ΓΝΩΜΗ Προς θετική κατεύθυνση – αλλά…

Σχετικά με τις προτάσεις της κυβέρνησης για τη φορολόγηση του εισοδήματος των
φυσικών προσώπων είναι πράγματι δύσκολο να αξιολογηθούν αντικειμενικά στην
παρούσα φάση, διότι δεν έχουμε μια ολοκληρωμένη και αναλυτική εικόνα για το
πώς διαμορφώνεται τελικά το φορολογικό περιβάλλον.

Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν σαφή πολιτικό και κοινωνικό προσανατολισμό και
συγκεκριμένα κινούνται στην κατεύθυνση της στήριξης των χαμηλών και μεσαίων
εισοδημάτων, του οικογενειακού εισοδήματος, καθώς και των εισοδημάτων
πολύτεκνων οικογενειών.

Οι προτάσεις όσον αφορά τις εκπτώσεις δαπανών, σε συνδυασμό με την αύξηση του
αφορολογήτου και τη μη αύξηση του ΦΠΑ, σαφώς και προστατεύουν τα χαμηλά
εισοδήματα, δεδομένου ότι με το ισχύον καθεστώς δεν ωφελούνταν τόσο όσο τα
άτομα με υψηλά εισοδήματα, αφού η αξία της έκπτωσης αυξανόταν ανάλογα με τον
φορολογικό συντελεστή.

Η μη υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης από μισθωτούς και συνταξιούχους
αφ’ ενός κινείται προς την κατεύθυνση της απλοποίησης των διαδικασιών και της
εξυπηρέτησης του πολίτη, αφ’ ετέρου απελευθερώνει στελεχικό δυναμικό και δίνει
τη δυνατότητα για ελέγχους σε τομείς που συστηματικά φοροδιαφεύγουν.

Όσον αφορά τις προτάσεις για τον προσδιορισμό των κερδών επιχειρήσεων και
ελεύθερων επαγγελματιών, πράγματι κινούνται προς θετική κατεύθυνση διότι το
μεγάλο πρόβλημα της φορολογίας των επιχειρήσεων ήταν ο τρόπος προσδιορισμού
του φορολογικού εισοδήματος, σε συνάρτηση με την πολυπλοκότητα της νομοθεσίας
όσον αφορά τις εκπιπτόμενες δαπάνες.

Ο σαφής προσδιορισμός του καθαρού εισοδήματος αυτών (λογιστικός) πιστεύω ότι
θα βοηθήσει σημαντικά στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και τον υγιή
ανταγωνισμό στην οικονομία.

Για τα τεκμήρια είναι γεγονός ότι ο προσδιορισμός του φορολογητέου εισοδήματος
με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, ιδιαίτερα
στις περιπτώσεις που είναι δύσκολος ή και αδύνατος ο άμεσος προσδιορισμός
αυτού, δεν ήταν μέχρι σήμερα αποτελεσματικός.

Τα τεκμήρια για να μην αποδυναμώνονται και να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις,
πρέπει να έχουν ως στόχο τη σύλληψη της αποκρυπτόμενης φορολογητέας ύλης και
να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις απόκτησης περιουσιακών στοιχείων για
λόγους φορολογικής δικαιοσύνης και ίσης μεταχείρισης των πολιτών.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης σχετικά με την κατάργηση των τεκμηρίων
επιχειρηματικής δραστηριότητας μπορεί, με μια πρώτη ματιά, να ορθολογικοποιούν
το ισχύον καθεστώς μεταξύ των επιχειρήσεων και να βοηθούν στην ανάπτυξη της
επιχειρηματικότητας, πλην όμως δεν αντιμετωπίζουν ισότιμα και δεν συσπειρώνουν
τους φορολογουμένους κάτω από ένα σύστημα δίκαιης και ενιαίας φορολόγησης.

Είναι, λοιπόν, άμεση προτεραιότητα η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου με
επέκταση των τεκμηρίων σε κάθε δαπάνη του φορολογουμένου, ώστε να σταματήσουν
οι νόμιμες διαδικασίες ξεπλύματος χρήματος από παράνομες δραστηριότητες.

Πρέπει, επίσης, οι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί να αποκτήσουν τα δεδομένα και να
καθιερώσουν ουσιαστικές διαδικασίες ελέγχου των τεκμηρίων για τη σύλληψη των
τεραστίων ποσών που σήμερα διαφεύγουν.

Πρέπει, τέλος, τα τεκμήρια να λειτουργήσουν ως κριτήρια αποδείξεως αδήλωτου
εισοδήματος, ιδιαίτερα εκείνων που διάγουν πολυτελή και πολυδάπανο βίο.

Ο Γιάννης Καπελέρης είναι πρόεδρος της Δ.Ε. της «Φορολογικής
Επιθεώρησης» (της ΠΟΕ-ΔΟΥ) και μέλος της Κεντρικής Διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου.