Υστερόγραφα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ το πιο… in πράγμα μεταξύ των κοσμικών και διανοουμένων της
Αθήνας;

ΜΑ, ΝΑ έχεις γνωρίσει κάποτε τον Αλέκο Γιωτόπουλο – και να έχεις άποψη
για τον άνθρωπο.

ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ επιλογή, έστω να έχεις γνωρίσει τη Μαϊτέ, όπως την αποκαλούν
με οικειότητα οι γνωστοί της – και εννοούν την κ. Πινό.

ΕΑΝ, ΜΑΛΙΣΤΑ, ξέρεις και κανένα… πιπεράτο κουτσομπολιό, είσαι ο
καλύτερος του (αθηναϊκού) χωριού.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ, υπό την προϋπόθεση πως το όνομά σου δεν είναι στην περίφημη
ατζέντα του «Λάμπρου», διότι τότε απλώς δεν προλαβαίνεις να σηκώνεις το
τηλέφωνο από διάφορους φερέλπιδες ρεπόρτερ που καλούν ασταμάτητα.

ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ κατά σειρά φορά, ο Πρωθυπουργός μετατρέπει τον συνήθη
«πρωινό καφέ» στο Μαξίμου σε «απογευματινό τσάι». Ήθελαν δεν ήθελαν,
ενστερνίστηκαν τα γούστα του προέδρου – καλώς ή κακώς μόνο στα ποτά.

ΩΡΑΙΟ, τολμηρό και… τρυφερό το άνοιγμα του Κώστα Λαλιώτη προς την
Αριστερά, σε εκδήλωση της Ξάνθης.

ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ, έσπευσε να «καρφώσει» ο – όχι και τόσο τρυφερός –
Νίκος Κωνσταντόπουλος.

ΚΡΕΤΑΕΙ ΧΡΟΝΙΑ αυτή η κολόνια – της περίφημης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και
Αριστεράς.

ΤΑΙΡΙ, ΛΕΕΙ, απέκτησαν οι «κορυφαίοι» από το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις –
φυσικά τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Ε, ΕΔΩ τουλάχιστον δεν χρειάζεται να ψαχτούμε γιατί ανέβηκε κατακόρυφα
η δημοτικότητα του υπουργού Δημόσιας Τάξης.

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ; Μα, το επόμενο συντροφικό μαχαίρωμά (του).