Αριστουργήματα του ελεύθερου χρόνου

Κάτι που δεν είχαν προβλέψει, κάτι που είχε ξεφύγει στον σχεδιασμό – δεν είχαν
ώρα να καταναλώσουν αυτά που έβγαζαν στην παραγωγή. Λοιπόν, κάντε τόπο –
ανοίξτε δρόμο – τεντωθείτε. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη κι αυτός δεν θα
προλάβει σίγουρα να πάει στα μαγαζιά.

Demolition Ryan Adams (Lost Highway/ Universal)

Ο Ράιαν Άνταμς πήγε μια βόλτα στις βιτρίνες. Πρέπει να είναι ο τύπος που ό,τι
τού χτυπάει στο μάτι το αγοράζει αμέσως (αν κρίνω από τις τελευταίες του
εμφανίσεις, εξασφάλισε δυο τρία σούπερ πουκάμισα). Μετά είχε ελεύθερο χρόνο –
και χρόνος για ξόδεμα στα χέρια του «χρυσού παιδιού» που οι ακτινογραφίες του
θα δείχνουν σίγουρα την αμερικάνικη μουσική πάνω στα κόκαλά του σημαίνει ακόμη
πιο πολλή μουσική, ακόμη πιο πολλά τραγούδια από εκείνα που στέκονται μόνα
τους σημεία αναφοράς. Καλά να είναι η Lost Highway που δεν αφήνει τέτοια
παλικάρια να πάνε χαμένα, από τη φολκ, ροκ και κάντρι μεριά…

Ανάμεσα λοιπόν στο θεσπέσιο Heartbreaker και στο μοναδικά απολαυστικό Gold, το
παλικάρι μας πήγε διακοπές σε ακόμη περισσότερους μουσικούς τόπους. Και, στον
ελεύθερο χρόνο του, ετοίμασε υλικό για ένα διπλό άλμπουμ που θα ονόμαζε The
Suicide Handbook, ένα ακόμη (μετά το Gold μπήκε στο στούντιο ξανά) το 48 Hours
και ακόμη ένα με το συγκρότημα με το οποίο ήταν σε τουρνέ, τους Pinkhearts
(εκτός κι αν έκανε κι άλλα και μας τα κρύβει). Όλο κάτι μαθαίναμε γι’ αυτά,
κάτι έφτανε στ’ αυτιά μας για demos (πρόχειρες ηχογραφήσεις), ώσπου ο Ράιαν
Άνταμς πήρε την απόφαση να «καταστρέψει» τα demos του και να τα κάνει
Demolition, διαλέγοντας από τον… ελεύθερο χρόνο του, την αφρόκρεμα της
παραγωγής. Νάτο, έτοιμο το πακέτο με 13 καινούργια στ’ αυτιά μας κομμάτια.

Μπορεί να φαίνεται σαν προπόνηση για το επόμενο βήμα (για άλλους θα ήταν η
καλύτερη δουλειά τους), αλλά τα κομμάτια του Demolition (με πρώτα τα Dear
Chicago, She Wants To Play Hearts, Tennessee Sucks, Cry On demand, Nuclear…)
προσφέρουν μουσική θεραπεία σε όσους έχουν βαρύνει την αισθητική τους από το
πολύπαθο τελευταία ροκ. Ο Άνταμς κάνει θεαματικές ασκήσεις ύφους, σε ροκ αλα
Ντίλαν, Γιανγκ και Μπρους, σε μπαλάντες και κάντρι, σε κομμάτια που απέχουν
μεταξύ τους μέρες στο τιμόνι σε έρημες λεωφόρους. Ακόμη μία απόδειξη δηλαδή τι
μπορεί να κάνει ο άνθρωπος στον ελεύθερο χρόνο του, αν δεν έχει ξεχάσει
τελείως τι σημαίνει αυτό.

The Music The Music (Hut/Virgin)

Όποια γκρουπ έχουν στο καρνέ των εμπνεύσεών τους τις διευθύνσεις των Led
Zeppelin αξίζουν προσεγμένες ακροάσεις και οι Music εδώ έχουν σωρούς από
επικές κιθάρες δεμένες σφιχτά με ψυχεδέλεια της τελευταίας κολεξιόν. Συμβαίνει
και στις καλύτερες οικογένειες θα πείτε.

Αλλά αν κάποιος την ώρα του δείπνου τραβήξει το στρωμένο με ηλεκτρισμό και
κιθάρες τραπεζομάντιλο, φοβάμαι πως δεν υπάρχει τίποτε να φανεί, ούτε καν
χυμένο κρασί και θα ψάχνουμε τις συνθέσεις σαν ψίχουλα κάτω από το τραπέζι.

Επειδή, ωστόσο, φαίνεται πως ξέρουν να παίζουν και δεν ανήκουν στη σχολή «κάνω
εντύπωση και μετά τραγούδια» μόλις μπουν στο κεφάλαιο «σύνθεση» το έργο θα
αποκτήσει ενδιαφέρον.

Rise Above V/Α (V2)

Ο Χένρι Ρόλινς υψώνει και αυτός τη γροθιά του για τους Τρεις του West Memphis,
τους Έτσολς, Μισκέλι και Μπάλντγουιν που καταδικάστηκαν ισόβια χωρίς επαρκή
στοιχεία – επειδή φορούσαν τίσερτ των Metallica και άκουγαν ροκ – για τον
θάνατο τριών παιδιών το 1993. Η υπόθεση έχει πάρει διαστάσεις στην Αμερική,
βιβλία και ντοκιμαντέρ έχουν δώσει πολύ υλικό για συζητήσεις και δεν θα άφηνε
αδιάφορο έναν συνειδητοποιημένο πανκ ρόκερ, όπως ο Χένρι Ρόλινς που
κινητοποίησε μουσικούς σαν τον Τσακ Ντι, τον Ίγγι Ποπ, τον Άις Τι, τον Μάικ
Πάτον, τον Κιθ Μόρις, τον Λέμι και τον Ράιν Άνταμς επίσης μεταξύ άλλων για να
μοιραστούν εκρηκτικά δίλεπτα των θρυλικών Black Flag. Γιατί αν δεν φωνάξεις
δεν σ’ ακούει κανείς. Πρέπει να φωνάξεις μέσα στ’ αυτιά τους.

Όνομα και διεύθυνση

* Ο Χένρι Ρόλινς δίνει ευχαρίστως τη διεύθυνση για περισσότερες
πληροφορίες σχετικά με τους Τρεις του Δυτικού Μέμφις http: //www.WM3.org

* Ο Ράιαν Άνταμς θα παραπέμψει οπωσδήποτε στην Εδέμ της alt. country.
http: //www.losthighway.com

* Οι Music παίζουν την ψυχεδέλεια στα δάκτυλα στο http: //www.themusic.uk.com