Το Τέταρτο κουδούνι

Το έχει «διαπράξει» προ ετών ο Γιάννης Φέρτης, πάντα αμείλικτα και
ασυμβίβαστα ειλικρινής με τον εαυτό του και με τους άλλους – εξ ου και
ιδιαίτερα αγαπητός ή ιδιαίτερα αντιπαθητικός, ανάλογα με τη «γωνία» που θα τον
δεις…
Βγήκαν με την Ξένια Καλογεροπούλου σε τηλεοπτική εκπομπή για να
στηρίξουν μια παράστασή τους που δεν πήγαινε πολύ καλά.
«Έχετε κάνει παραχωρήσεις στην καριέρα σας;», ρωτάει ο δημοσιογράφος
τον Φέρτη. «Ε, βέβαια», του απαντάει, «Εφόσον βγήκα στην εκπομπή σας…».
![]() |
Ελύθη. Το περιπεπλεγμένο θέμα των δικαιωμάτων. Και ο Σπύρος
Παπαδόπουλος εγκατέλειψε το «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας» του Λαμπίς για να
επανέλθει στο «Μαγαζάκι της γωνίας» του Ούγγρου Μίκλος Λάζλο όπως το έχει
διασκευάσει ο Γάλλος Ζαν Ζακ Ζιλμπερμάν, το οποίο, όταν είδε τα δύσκολα, είχε
εγκαταλείψει για το άνευ δικαιωμάτων «Καπέλο».

Μαζί του, στον «Ακάδημο», μεταξύ άλλων, η Ντίνα Μιχαηλίδη (στη
φωτογραφία), ο Κώστας Φλωκατούλας και, αντί του Παύλου Χαϊκάλη που «έκλεισε»
στο μεταξύ με τον Γιάννη Βούρο για να παίξει Πορφίρι στο «Έγκλημα και
τιμωρία», ο καλός ηθοποιός του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου με ρίζες στο
«Θέατρο Τέχνης» Σπύρος Σταυρινίδης.
Σκηνοθετεί ο Στέφανος Κοτσίκος που συνυπογράφει με τον Γιώργο Βούρο και
τη μετάφραση.
![]() |
«Κοίτα με» είναι ο τίτλος της καινούργιας μουσικοθεατρικής παραγωγής
που ετοιμάζει, μετά τις «Σοφολογιότατες» του Μολιέρου, η Ομάδα Μουσικού
Θεάτρου «Opera». Σε σκηνοθεσία και με μουσική Θοδωρή Αμπαζή.
Ήτοι, εμπνευσμένα απ’ τα Σονέτα του Σαίξπηρ μονόπρακτα των Αμερικανών
Τόνι Κούσνερ, Τζον Γκαρ και Ουίλιαμ Φιν, τα οποία πρωτοπαίζονται – σε
μετάφραση Αντώνη Γαλέου – στην Ελλάδα, αλλά και των δικών μας Αλέξη Σταμάτη
και Βασίλη Ραΐση, γραμμένα ειδικά για την παράσταση. Στην οποία θα
τραγουδιούνται και «ζωντανά» από σκηνής, σε απόδοση του εκλεκτού Στρατή
Πασχάλη και μελοποιημένα απ’ τον Θοδωρή Αμπαζή, τα Σονέτα στα οποία
στηρίχτηκαν τα κείμενα.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Ελένης Μανωλοπούλου, η χορογραφία και η
κίνηση της Σταυρούλας Σιάμου, οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου. Θα παίζουν,
θα τραγουδούν και θα χορεύουν δώδεκα ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί.
Στις «Χοροροές, τον Οκτώβριο.
![]() |
Το έργο του Βρετανού Μαρκ Ρέιβενχιλ «Handbag» (1998) – το τέταρτο που
παρουσιάζεται στην Ελλάδα, μετά το «Shopping and fucking», το «Ο Φάουστ είναι
νεκρός» και το περσινό «Τολμηρές πολαρόιντ»- θα παρουσιάσει, τέλος Νοεμβρίου,
η καινούργια ομάδα «Altera Pars» στο καινούργιο θέατρό της στον «Κεραμεικό».
Δυο σύγχρονα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ένα ανδρικό και ένα γυναικείο, που
συγκατοικούν αποφασίζουν να αποκτήσουν με τεχνητή γονιμοποίηση ένα παιδί που
θα το μεγαλώσουν από κοινού. Δυο άλλα πρόσωπα που εμπλέκονται οδηγούν τις δυο
σχέσεις σε διάλυση.
Παράλληλα, εξελίσσεται μια δεύτερη, ανάλογη ιστορία στη βικτοριανή
εποχή. Καλυμμένη βέβαια απ’ τα «πέπλα» του πουριτανισμού. Και εμπνευσμένη απ’
το έργο του Όσκαρ Ουάιλντ «Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός». Οι δυο ιστορίες
έχουν κοινή κατάληξη.

Η παράσταση, που επρόκειτο να γίνει πέρσι στο «Εμπρός», ανεβαίνει σε
μετάφραση Πέτρου Νάκου – Μίνας Χειμώνα, με κοστούμια Δέσποινας Χειμώνα,
μουσική Νίκου Παναγιωτόπουλου, φωτισμούς Διονύση Ευθυμιόπουλου. Τη σκηνοθεσία
συνυπογράφουν η Βαρβάρα Δούκα και ο Πέτρος Νάκος.
Παίζουν Ζαχαρίας Ρόχας, Μίνα Χειμώνα (φωτογραφία), Μαριάννα Λαγουρού,
Πέτρος Νάκος, Ευγενία Αποστόλου.
















