ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Στο «μαντρί»

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Ν. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα,
γράφει: «Πάνω από 17 χρόνια στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, έχει απλώσει γερά τα
πλοκάμια του, έτσι ώστε με κυβερνητικές παροχές, ή παράνομα ρουσφέτια, είναι
πολύ δύσκολο ο απλός πολίτης να αποκολληθεί από την κυβερνώσα παράταξη, διότι
επί τόσα χρόνια έχουν ριζωθεί (ή αναπτυχθεί) δεσμοί εξάρτησης εξουσιαστών –
εξουσιαζομένων, που είναι μάλλον αδύνατο να σπάσουν αυτοί οι δεσμοί, εκτός εάν
στο μεταξύ συμβούν ανώμαλες καταστάσεις ή το εκλογικό σώμα θελήσει (και
ψηφίσει) αλλαγή πολιτικού τοπίου.

Από την άλλη πλευρά, κατά την περίοδο ’90 – ’93, που κυβέρνησε τη χώρα η
κυβέρνηση Μητσοτάκη, έγιναν πολλά λάθη (και παραλείψεις) τα οποία επλήρωσε η
Ν.Δ., όπως λάθος μέγα και απερισκεψία καραμπινάτη της ηγεσίας της Αξιωματικής
Αντιπολίτευσης, και προσωπικά του κ. Καραμανλή, ήταν η οριστική διαγραφή και
αποπομπή από το κόμμα κορυφαίων στελεχών, αλλά και απλών βουλευτών, όπως του
επανακάμψαντος Γ. Σουφλιά, του προσχωρήσαντος στο ΠΑΣΟΚ Β. Κοντογιαννόπουλου,
των ιδρυτών κομματικών σχηματισμών Σ. Μάνου και Γ. Καρατζαφέρη κ.ο.κ. Είναι
πλέον, ή βέβαιον, ότι, εάν δεν έκανε η Ν.Δ. τις άσκοπες και επιζήμιες
διαγραφές, θα κέρδιζε οπωσδήποτε την εκλογική μάχη της 9ης Απριλίου 2000, αφού
αυτές οι επιπόλαιες και αναιτιολόγητες διαγραφές, έπαιξαν καταλυτικό και
καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ισχνού υπέρ του ΠΑΣΟΚ εκλογικού
αποτελέσματος, που του επέτρεψε να παραμείνει στην εξουσία. Πρέπει να γυρίσουν
πίσω στο “μαντρί” όλοι οι εκτός Ν.Δ. με οιονδήποτε τρόπο, λόγο ή αιτία
ευρισκόμενοι, μηδέ του Αντώνη Σαμαρά εξαιρουμένου, διότι στην πολιτική δεν
χωρούν πείσματα και εγωισμοί. Προέχει το εθνικό και κομματικό συμφέρον.
Άλλωστε, γιατί ο Νικ. Κακλαμάνης (που είχε ακολουθήσει τον Σαμαρά) εγύρισε και
έγινε δεκτός στη Ν.Δ.; Εκεί που έφτασε η Ν.Δ., με αντίπαλο ένα ΠΑΣΟΚ πανίσχυρο
και ενωμένο (και όχι μόνο αυτό) έχει ανάγκη όλους όσους ενστερνίζονται τις
αρχές της και πάντως δεν διαγράφει κανείς – σε ένα πλουραλιστικό-δημοκρατικό
κόμμα – στελέχη και βουλευτές, επειδή ψήφισαν ένα νομοσχέδιο της κυβέρνησης
που κατά τη γνώμη τους ήταν σωστό (δημοκρατία δεν έχουμε, άλλωστε;). Ούτε
διαγράφεται ένας βουλευτής επειδή επιτέθηκε (φραστικά) κατά του εκπροσώπου
Τύπου του κόμματος.

Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ ονομαστικά στον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο
οποίος επανειλημμένα έχει “κοντραριστεί” με τον υπουργό Εξωτερικών –
εκστομίσας βαρύτατους εναντίον του χαρακτηρισμούς – και εντούτοις ο
πρωθυπουργός δεν τον διέγραψε – και καλώς έπραξε – διότι δημοκρατία σημαίνει,
όχι φραγμός στα λόγια και στην πέννα».