«Η σκούρα κάλτσα»

«ΤΑ ΝΕΑ» επιλέγουν κάθε Δευτέρα θέματα από περιοδικές εκδόσεις ποικίλου ενδιαφέροντος

Σ’ έναν από τους πιο σημαντικούς θεωρητικούς της λογοτεχνίας, τον Γερμανό Έριχ
Άουερμπαχ (1892-1957) και το αμετάφραστο στα ελληνικά θεμελιώδες έργο του
Μίμησις» (Mimesis) είναι αφιερωμένες πολλές σελίδες του περιοδικού.

Ο Λάμπης Καψετάκης σηκώνει το βάρος της μετάφρασης του κεφαλαίου με το
μελέτημα του Άουερμπαχ για τη Βιρτζίνια Γουλφ «Η σκούρα κάλτσα» καθώς και τον
«Επίλογο», ένα κείμενο που φωτίζει τις κατευθυντήριες ιδέες στη σύνθεση του
«Μίμησις».

Σημειώνει ο Καψετάκης: «Ο Έριχ Άουερμπαχ είναι για τον Τσακνιά ένας “από τους
κορυφαίους κριτικούς της εποχής μας” και για τον Τζιόβα ένας από τους τρεις
μεγαλύτερους συγκριτολόγους του εικοστού αιώνα στην Αμερική. Το Μίμησις
θεωρείται ως “το κορυφαίο έργο” του Άουερμπαχ “κι ένα κλασικό κείμενο κριτικής
του εικοστού αιώνα” (Τσακνιάς). Για τον βίο και το έργο του Άουερμπαχ δεν
υπάρχουν ούτε στα ελληνικά λεξικά λήμματα ικανοποιητικά σε πληρότητα. Ένα
μονάχα σημείωμα για τον συγγραφέα και το έργο του διατίθεται στα ελληνικά, του
Σπύρου Τσακνιά στο περιοδικό Ποίηση, με το οποίο εισάγεται ο αναγνώστης
στη μετάφραση του πρώτου κεφαλαίου του Μίμησις».

Αλλά τι φιλοδόξησε με το έργο του ο Άουερμπαχ; Γράφει πάλι ο Καψετάκης: «Ο
τρόπος με τον οποίο εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια αναπαριστάνεται η
πραγματικότητα στην Ευρωπαϊκή λογοτεχνία, αυτό φιλοδόξησε ο Έριχ Άουερμπαχ να
είναι το θέμα του στο Μίμησις, έργο που εισάγεται με ένα κεφάλαιο όπου
συγκρίνεται η Παλαιά Διαθήκη με την Οδύσσεια, και τελειώνει με
ένα πρώτο επιλογικό κεφάλαιο, το εικοστό, όπου συγκρίνονται κείμενα του
δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα, ιδιαίτερα της Βιρτζίνια Γουλφ, του
Μαρσέλ Προυστ και του Τζέιμς Τζόυς.

Το βιβλίο του αυτό το θέλησε μια κιβωτό που θα περιέσωζε, για μετά τον πόλεμο,
ό,τι φεύγοντας εξορία είχε πάρει από τον κόσμο του, προκειμένου να γίνει και
πάλι μια αρχή για όλους εκείνους οι οποίοι, παρά τα όσα δεινά θα επισώρευε ο
πόλεμος, δεν θα έπαυαν να αγαπούν τον πολιτισμό στους κόλπους του οποίου
χώρεσε τόση ασχήμια».

Στο αφιέρωμα συμβάλλει και ο Γιώργος Σαγριώτης που μεταφράζει τις «Αναμνήσεις
από τον Έριχ Άουερμπαχ» του Χανς – Γκεόργκ Γκαντάμερ, ένα μικρό αλλά
περιεκτικό κείμενο που αναδεικνύει τον ανθρώπινο χαρακτήρα του μεγάλου
θεωρητικού και κριτικού. Τα σχέδια του εξωφύλλου και τα κοσμήματα των σελίδων
έχει φιλοτεχνήσει ο Δημήτρης Γέρος.

«ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ»

Σπυρίδων δε Βιάζης

Είναι πολλές οι προσωπικότητες που, παρότι άνοιξαν δρόμους και φώτισαν γενιές,
δεν είναι γνωστές παρά σ’ ένα στενό κύκλο – κυρίως του τόπου τους – ειδικών
ερευνητών και φιλομαθών. Μια τέτοια περίπτωση ο Σπυρίδων δε Βιάζης, που
γεννήθηκε το 1849 στην Κέρκυρα, αλλά έζησε από το 1878 έως τον θάνατό του, το
1927, στη Ζάκυνθο.

Ιστοριοδίφης, με πλούσιο ερευνητικό έργο και αρχείο, τα οποία 75 χρόνια μετά
τον θάνατό του δεν έχουν αξιοποιηθεί.

Στο αφιέρωμα του περιοδικού για τον Δε Βιάζη συνεισφέρουν ο Διονύσης Ν.
Μουσμούτης και ο Μιχαήλ Ροδάς.

