Μπαλάντες και μπλουζ

Ακούγοντας τον «Άμλετ της Σελήνης» (Minos) είσαι σίγουρος για – τουλάχιστον –
δύο πράγματα: πρώτον ότι ο Θάνος Μικρούτσικος έχει βρει έπειτα από πολλά
χρόνια μια φωνή (Χρήστο Θηβαίο) που φαίνεται γεννημένη για τα τραγούδια του.
Και, δεύτερον, ότι πρόκειται γι’ αυτή (την πολύ μικρή) κατηγορία ελληνικών
δίσκων που, από το πρώτο άκουσμα, μπορείς να τους αφήσεις να παίξουν από την
αρχή μέχρι το τέλος. Τραγούδια που παραπέμπουν στον Μικρούτσικο του «Σταυρού
του Νότου», μπαλάντες που «φλερτάρουν» με τον κλασικό του εαυτό, ροκίζοντας
εξωστρεφή κομμάτια, μπλουζ, όλα ερμηνευμένα με τη θεατρικότητα και την ένταση
μιας φωνής που βιώνει – ενίοτε και με κάποια υπερβολή – το νόημα των στίχων.