Δρόμοι

Ο φιλόσοφος…

… Λούντβιχ Βιτγκενστάιν συμβούλευε τους αναγνώστες που θέλουν να καταλάβουν
τη σημασία μιας φράσης να δίνουν προσοχή στη χρήση της. Αν το εφαρμόσουμε αυτό
στην πολιτική, θα διαπιστώσουμε πως συχνά άλλα λέμε και άλλα εννοούμε. Ο όρος
«τρομοκρατία», ας πούμε, δεν χρησιμοποιείται κυριολεκτικά, αλλά μόνο όταν
θέλουμε να μιλήσουμε για την τρομοκρατία των άλλων εναντίον ημών και των φίλων
μας. Παρόμοιες συμβάσεις ισχύουν και για τους όρους «έγκλημα πολέμου»,
«ειρηνευτική διαδικασία», «άμυνα» κ.λπ. Ένας τέτοιος όρος είναι και η «διεθνής
κοινότητα». Η κυριολεκτική σημασία της είναι σαφής: η πλειοψηφία της Γενικής
Συνέλευσης του ΟΗΕ. Όμως, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει την
Αμερική, τους συμμάχους της και μερικές πελατειακές χώρες.

Η τρομοκρατία…

… είναι ένας «λαστιχένιος» όρος. Το 1987, η Αμερική (μαζί με το Ισραήλ) είχε
καταψηφίσει ψήφισμα του ΟΗΕ που καταδίκαζε την τρομοκρατία. Τότε, η Αμερική
υπονόμευε τις αριστερές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής και είχε
καταδικαστεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για διεθνή τρομοκρατική δράση.
Η Αμερική έχει ασκήσει τα περισσότερα βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ από
οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ακολουθεί η Βρετανία και τρίτη με διαφορά η Σοβιετική
Ένωση (νυν Ρωσία).

Ένα μεγάλο ζήτημα…

… που προέκυψε στη δεκαετία του 1990 είναι οι «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» της
Αμερικής και των συμμάχων της, υποστηρίζει ο Αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι
στο περιοδικό «Φόρεϊν Πόλισι». Διαβάζουμε κάθε μέρα γι’ αυτές. Δεν διαβάζουμε,
όμως, πως η διεθνής κοινότητα «απορρίπτει το λεγόμενο “δικαίωμα” της
ανθρωπιστικής επέμβασης», καθώς και άλλες μορφές καταναγκασμού τις οποίες
θεωρεί παραδοσιακό ιμπεριαλισμό με νέο προσωπείο, ιδιαίτερα στη μορφή της
οικονομικής ολοκλήρωσης που το δυτικό δόγμα αποκαλεί παγκοσμιοποίηση. Σε αυτό
το συμπέρασμα είχε καταλήξει η σύνοδος κορυφής του Νότου, τον Απρίλιο του
2000, η πρώτη σύνοδος των χωρών της λέσχης G-77 (η απόγονος των Αδεσμεύτων),
που ο συνολικός πληθυσμός τους αποτελεί το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αν
αυτές οι χώρες δεν είναι η διεθνής κοινότητα, τότε γιατί είναι η Αμερική και η
πελατεία της;

Η δεκαετία…

… των ανθρωπιστικών επεμβάσεων θεωρείται πως είναι η δεκαετία του 1990 και
όχι του 1970, μολονότι σε αυτή τη δεκαετία έγιναν δυο σημαντικές επεμβάσεις
για τον τερματισμό αποτρόπαιων εγκλημάτων: η επέμβαση της Ινδίας στο Ανατολικό
Πακιστάν και η επέμβαση του Βιετνάμ στην Καμπότζη του Πολ Ποτ. Ο λόγος είναι
σαφής. Αυτές οι επεμβάσεις δεν έγιναν από την Αμερική. Γι’ αυτό τις πολέμησε
και επέβαλε κυρώσεις. Αντίθετα, η αμερικανική επέμβαση στη Σερβία θεωρείται ο
κολοφώνας της νέας πεφωτισμένης «διεθνούς κοινότητας», μολονότι είχαν
αντιταχθεί έντονα σε αυτήν η Ινδία, η Κίνα και ένα μεγάλο μέρος του υπόλοιπου
κόσμου. Η ίδια «διεθνής κοινότητα» είναι που ετοιμάζει τώρα και την επέμβαση
στο Ιράκ.