Ένας Γουέλερ πολλών αστέρων

Στο έργο που παίζεται τελευταία καλοί, κακοί και ακόμη χειρότεροι αλλάζουν
ρούχα, φιλοφρονήσεις και βαριές κουβέντες (στις καλές περιπτώσεις). Τα
συνεργεία καθαρισμού ανασκουμπώνονται. Χρυσές δουλειές.

Illumination Paul Weller (Sony)

Για καλό. Από πού τους ξέφυγε, δεν ξέρω. Από κάπου. Έχει σημασία; Ο Πολ
Γουέλερ ξεφεύγει πάντα. Επεισόδιο πιλότος: το οργισμένο νιάτο των Jam
εξαπολύει τις πρώτες επιθέσεις καθαρής έμπνευσης. Συνέχεια, «καπουτσίνο κιντ»
με πολιτική ζάχαρη στον καφέ της σόουλ. Πάμε πιο κάτω, ο Γουέλερ συνεχίζει στο
άγριο γουέστερν της μουσικής παραγωγής να είναι ο καλός – πολύ καλός για την
ακρίβεια — με τα Wild Wood και Stanley Road. Πώς θα γαργαλίσουμε όμως το
κοινό, σκέφτονται τα δαιμόνια μυαλά; Εκείνος δουλεύει στα υπόγεια της
βρετανικής σκηνής. Δεν πήρε ναρκωτικά, δεν έκανε γυαλιά – καρφιά το δωμάτιο
του ξενοδοχείου που έμενε, δεν πέρασε από το σαλούν των ροκ ειδώλων. Μα, πού
θα βρούμε λίγη ροκ εν ρολ γαρνιτούρα για να στηρίξουμε κάτι; Πουθενά. Ιδανική
εποχή, η ώρα των ανατροπών. Και – μαντέψτε – πάλι ξεφεύγει. Άνοιξαν οι ασκοί
και τρέχουν κομμάτια εκρηκτικής φαντασίας.

Ο Γουέλερ έχει χωνέψει μέσα του μεγάλες μουσικές, έχει πια στους παλμούς του
τον ρυθμό των ηχογραφήσεων της Stax, έχει κολλημένο στα δάκτυλά του το
αποτύπωμα της σόουλ και του ροκ εν ρολ που μπορεί να μετατρέψει σε ένα πέρα
από το διάστημα It’s written in the stars, ένα γεμάτο χυμούς Going Places, ένα
αποκαλυπτικό Who Brings Joy ή εκείνο το Call me No 5 με τον Κέλι Τζόουνς των
Stereophonics ή το Standing Out In The Universe με τις φωνές επίσης της Καρλίν
Άντερσον και της Τζόσελιν Μπράουν ή το One Χ One με την κιθάρα του Νόελ
Γκάλαχερ. Σαν τυφώνας Ισιδώρα ή όποιος άλλος είναι τώρα στην πιάτσα, τo
Illumination του Γουέλερ παίρνει την εκδίκηση του καλού, τη δικαίωση του
μουσικού, τα αστέρια των κριτικών (αφού το γράφουν και τ’ άστρα) και δεν
αφήνει ούτε την υποψία να περάσει από τους φωτεινούς παντογνώστες για κάτι
άλλο, εκτός από την τελειότητά του. Δεκατρία κομμάτια διέλυσαν το σύστημα.
Εγώ, λέει ο Γουέλερ, ζω μόνο από τη δουλειά μου. Αφήστε τους σταρ στα κόκκινα
χαλιά τους.

California Perry Blake (Ankh)

Στην αγκαλιά του καναπέ, σε μεγάλα μαξιλάρια και ώρες χωρίς πανικούς, οι
χνουδωτές μουσικές του Πέρι Μπλέικ φτιάχνουν γυαλιστερά τοπία. Στην Καλιφόρνια
η βιομηχανία των ονείρων, στο California τα όνειρα ενός μουσικού που μεγάλωσε
με το μενού μελωδίας και άδολης ποπ, ό,τι σχεδόν είχαμε ξεχάσει. Ο Μπλέικ
ανακάλυψε το φενκ σούι της μουσικής, όρισε τον χώρο του (ανάμεσα σε σάουντρακ
που έγραψαν ιστορία από τη δεκαετία του ’60 και του ’70 και τη σόουλ – φιλική
πάντα στον ρυθμό) και κάθησε απλώς να περιμένει τη θετική ενέργεια να
εγκατασταθεί κάπου που να μπαίνει φως από τα τραγούδια. Ο Μπλέικ βρήκε άψογη
επικοινωνία με το ευρωπαϊκό κοινό και ένιωσε τώρα την ανάγκη να ανοίξει κι
άλλο τους ορίζοντές του. Εμποδίζει κανείς; Pretty Love Songs και Ordinary day
οδηγούν στον δρόμο για την Καλιφόρνια του μυαλού. Καλό βέβαια κάπου κάπου
είναι να αποφασίζεις να κάνεις το ταξίδι. Ο Πέρι Μπλέικ συγκεκριμένα στις 29
και 30 Οκτωβρίου παίρνει το αεροπλάνο και έρχεται για συναυλίες. Στο ΑΝ και
Οlοn κλαμπ.

Forward Adelante (Sony)

Σκοπός της κομπανίας εδώ είναι να σκάψει στους θησαυρούς της τζαμαϊκανικής και
κουβανέζικης μουσικής και να βγάλει στην επιφάνεια – χωρίς κόπο και με ευκολία
– ολόκληρο πολύτιμο υλικό, παραμυθένιες μουσικές και άλλες συνοδευτικές
ιστορίες. Παθιασμένοι με τον ρυθμό οι Adelante διανύουν αποστάσεις στον χάρτη,
χάρη στις δικές τους καταβολές. Στις τάξεις τους διακρίνεται ένας Μάρλεϊ, ο Κι
Μάνι, ο Καρού Ραμίρεζ από την Δομινικανή Δημοκρατία, ο Φαρενάιτ από την
Τζαμάικα και κάμποσοι ακόμη νοματαίοι από την Τζαμάικα, την Αργεντινή και από
δίπλα την Ιταλία. Το παιχνίδι έχει χρώμα και τη σφραγίδα των παικτών από τις
διαφορετικές σχολές, όλα για το καλό του θεάματος και μιας ακόμη εξαιρετικής
μουσικής εμπειρίας. Η παράδοση στο μίξερ της εποχής, που καμία σχέση δεν έχει
με την κακοποίηση των λάτιν στο όνομα του σουξέ. Οι Adelante απελευθερωτές του
ρυθμού με το δικό τους μανιφέστο. Μερικές φορές χρειάζεται μόνο να δείξεις ότι
το εννοείς.

Όνομα και διεύθυνση

* Ο Πολ Γουέλερ σε άκρως δημιουργική φάση. Και πάντα σε φόρμα επί
σκηνής. Μήπως έφτασε η ώρα να παίξει και στην Αθήνα; http: //www.paulweller.com

* Επαφή με τον κόσμο που τους ακούει ζητούν οι Adelante. http:
//www.adelante-music.com.Και χορεύονται κιόλας.

* Πιο διασκεδαστικό κλιπ από τις τελευταίες κυκλοφορίες το By The Way
των Red Hot Chili Peppers. Ο ταξιτζής να περάσει αμέσως στα πρόσωπα της χρονιάς.