Δρόμοι

Είναι καιρός…

… πια να βγάλουμε το γάντι και να κυνηγήσουμε τη βλακεία. Το κακό έχει
παραγίνει. Μιλάμε για το πόσο εύκολα αποδιώχνει κανείς από τους ώμους του το
βάρος της ευθύνης – της όποιας ευθύνης – και για το πόσο πρόθυμα το φορτώνει
στους άλλους. Ένας Νεοϋορκέζος έκανε αγωγή στα Μακντόναλντς, στα Μπέργκερ
Κινγκ, στα Γουέντις και στα Κεντάκι Φράιντ Τσίκεν, υποστηρίζοντας πως αυτά τα
φαστφουντάδικα φταίνε για την παχυσαρκία του και για τα προβλήματα που αυτή
προκάλεσε στην υγεία του. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι χοντρός, αλλά ο δικηγόρος
που ανέλαβε την υπόθεσή του ήταν μάλλον χοντροκέφαλος. Ποιος δικηγόρος με τα
σωστά του θα την αναλάμβανε;

Το αδίκημα…

… της βλακείας, αν κάποτε η πολιτεία θα αποφάσιζε να το χαρακτηρίσει αδίκημα
(ευχής έργο), θα έμπαινε μάλλον στην κατηγορία των πταισμάτων, λέει ο
δημοσιογράφος Πίτερ Πιτς του πρακτορείου Ηνωμένος Τύπος. Μα θα διαφωνήσουμε
μαζί του. Γιατί τότε θα γινόταν ολόκληρος ο κόσμος μια απέραντη φυλακή – πού
να χωρέσουν άλλο οι γεμάτες φυλακές μας; Όχι, η ποινή που πρέπει στη βλακεία
είναι η θανατική. Γιατί η υπευθυνότητα είναι τόσο ακριβή, που θα πρέπει να
αξίζει τουλάχιστον το κεφάλι μας. Άλλωστε τι να το κάνουμε τέτοιο κεφάλι, αν
είναι παραγεμισμένο με βλακεία;

Το φταίξιμο…

… οι άνθρωποι εύκολα το ρίχνουν στους άλλους, μόλις αντιληφθούν πως έκαναν
κάποια βλακεία. Το φταίξιμο προϋποθέτει σφάλμα και όπως έλεγε ο Πλούταρχος,
«εύκολα βρίσκεις το σφάλμα, μα δύσκολα το διορθώνεις». Γιατί θα πρέπει να
κυνηγήσουμε τη βλακεία; Επειδή έχει σχέση με την προσωπική υπευθυνότητα. Και η
υπευθυνότητα διαπαιδαγωγεί. «Είμαι πάντα πρόθυμος να μάθω, μα δεν μου αρέσει
πάντα να μου δίνουν μαθήματα», είχε πει ο Τσώρτσιλ. Έχουμε μάθει να ρίχνουμε
το φταίξιμο από τον ένα στον άλλο, φτάνει να μη μας πουν πως το φταίξιμο είναι
δικό μας. Φέρνονται άσχημα τα παιδιά; Είναι επειδή βλέπουν ταινίες βίας στην
τηλεόραση. Δεν μπαίνουν στο πανεπιστήμιο; Είναι επειδή σηκώθηκαν πολύ ψηλά οι
βάσεις. Χάσαμε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε στο χρηματιστήριο; Είναι επειδή μας
ξεγέλασαν με ψεύτικους ισολογισμούς οι επιχειρήσεις. Γίναμε χοντρομπαλάδες;
Είναι επειδή τα φαστφουντάδικα βάζουν μέσα στα χάμπουργκερ μια εθιστική ουσία
στην οποία κανένας άνθρωπος στη γη δεν μπορεί να αντισταθεί – ναι, το είπε και
αυτό ο Νεοϋορκέζος χοντρός.

Μην τρελαθούμε…

… Ύστερα από όλα αυτά είναι πια φανερό πως η δίωξη της βλακείας είναι
επιβεβλημένη. Άλλωστε, η βλακεία δεν είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα.
Βέβαια, δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Θα πρέπει πρώτα να πείσουμε γι’ αυτό τους
βουλευτές μας. Και θα είναι πολύ δύσκολο, αφού στην κολακεία της βλακείας μας
χρωστούν τον μισθό τους (κάθε φορά θέλουμε να κόψουμε το χέρι μας).