Για να γίνει κατανοητή η σπουδαιότητα του έργου του Σπυρίδωνα δε Βιάζη, να
σημειώσω το άρθρο του Μουσμούτη «Ο Σπυρίδων δε Βιάζης στον Κωστή Παλαμά για
τον Ανδρέα Κάλβο».

Όταν ο Παλαμάς προετοιμαζόταν για τη γνωστή διάλεξή του στον «Παρνασσό» με
θέμα «Κάλβος ο Ζακύνθιος» (16.3.1889) απευθύνθηκε στο Δε Βιάζη, ο οποίος
κατείχε σημαντική θέση μεταξύ των μελετητών του Κάλβου και του ζήτησε όσες
πληροφορίες διέθετε για τον ποιητή των «Ωδών».

Ο Δε Βιάζης απαντά στον Παλαμά παρέχοντάς του πολλά βιογραφικά στοιχεία αλλά
και βιβλιογραφία.

Από τα άλλα θέματα του περιοδικού:

– Ο Διονύσης Σέρρας γράφει για τον λαϊκό Ζακυνθινό ποιητή Ιωάννη Χασαλεύρη και
δημοσιεύει το πολυσέλιδο στιχούργημά του για την αιχμαλωσία του, το 1922.

– Για ένα ναυάγιο, με άρωμα αστυνομικού μυθιστορήματος, ζακυνθινού πλοίου έξω
από την Ιθάκη το 1859, γράφει ο ερευνητής και συγγραφέας Νίκος Στ.
Βλασόπουλος. Απολαυστικό ανάγνωσμα.

«ΤΟ ΡΟΠΤΡΟ»

Δήμαρχοι από το 1835 έως σήμερα

Με αφορμή τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, το καλό περιοδικό του Αυλωναρίου
Εύβοιας δημοσιεύει έρευνα του Κώστα Σγούρου που δένει την επικαιρότητα με την
τοπική ιστορία. Δημοσιεύει τη ζωή και το έργο δεκάδων δημάρχων που κυβέρνησαν
τον Δήμο Αυλωναρίου, ξεκινώντας από τις πρώτες δημοτικές εκλογές, το 1835.

Δουλειά επιμελημένη, χωρίς χαρακτηρισμούς και σχόλια που ξύνουν ανώφελα
πληγές.

Μακάρι τα τοπικά έντυπα να προβάλουν με τον ίδιο τρόπο την ουσία των δημοτικών
εκλογών:

«… Τίποτα δεν έμεινε από τα πάθη και τα μίση του παρελθόντος. Το Αυλωνάρι
όμως και τα γύρω χωριά είναι εδώ. Με τα ίδια πάντα προβλήματα και τις ίδιες
ανάγκες. Κανείς αυτόκλητος ή ετερόκλητος σωτήρας δεν έδωσε οριστική λύση.

Η ιστορική γνώση που προσφέρει “ΤΟ ΡΟΠΤΡΟ”, πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει στο
ήπιο κλίμα προεκλογικά και μετεκλογικά. Δεν είναι μάχη η δημοτική εκλογή. Ένα
σημαντικό γεγονός είναι στην ιστορική διαδρομή του τόπου μας. Η δημοκρατία
μας, οδηγεί στην πλήρη αποδοχή αυτού που θα εκλεγεί. Αλλά και στη μετεκλογική
βοήθεια και στη συνεργασία όλων μας για την πρόοδο αυτού του τόπου.

Αυτή η μέγιστη υποχρέωσή μας είναι πιο σημαντική κι από τη συμμετοχή μας στις εκλογές».

«ΘΕΑΤΗΣ»

Τι κρίμα

Τι προκύπτει όταν μια παρέα νέων «με λογισμό και μ’ όνειρο» αγαπά τις Τέχνες
και τη Δημοσιογραφία; Συνήθως ένα πολιτιστικό περιοδικό. Και τι προκύπτει όταν
ένα τέτοιο περιοδικό πέφτει στη σημερινή αγορά των λάιφ στάιλ κιμάδων;
Προκύπτει συνήθως ένα «αντίο». Έκλεισε ο «Θεατής» και είναι κρίμα, γιατί με τα
9 τεύχη του έδειξε ένα μοντέλο πολιτιστικού περιοδικού που ψυχαγωγεί,
επιμορφώνει, δείχνει την ουσία των Τεχνών και όχι τη βιτρίνα, ευαισθητοποιεί
τις ψυχές. Οι πιο πολλοί συνάδελφοι της γενιάς μου δούλεψαν σε έντυπα που
έκλεισαν, για διάφορους λόγους. Και οι περισσότεροι συνοδεύαμε το «αντίο» με
μια νέα «καλή αρχή».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

* «ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ»: Γρηγοροβίου 25, Αθήνα 111 41. Τηλ. 010-2284.403

* «ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ»: Υφαντουργείων 37, Ζάκυνθος 291 00. Τηλ.
06950-45120

* «ΤΟ ΡΟΠΤΡΟ»: Δ. Σγούρος – Αυλωνάρι Ευβοίας. Τηλ. 02230-32201

* «ΘΕΑΤΗΣ»: Αθανασίας 7, Αθήνα 116 35. Τηλ. 010-7521.303