Τα κινητά – Κουφοντίνας…

Κινητά! Ακούω κινητά! Όχι. Δεν πρόκειται περί επιβαρημένης καταστάσεώς μου.
Ούτε περί παρακρούσεων. Ούτε καν περί συμπλέγματος Ζαν ντ’ Αρκ – που θα
θυμάστε, ίσως, ότι άκουγε φωνές. Απλούστατα ακούω κινητά στο Ηρώδειο. Όλο και
κάποια «Χαμπανέρα», όλο και κάποιος Σουπέ σκάει χαρμόσυνα μύτη ως ήχος
κινητού. Τι ήταν να ξεσπάσω – ασυγκράτητος πάντα… – μέσω της στήλης σ’
εκείνους τους ξέφρενους τους πανηγυρισμούς όταν έμαθα ότι εγκαταστάθηκαν
«απενεργοποιητές» κινητών στο Ωδείον -«Εδώ! Και τώρα! Πεθαίνει! Το κι – νη –
το! » – και ότι επιτέλους τα κινητά θα έσκαγαν στη διάρκεια των παραστάσεων ή
των συναυλιών; Δεν πολυέδωσα σημασία σ’ εκείνο το «σε πειραματικό στάδιο» που
ακουγόταν. Και αποδεικνύεται ότι από τους «απενεργοποιητές» όλο και σε κάποιο
σημείο του Ηρωδείου, όλο και κάποια κινητό – Κουφοντίνας διαφεύγει. Διότι
πρόκειται περί χώρου ανοικτού και μεγάλου.

…και του Έλληνος ο τράχηλος

Κύριε Κούκο μου, για ψάξτε το, καλύτερα, το πράγμα. Για ενεργοποιήστε την, την
υψηλή τεχνολογία. Το κινητό δεν θα περάσει! Α, και γιατί σας έπιασε αυτή η
κωλοπηλάλα να ανακοινώνετε στο κοινό του Ηρωδείου διά φωνής κυρίου Αλέξη
Κωστάλα τα των «απενεργοποιητών». Ποιος ο λόγος; Μέγα λάθος! Ο Έλλην – του
οποίου, ως γνωστόν, ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει – μόλις το ακούσει αυτό,
σιγά που θα κλείσει, μετά, το κινητό, όπως τον παρακαλεί, «διότι το σύστημα
λειτουργεί πειραματικά», στη συνέχεια, ο μελίρρυτος κύριος Κωστάλας. Όπερ και
απεδείχθη. Περιτράνως. Αφήστε τον έτσι τον Έλληνα… Αφήστε τον… Κι αν τυχόν
δεν γνωρίζει περί του συστήματος και δει ότι το κινητό του «δεν πιάνει», δεν
πειράζει. Ακόμα καλύτερα. Θα μάθει.