Εις αναζήτηση… 6.000 Περσών

Δυο καμαρούλες μια σταλιά… αποτελούν τον πρωτοελλαδικό οικίσκο του 2500 π.Χ., που ανακαλύφθηκε στα πρανή του κωπηλατοδρομίου του Σχινιά και θα διατηρηθεί μισοβυθισμένος στη θέση που βρέθηκε

Τέρμα στις «δημαγωγίες» που πλήττουν την εικόνα και την αξιοπιστία της χώρας
μας, σύμφωνα με την έκφραση του υπουργού Πολιτισμού κ. Ευάγγελου Βενιζέλου,
έθεσε η λεπτομερέστερη γεωλογική έρευνα που έγινε στον Μαραθώνα.

Εκατοντάδες όστρακα – κοχύλια του αλμυρού, υφάλμυρου και γλυκού νερού, από 120
δείγματα και 20 γεωτρήσεις, απέκλεισαν κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε
σχέσης της μεγάλης τεχνητής λίμνης του Ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου με το σημείο
όπου οι Πέρσες βυθίστηκαν και χάθηκαν στα έλη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. Τότε, η
περιοχή ήταν σαν τη Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου.

Ενισχυμένος από τα πορίσματα των 80 σελίδων της γεωλογικής έρευνας του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το πόρισμα της ανασκαφής και την
ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για τη διατήρηση των
ευρημάτων, ο κ. Βενιζέλος σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου υπογράμμισε: «Τα
αρχαιολογικά ευρήματα έγιναν αντικείμενο ακραίου πολιτικού ενδιαφέροντος και
δημαγωγικής συμπεριφοράς εκ μέρους του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης
κ. Κώστα Καραμανλή, που έθεσε το πλαστό δημαγωγικό δίλημμα “πώς συμβιβάζεται
με τους αυθεντικούς Ολυμπιακούς Αγώνες και τη διεκδίκηση των Μαρμάρων του
Παρθενώνα η έλλειψη ευαισθησίας και η πλημμελής μεταχείριση των αρχαιολογικών
ευρημάτων του Μαραθώνα, που μαρτυρεί μια χώρα που δεν σέβεται τις αρχαιότητές
της”».

Απαντώντας ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας υποστήριξε ότι έως χθες ο
κ. Βενιζέλος δήλωνε ότι «η περιοχή του κωπηλατοδρομίου ήταν πάντα θάλασσα.
Σήμερα, δηλώνει ότι ήταν πάντα έλος».

Εξίσου έβαλλε ο υπουργός Πολιτισμού και κατά του γενικού γραμματέα της
Αρχαιολογικής Εταιρείας κ. Βασίλη Πετράκου, ο οποίος, ως επί εικοσαετίαν
Έφορος Αρχαιοτήτων με αρμοδιότητα τον Μαραθώνα, δεν διανοήθηκε να κηρύξει το
σημείο του κωπηλατοδρομίου ως ιστορικό τόπο και χαρακτήρισε το ενδεχόμενο μιας
απόφασης για μετατόπιση των ευρημάτων με τον όρο «Ντίσνεϊλαντ», ενώ ο ίδιος
υπήρξε ο πρώτος διδάξας. Το 1962 μετέφερε ένα από τα γνωστότερα και καλύτερα
διατηρημένα ταφικά μνημεία της Αττικής από το μέσον του διαδρόμου προσγειώσεως
του αεροδιαδρόμου του Ελληνικού στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων. Μένει τώρα η
συνέχεια της έρευνας: Το ιστορικό σημείο όπου χάθηκαν 6.000 Πέρσες στα έλη θα
αναζητηθεί δυόμισι χιλιόμετρα δυτικότερα, με τη συνέχιση των γεωλογικών
ερευνών στη «Μεσοσπορίτισσα», όπου είχαν βρεθεί παλαιότερα πάρα πολλά
ανθρώπινα οστά – των Περσών. Μένει ακόμα η συνολική ανάδειξη των μνημείων του
Μαραθώνα και ειδικότερα του Τύμβου των Μαραθωνομάχων στο σημείο όπου έγινε η
Μάχη του Τύμβου, των Πλαταιών, του Μουσείου, όπου στεγάζονται τα λείψανα των
Ελλήνων μαχητών, του μεγάλου βασιλικού θολωτού τάφου της Μυκηναϊκής Εποχής
στον Αρνό, του Πρωτοελλαδικού Νεκροταφείου στο Τσέπι, της Πυραμίδας στην
Μπρεξίζα.

Κι ακόμα, ίσως, η τοποθέτηση ενός αντίγραφου του Τροπαίου της περίφημης Μάχης,
αρχικού ύψους 10 μ., από το οποίο σώζονται στο Μουσείο του Μαραθώνα δυόμισι
κυλινδρικοί σπόνδυλοι και το ιωνικό του κιονόκρανο κ.λπ. Όλα αυτά
περιλαμβάνονται στην πρόταση για την ανάδειξη και ενοποίηση των αρχαιολογικών
χώρων του Μαραθώνα, μαζί βεβαίως με τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου της
τεχνητής λίμνης του κωπηλατοδρομίου.

Η μετακίνηση των δύο μικρών πρωτοελλαδικών οικίσκων από τα πρανή της
λίμνης θα γίνει με την τοποθέτηση σχάρας κάτω από τα θεμέλια. Οι οικίσκοι,
μικρών διαστάσεων, θα ανυψωθούν και θα μεταφερθούν πάνω σε ράγες σε μια θέση
παράλληλη προς την αρχική, πενήντα μέτρα μακρύτερα, δεξιά και αριστερά του
κωπηλατοδρομίου.

Ο τρίτος προϊστορικός οικίσκος θα μείνει στη θέση του, θα σκεπασθεί εν μέρει
από τα νερά, αλλά θα είναι ορατός. Τα ευρήματα της ανασκαφής θα μεταφερθούν
στο Μουσείο Μαραθώνα.