνά
Χατζησάββα, φωτογραφία Φίλιππου Κουτσαφτή, μουσική Νίκου Κυπουργού και σκηνικά
– κοστούμια Ιουλίας Σταυρίδη.

«Οι ακροβάτες…» είναι ένα παραμύθι με ρεαλιστικά στοιχεία, τοποθετημένο σε
μία αυλή, σε μία συνοικία το Όνειρο, στην Ελευσίνα. Δεν ήθελα να κάνω μία
νοσταλγική ταινία, ένα ψυχογράφημα για το ποια ήταν η παιδική ηλικία του
Χρήστου Δήμα. Μέσα από την ταινία θέλω να αναδύεται το άρωμα εκείνης της
εποχής: τα χρώματα στα φορέματα των γυναικών, ο Κλούβιος και η Σουβλίτσα από
τον Μπαρμπα-Μυτούση, τα πρώτα προγράμματα της ΥΕΝΕΔ, η Βίκυ Λέανδρος, οι
Νοστράδαμος, οι Ολύμπιανς, τα πρώτα σουβλάκια, οι πορτοκαλάδες και ο
πασατέμπος στο θερινό σινεμά “Αύρα”, τα μπάνια στον μόλο του Φονιά».

Μια «μεταμοντέρνα επαρχιώτισσα»

Μπορεί ο Χρήστος Δήμας να χαρακτηρίζει την σημερινή Ελευσίνα «μεταμοντέρνα
επαρχιώτισσα», αλλά την αναγνωρίζει, δεν έχει γίνει αγνώριστη σαν την Αθήνα
που δεν μπορείς να αναπλάσεις καμιά εποχή. «Και η τωρινή Ελευσίνα έχει τις
μονοκατοικίες της, τα απογεύματα ο κόσμος πηγαίνει για καφέ στα σπίτια των
άλλων χωρίς να πάρει από πριν τηλέφωνο ή να κοιτάξει το filofax…» λέει.

Και οι μικροί «Ακροβάτες…» πού βρίσκονται σήμερα ως γενιά;

«Μένουν όλοι στην Ελευσίνα! Πιο ευτραφείς, βέβαια, με κινητά και κουτσούβελα
και τα Σάββατα παίζουν μπάσκετ. Μάθανε ότι έγινε το φιλμ και περιμένουν πώς
και πώς να το δουν. Γι’ αυτό έχω κρατήσει και τα πραγματικά τους ονόματα στην ταινία»!

INFO

Οι «Ακροβάτες του κήπου» θα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες στις 8 Νοεμβρίου.