ΓΝΩΜΗ «Άνθρακες» και όχι θησαυρός

«Στα χρόνια της απληστίας» οι χρυσοθήρες ζούσαν και ανέπνεαν για τον χρυσό και
το αμερικανικό όνειρο. Ενάμιση (και πλέον) αιώνα μετά, «στα χρόνια της
απληστίας για το ελληνικό ποδόσφαιρο», οι παράγοντες των ομάδων σαν σύγχρονοι
χρυσοθήρες αναζητούσαν τον πακτωλό των χρημάτων που θα έλυνε τα προβλήματά
τους και θα τους εδραίωνε στις καρέκλες τους στα τηλεοπτικά δικαιώματα.

Το ελληνικό ποδοσφαιρικό όνειρο γκρεμίζεται σε μια νύχτα. Ήταν αρκετή μια
φράση, «ο Alpha Digital σταματάει τη λειτουργία του», για να μπει στη
χειρότερη περιπέτεια της ζωής του. Τα τηλεοπτικά δικαιώματα είναι πλέον
«άνθρακες», και όχι θησαυρός.

Τι μένει τώρα;

Στην Πολιτεία, αλλά και στους ανθρώπους του ποδοσφαίρου, το μεγάλο στοίχημα:
να οικοδομήσουν, επιτέλους, τη λειτουργία των ομάδων τους πάνω σε υγιείς
βάσεις για ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, με διαφάνεια, ίδια δικαιώματα και
ίσες αποστάσεις. Ένα πρωτάθλημα που να παίζεται στα γήπεδα.

Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε μάντεις κακών, και αυτή η ευκαιρία θα χαθεί. Τα
τηλεοπτικά δικαιώματα πέθαναν και πριν κάνουμε τα σαράντα, οι σειρήνες θα
αρχίσουν να τραγουδούν σε άλλους σκοπούς. Όπως αυτόν που λέει «παίξε –
κέρδισε», για το «Πάμε Στοίχημα». Εκεί είναι τα λεφτά και προς αυτή την πλευρά
θα στραφούν όλοι.

Λύσεις μπορούν να δώσουν τα χρήματα του «Πάμε Στοίχημα». Μια ήττα όμως, όπως
αυτή του Παναθηναϊκού από την Προοδευτική στη Λεωφόρο, ποιος θα τη χρεωθεί; Ή
μήπως θα γίνει και στην Ελλάδα ό,τι στο εξωτερικό. Δηλαδή, κάποια ματς να μην
τα δέχονται τα πρακτορεία. Αυτό το σκέπτεται κανείς;