Η ποσότητα της Αλήθειας

Αλήθεια πόση ποσότητα Αλήθειας χρειαζόμαστε για να τη βγάζουμε πέρα μέσα σε
αυτό το αχανές κοινωνικό ψεύδος; Θα παραλλάξω ένα ανέκδοτο που μου είπαν
προχθές. Κάποιος πηγαίνει οικειοθελώς στο ΚΜΑ (Κέντρο Μετρήσεως Αληθείας –
κέντρο αναγνωρισμένο και υποστηριγμένο από το υπουργείο Αλήθειας), να μάθει
πόση ποσότητα Αλήθειας του έχει απομείνει ύστερα από τόσους και τόσους αγώνες
που έδωσε υπέρ αυτής, στις διαπροσωπικές όσο και κοινωνικές και επαγγελματικές
του σχέσεις.

Περνά τη φρεσκοβαμμένη είσοδο και βρίσκεται μπροστά σε δύο πόρτες, όπου στη
μία γράφει: «Για τη Λοξή Αλήθεια» και στην άλλη για την «Ευθεία Αλήθεια».

Ανοίγει τη δεύτερη και συναντά άλλες δύο πόρτες, όπου στη μία γράφει για την:
«Αναγκαία Αλήθεια» και στην άλλη για τη «Δευτερεύουσα Αλήθεια». Ανοίγει την
πρώτη, όπου και βρίσκεται ξανά απέναντι σε δύο πόρτες, όπου στη μία γράφει για
τη «Μικρή Αλήθεια» και στην άλλη για τη «Μεγάλη Αλήθεια». Όπως ήταν
αναμενόμενο, ανοίγει τη δεύτερη και έκπληκτος αντιλαμβάνεται πως βρίσκεται στο
πεζοδρόμιο της πίσω πόρτας.

Προχθές μου είπαν το ανέκδοτο και χθες είδα ένα όνειρο. Είδα τους βουλευτές
μας να απεργούν ανεβαίνοντας την Πανεπιστημίου, κατευθυνόμενοι στη Βουλή,
κραδαίνοντας πανό με τα παρακάτω συνθήματα. «Απεργούμε γιατί δεν είστε πολίτες
πρώτης κατηγορίας». «Απεργούμε γιατί δεν έχετε παύσει να πιστεύετε τα ψέματα».
«Απεργούμε γιατί καταπατάτε τα δάση». «Απεργούμε γιατί λαδώνετε τους δημόσιους
υπαλλήλους».

«Απεργούμε γιατί οι συγγραφείς και οι διανοούμενοι δεν παρεμβαίνουν πια στα
κοινωνικά δρώμενα». «Απεργούμε γιατί οι νομικοί κάθε βαθμίδας δεν
διαμαρτύρονται δυναμικά σε όποια αυθαιρεσία μας και παραβίαση Συντάγματος
εκτελούμε». «Απεργούμε γιατί έχετε χάσει πια κάθε φιλότιμο και ευγένεια».
«Απεργούμε γιατί ο ένας τσαλαπατά την αξιοπρέπεια του άλλου».

«Απεργούμε γιατί οι γιατροί συνεχίζουν να παίρνουν φακελάκια». «Απεργούμε
γιατί κανένας δημόσιος οργανισμός δεν εξυπηρετεί τον πολίτη». «Απεργούμε γιατί
συνεχίζετε να πιστεύετε στη Δημοκρατία και στον σοσιαλισμό». Θυμάμαι πως
υπήρχε και ένα πανό στην πορεία των τριακοσίων που έγραφε: «Απεργούμε για την
απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στην Τηλεόραση.

Δεν βαριούνται οι “speakers” να εκφωνούν και να ξαναεκφωνούν τις άθλιες
ειδήσεις που οι μισές είναι προπαγανδιστικές και πληρωμένες; Δεν βαριούνται να
μηρυκάζουν τον εαυτό τους οι “speakers;”».

Και άνοιξα το βιβλίο με τις «Επιλεγμένες νουβέλες» του Θερβάντες.

Ο Σ. Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος.