Ένας «ιχνηλάτης» έφερε την ανατροπή

Το γουέστερν «Ο ιχνηλάτης» του Αυστραλού Ρολφ Ντε Χέερ ανατρέπει τα δεδομένα στην εκπνοή του Φεστιβάλ Βενετίας, και ίσως αναγκάσει την Κριτική Επιτροπή και την πρόεδρό της, Γκονγκ Λι, να του απονείμει το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο (το Χρυσό Λιοντάρι είναι πιθανό να καταλήξει στο «Far from heaven» του Τοντ Χέινς)

Μοναδική ζωντανή παρουσία μέχρι στιγμής στην φετινή Μόστρα το «The tracker»
(«Ο ιχνηλάτης») του Ρολφ Ντε Χέερ. Εξαιρετικό χαρμάνι γουέστερν, μαύρου μπλουζ
(το σάουντρακ σε στέλνει στην κόλαση) και μινιμαλιστικής αφήγησης.

Ως εκ τούτου, ένα 24ωρο πριν από το φινάλε του διαγωνιστικού προγράμματος και
δύο πριν από την απονομή των Λεόντων (Κυριακή), πέντε δρομείς τρέχουν να
κόψουν το νήμα. Με την εξής (αξιολογική) σειρά:

Αυστραλία: «Ο ιχνηλάτης» του Ρολφ ντε Χέερ (ό,τι καλύτερο είδα στην
Βενετία).

ΗΠΑ: «Far from heaven» του Τοντ Χέινς με Τζουλιάν Μουρ και Ντένις
Κουέιντ (μια τέλεια αλλά παγωμένη σαν τις Άλπεις αναπαραγωγή του μελό του
’50).

Γαλλία: «Ο άνθρωπος του τρένου» του Πατρίς Λεκόντ με Ζαν Ροσφόρ και
Τζονί Χαλιντέι (σε στυλ μπλουζ με ελάχιστες ρανίδες αίματος).

Ιαπωνία: «Κούκλες» του Τακέσι Κιτάνο με την αλαβάστρινη ύπαρξη που
ακούει στο όνομα Μίκο Κάνο (φίνα πορσελάνη, κρύα σαν πληγωμένη καρδιά).

Αγγλία: «Οι αδελφές Μαγδαληνή» του Πίτερ Μάλεν με το εξαιρετικό
ερμηνευτικό δίδυμο Τζεραλντίν Μακ Γιούαν – Εϊλίν Γουόλς (κλασικός ωμός
αγγλικός ρεαλισμός).

Χωρίς να βάζω το χέρι μου στη φωτιά, η πιθανότερη σύνθεση στην οποία θα
καταλήξει η Κριτική Επιτροπή της Γκονγκ Λι είναι: Leone d’ oro (Χρυσό
Λιοντάρι): «Far from heaven». Μεγάλο Ειδικό Βραβείο: «Ο ιχνηλάτης». Βραβείο
σκηνοθεσίας: Πατρίς Λεκόντ. Γυναικείας ερμηνείας: Τζεραλντίν Μακ Γιούαν με
Εϊλίν Γουόλς. Ανδρικής ερμηνείας: Ζαν Ροσφόρ.

Πρόκληση και ασυλία

Αν είσαι Αλβανός και σε τσακώσουν την ώρα που χουφτώνεις μια φραντζόλα ψωμί
δύο τινά θα σου συμβούν: θα σε λιντσάρουν (το πρώτο) και θα σε χώσουν πίσω από
τα σίδερα της φυλακής (το δεύτερο). Αν όμως είσαι… Λάρι Κλαρκ τότε διαθέτεις
ασυλία. Στην κατ’ ευφημισμόν ταινία «Κεν Παρκ» μια χούφτα πιτσιρίκια ηλικίας
14-15 ετών επιδίδονται σε πάσης φύσεως τσόντες παρέα με κτηνανθρώπους…
γονείς. Α, ξέχασα το καλύτερο. Ο αθεόφοβος δήλωσε δημοσίως πως «τα παιδιά δεν
είναι επαγγελματίες ηθοποιοί, τα μάζεψα από τους δρόμους μιας κωμόπολης από
την Καλιφόρνια με το όνομα Βαϊσάλια». Στο χωριό μου αυτό το λένε παιδεραστία!

Ζητείται αξιοπρέπεια

Η λέξη αξιοπρέπεια είναι εντελώς άγνωστη στους σκηνοθέτες των πρώην
σοσιαλιστικών χωρών. Περίπου κατέβασαν τα… σώβρακα. Ο Αντρέι Κοντσαλόφσκι
(της «Σιβηριάδας») περιφέρει στην ταινία του «Τρελοκομείο» τη φιγούρα του
Μπράιαν Άνταμς. Η Ανιέσκα Χόλαντ (Πολωνία) πιστεύει στα θαύματα της Αγίας
Αθανασίας από το… Αιγάλεω («Η Τζούλι επιστρέφει σπίτι»). Και ο Σεργκέι
Μποντρόφ βλέπει αρκούδες να μεταμορφώνονται σε επιβήτορες («Το φιλί της
αρκούδας»). Αν ύστερα από 12 χρόνια απαλλαγής από τα δεσμά του Στάλιν οι μισές
γυναίκες είναι πόρνες, τα 2/3 ψάχνουν στα σκουπίδια και σχεδόν όλοι οι
καλλιτέχνες έχουν μετατραπεί σε κωλογλείφτες, τότε να τη χέσω εγώ αυτή την…
ελευθερία!

INFO

Απειλές εναντίον Επιτροπής

Δεν ήμουν παρών, αλλά λένε πως ο διευθυντής της Μόστρας μπουκάρισε σε μία
συνεδρίαση της Κριτικής Επιτροπής και περίπου τους είπε «Μην και τολμήσετε να
βραβεύσετε κινέζικη ή ιρανική ταινία»