Τo high tech ταιριάζει στον Στρίντμπεργκ

Τρία πρόσωπα, τρεις έρωτες, τρεις απιστίες. Ο Αιμίλιος Χειλάκης, η Βάνα Πεφάνη και η Ελένη Ζιώγα στη σκάλα του φουαγιέ του σινέ «Αφροδίτη», που γίνεται αυθεντικό σκηνικό για τους ήρωες του Στρίντμπεργκ Τζούλια, Ζαν και Κριστίν, μέσα από τη σημερινή, τολμηρή ερμηνεία τους στην αναπλασμένη, απουσιάζουσα «Δεσποινίδα Τζούλια»

Μπορεί το θέατρο στην Ελλάδα να μην είναι μια επικερδής επιχείρηση,
εξελίσσεται όμως σε μια περιπέτεια με πολλή φαντασία, πάθος και ποπ
ευρηματικότητα. Παρ’ ότι δεν είναι μια ιστορία αναίμακτη – κυρίως για τους
νέους ηθοποιούς – πληθαίνουν οι ομάδες που ανακαλύπτουν πάσης φύσεως αίθουσες
και τις μετατρέπουν σε θέατρα. Κι έτσι, η γεωγραφία της θεατρικής Αθήνας
διαμορφώνεται με διαρκείς προσθήκες νέων αιθουσών. Στον χάρτη φέτος
προστίθεται το θέατρο «Αφροδίτη», σκιασμένο από την πρόσφατη δυναμική ιστορία
του, ως ο πλέον high-tech θερινός κινηματογράφος. Ο κινηματογράφος παραμένει,
αλλά το στεγασμένο κομμάτι του, δηλαδή το φουαγιέ στο ισόγειο και το μπαρ στον
α’ όροφο, γίνεται θέατρο 50 θέσεων.

Η ιδέα είναι της Βάνας Πεφάνη, η οποία πήγε ένα βράδυ εκεί με τον
Αιμίλιο Χειλάκη να δουν μια ταινία, και εντελώς απροειδοποίητα μπρος στα μάτια
της άρχισαν ζωντανεύουν και να κινούνται στον χώρο οι ήρωες της «Δεσποινίδας
Τζούλιας». Το φουαγιέ ήταν η κουζίνα του σπιτιού της Τζούλιας και η ασκεπής
αίθουσα η αυλή. Εύστοχο. Ένα ψηλοτάβανο κουτί, στο οποίο εισέρχεσαι αμέσως.
Αριστερά δεσπόζει μια σκάλα που οδηγεί στο μπαρ. Στη μια του πλευρά υπάρχει
ένας άσπρος τοίχος, στην άλλη ένας τεράστιος πάγκος κουζίνας και στην τέταρτη
η μεγάλη τζαμαρία απ’ όπου φαίνεται ο ανοιχτός χώρος του θερινού σινεμά. Στο
δάπεδο ένα φωτεινό μωσαϊκό. Τα «Πρόσωπα» (δηλαδή η θεατρική ομάδα που
δημιούργησαν πριν από τρία χρόνια ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Βάνα Πεφάνη)
μπόρεσαν και εξασφάλισαν για τον χειμώνα το «Σινέ Αφροδίτη», που βρίσκεται
στην αρχή της Πέτρου Ράλλη. Η «Δεσποινίς Τζούλια» του Στρίντμπεργκ είναι ένα
κλασικό κείμενο κι ένα αγαπημένο τους έργο. Αυτό θα ανεβάσουν λοιπόν,
εστιάζοντας στο ζήτημα της ερωτικής προδοσίας και αφαιρώντας αυτό των
κοινωνικών τάξεων. Ο θίασος ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή της Ελένης Ζιώγα.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει τη δουλειά τους τα δύο τελευταία χρόνια – «Αυτό να
το κάψεις» και «Τίνα Μπάρτον Τίνα» – σίγουρα δεν περιμένουν μια συμβατική
παράσταση. Αντίθετα, η ανατροπή της μέσα από μια σύγχρονη γλώσσα είναι ο
δρόμος τους για να εκφραστούνε σε βάθος. Το ρίσκο που παίρνουν δεν είναι
μικρό. Ουσιαστικά ανασκευάζουν τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και ενσωματώνουν σ’
αυτό την «Πιο δυνατή». Η ευγενής Τζούλια γίνεται ερωμένη του υπηρέτη της, ο
οποίος είναι αρραβωνιασμένος με τη μαγείρισσά της. Η ιστορία θα «ανοίξει» και
οι δύο αντίζηλες θα βρεθούν αντιμέτωπες σ’ ένα διάλογο ο οποίος αναδεικνύει
δυνατή την πιο αδύναμη. Θέλοντας να μιλήσουν για την κυριαρχία του χρόνου στις
ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και την ασημαντότητα του χρόνου όταν μπλέκονται τα
ανθρώπινα συναισθήματα, αναζητούν τον αληθινό ρόλο που παίζει ο τρίτος
άνθρωπος σε μια σχέση, και την κατάληξη που μπορεί να έχει ένα ερωτικό
τρίγωνο.

Η παράσταση με τίτλο «Η Δεσποινίς Τζούλια απουσιάζει» θα μιλάει για τη
δύναμη και την αδυναμία του έρωτα σήμερα, χθες, αύριο. Το ύφος της παράστασης
θα ενώσει το τώρα με το τότε. Ακολουθώντας το πνεύμα του έργου, όλα θα
ερμηνεύονται ρεαλιστικά. Σκηνή δεν θα υπάρχει. Το κοινό θα βρίσκεται στον χώρο
όπου θα διαδραματίζεται η ιστορία. Οι γνωστοί θεατρικοί προβολείς δεν θα
υπάρχουν. Τον φωτισμό, ο οποίος θα προέρχεται από φωτιστικές πηγές απόλυτα
δεμένες με τη δράση, θα τον χειρίζονται οι ηθοποιοί. Οι θεατές θα μπορούν να
πίνουν το ποτό τους σ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης (θα διαρκεί μιάμισι ώρα
και θα παίζεται χωρίς διάλειμμα), ενώ το μπαρ με την πανοραματική θέα θα
λειτουργεί μέχρι πρωίας.

Τα «Πρόσωπα»

Τρία τα πρόσωπα του θιάσου, και τριπλάσιοι οι συνεργάτες τους. Φυσικά, αφού
πιστεύουν πως όταν ενώνονται πολλά μυαλά βγαίνει καλύτερο αποτέλεσμα, πιο
δημιουργικό. Η Βάνα Πεφάνη σκηνοθετεί μαζί με την Πηγή Δημητρακοπούλου.
Χρησιμοποιήθηκαν οι μεταφράσεις της Μαργαρίτας Μέλμπεργκ («Δεσποινίς Τζούλια»)
και Άννας Παπαφίγκου «Πιο δυνατή», ενώ δύο κείμενα της παράστασης έγραψε ο
συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης. Η σκηνογραφική επιμέλεια του χώρου είναι του
Γιώργου Γαβαλά, ο φωτισμός του Ευγένιου Διονυσόπουλου, η μουσική του Γιώργου
Σπανού, η σύνθεση ήχων του Δημήτρη Ιατρόπουλου, η κίνηση της Βάλιας
Παπαχρήστου, επιστημονική σύμβουλος είναι η Ναντίνα Κανελλοπούλου. Η παραγωγή
είναι των «Προσώπων» σε συνεργασία με τη Motive 8.