Μνήμες 11ης Σεπτεμβρίου

11.09.2001, ώρα Μανχάταν 9.30. Αναρωτήθηκα αν οφείλω να γράψω γι’ αυτή
τη μέρα, καθώς η κάθε δύναμη αποτελεί εύκολο θύμα της πολιτικής ηθικής.
Αναρωτήθηκα αν τα γραφόμενά μου θα σημάνουν το παραμικρό, Αμερικανέ Φίλε, που
όλα σχεδόν τα κράτη είναι εχθρικά απέναντί σου, ιδιαίτερα με τη στάση που
τήρησες στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Συνεχώς ψάχνεις για εχθρούς και, αν δεν βρίσκεις, επινοείς.

Οι επινοημένοι ή όχι εχθροί συνιστούν την αυτοκτονία σου. Αυτοκτονείς και εγώ
είμαι ανήμπορος να σε αποτρέπω από τις αδιανόητες πράξεις σου. Πιστεύεις πως ο
κόσμος είναι rodeo γεμάτος μοσχάρια και άλογα. Ενοχλείς με τις σχιζοφρενικές
σου πράξεις. Η πολιτική σου, πολιτική απολίτιστου κατοίκου αυτής της γης –
έτσι κι αλλιώς τη μισείς τη γη -, γεννά και προκαλεί τη βαρβαρότητα είτε εντός
των συνόρων της χώρας σου είτε εκτός. Και όμως, ο υπόλοιπος κόσμος δεν
συμφώνησε με την πράξη των εξτρεμιστών ή σχιζοφρενών κατοίκων του κράτους σου.
Από τη μια μεριά προσεύχεσαι και από την άλλη βομβαρδίζεις κρατώντας τη Βίβλο.
Από τη μια μεριά τρέφεις τους συμπολίτες σου και άλλους λαούς με μεταλλαγμένες
τροφές και από την άλλη μεριά κατασκευάζεις νέα όπλα εν ονόματι «της ειρήνης
και της ελευθερίας». Εκβιάζεις και απειλείς χώρες, βιαιοπραγείς όπου θέλεις.
Απαγορεύεις υποκριτικά το κάπνισμα τη στιγμή που πλάι σου πεθαίνουν
εκατοντάδες νέοι από σκληρά ναρκωτικά. Δες τις ταινίες που παράγεις,
αποτείνονται σε ανόητους που σχεδόν δεν ξέρουν ανάγνωση, γεμάτες από φτηνή
προπαγάνδα. Ε, κάποτε δεν θα συνέβαινε και σε σένα κάτι το τραγικό; Να σου
θυμίσω τα ψέματα που έλεγες μαζί με τους τότε σοσιαλιστές φίλους σου για το
δίκαιο των βομβαρδισμών στο Ιράκ και στη Σερβία; Είμαι σίγουρος πως πολλές
χιλιάδες Αμερικανοί, που δεν τρώνε μεταλλαγμένα προϊόντα, ενδόμυχα ανέμεναν
ένα τραγικό συμβάν εξαιτίας της αυτοκαταστροφικής και αλαζονικής πολιτικής
σου. Αμερικανέ Φίλε, λυπάμαι που δεν μπορούμε να πιούμε ένα ουίσκι παρέα γιατί
πάσχεις από αμνησία και δεν θυμάσαι τα κρίματά σου. Αναπαύεσαι στην υπερδύναμή
σου, η Ιστορία όμως διδάσκει πως οι γίγαντες γίνονται νάνοι. Όταν η
σχιζοφρενική αλαζονεία επαναλαμβάνεται, στρώνεται ο δρόμος του τραγικού
απρόβλεπτου και η Εδέμ μετατρέπεται σε κόλαση, και μια πλημμυρίδα άβουλων
ανθρώπων συνθέτουν την χαώδη αποσύνθεση ελεγχόμενη από τα ψεύδη της
οργανωμένης ανεντιμότητας.

Ο Σ. Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος.