Έλβις, Έλβις, είσαι εδώ;

Έλβις… ο βασιλιάς του ροκ ‘εν’ ρόλ. Ή για άλλους εκείνος που το έκλεψε από
τους μαύρους. Έλβις, ο άρχοντας της μπαλάντας… ή μια μηχανή που παράγει
χρήμα. Ή απλώς ένα επάγγελμα. Ίσως, ένα μεταφυσικό φαινόμενο που η επιστήμη
δεν έχει ακόμη εξηγήσει.

Όλοι οι Έλβις είναι ζωντανοί – ζωντανοί όσο ποτέ, 25 χρόνια από τον θάνατο του
«βασιλιά» που συμπληρώνονται στις 16 Αυγούστου, όταν ο 42χρονος Έλβις Άαρον
Πρίσλεϊ αποχαιρέτησε τον κόσμο. Και αν μια επέτειος είναι υπόθεση των
νοσταλγών, στην περίπτωση του Έλβις Πρίσλεϊ 2002 δεν υπάρχει ίχνος νοσταλγίας.
Αφού κατέκτησε την κορυφή των καταλόγων επιτυχιών με το ριμίξ στο τραγούδι του
Α Litlle Conversation, Α Little More Action (από τον ντιτζέι JXL) σκορπώντας
δεξιά και αριστερά αθώους ποπ σταρ της εποχής. Πού να φαντάζονταν ότι θα είχαν
να κάνουν με τον «βασιλιά».

Αυτές τις ημέρες η Γκρέισλαντ, το διάσημο ράντσο του Πρίσλεϊ, είναι ανοιχτό σε
όλους. Καραβάνια πιστών στην κάψα του Δεκαπενταύγουστου κατασκηνώνουν στην
περιοχή και προσεύχονται. Μερικοί τον βλέπουν κιόλας να ξεπαρκάρει την
Κάντιλακ και να φεύγει. Άλλοι να τους γνέφει από το πιό κοντινό καζίνο της
περιοχής. Ο Έλβις τότε (όπως και τώρα) δεν παύει να σπάει τα ταμπού. Αυτό
έκανε με τα μουσικά είδη, ήταν ο λευκός που τραγουδούσε τη μουσική των μαύρων.
Ήταν ένα παιδί από το Τούπελο του Μισισιπή που θα κατακτούσε την Αμερική (γι’
αρχή – μετά όλο τον κόσμο, εκείνο το κομμάτι του τουλάχιστον που έχει
ραδιόφωνο και τηλεόραση).

Πώς θα ήταν ο Έλβις σήμερα; Κάπως έτσι, απαντά το «Rolling Stone». Λίγο ράπερ, λίγο ποπ, λίγο γκραντζ…

Η μουσική του αξία υπήρξε καταλυτική, άλλο τόσο και η μεταφυσική
προσφορά του. Ο καθηγητής Ρόμπερτ Τόμσον που δικάσκει «ποπ κουλτούρα» σε
αμερικανικό πανεπιστήμιο, έχει πει πως «ο Έλβις είναι το κοντινότερο σημείο
που μπορούμε να φτάσουμε στην αθανασία». Περίπου 35.000 «επίσημοι» σωσίες του
Έλβις ανά τον κόσμο – άντρες, γυναίκες ακόμη και παιδιά – το πιστοποιούν.
Άλλοι για να διασκεδάσουν με τους φίλους τους και άλλοι από επάγγελμα.

Ο κύριος λόγος της «μετάλλαξης» είναι ο απόλυτος θαυμασμός και η έμπνευση από
το πρόσωπο του Έλβις. Από την αθηναϊκή σκηνή, πριν από καιρό, πέρασε ο Ισπανός
Έλβις, ο περίφημος El Vez, σε μία α λα Πρίσλεϊ χριστουγεννιάτικη περιοδεία. Ο
Σμέλβις είναι η εβραϊκή εκδοχή του Έλβις, ενώ ανάμεσα στους πιο εκλεκτούς της
Κοινότητας των Έλβις είναι ο αφρικανο-αμερικανός Ρόμπερτ Γουόσινγκτον, ο
οποίος καταφέρνει να κάνει το κοινό ακόμη και να ξεχνάει πως ο Έλβις δεν ήταν
μαύρος.

Μεγάλο σουξέ έχει επίσης ο Ρικ Μαρίνο από το Τζάκσονβιλ, πρόεδρος της
Οργάνωσης Επαγελματιών Σωσιών του Έλβις, ο οποίος μάλιστα δίνει και τις
ευλογίες του σε πολλούς α λα Έλβις γάμους που γίνονται στο Λας Βέγκας. Μια
πλήρη καταγραφή, στο μεταξύ, των λόγων που κάνουν έναν απλό «φαν» να
μεταμφιέζεται στο είδωλό του, έχει επιχειρήσει ο σκηνοθέτης Τζόν Πέιτζετ στο
ντοκιμανταίρ «Almost Elvis» (Σχεδόν Έλβις). Το συμπέρασμά του είναι πως οι πιο
πολλοί το κάνουν όχι για χρήματα, αλλά από αγάπη για τον Έλβις κι αυτό
φαίνεται καθαρά.

Όλα αυτά βέβαια, βοηθούν το χρήμα να ρέει στην Γκρέισλαντ. Είναι αξιοπρόσεκτο,
πάντως, πως στη γενέτειρα του Έλβις, στο Τούπελο του Μέμφις, επίσης έχουν
κρατήσει χαμηλούς τόνους, με τη λεωφόρο «Έλβις» να οδηγεί μεγαλοπρεπώς στην
πόλη και στο σπίτι του, το σπίτι που ο Βέρνον Πρίσλεϊ και ο αδελφός του
έχτισαν με τα ίδια τους τα χέρια δανειζόμενοι 180 δολάρια για να προμηθευτούν
τα υλικά. Ένα λεωφορείο, το Νο 13, και ένα κλαμπ έχουν το όνομά του. Ωστόσο, ο
Έλβις βρίσκεται παντού στο Μέμφις, ανεξάρτητα αν δεν υπάρχουν οι φωτεινές
πινακίδες του Λας Βέγκας για να στο θυμίζουν.

«Γκάτζετς», Ίντερνετ, ταινίες

Πϊσω στην Γκρέισλαντ που κάθε χρόνο τέτοια εποχή γίνεται το κέντρο του
κόσμου για τους φαν – και τη βιομηχανία του θεάματος: Όπως κάθε χρόνο
φιλοτεχνείται καινούργια κονκάρδα Έλβις και παρουσιάζονται τα νέα «αυθεντικά
γκάτζετς» με τη σφραγίδα γνησιότητας. Άλλωστε – δεν θα μπορούσε να ήταν
διαφορετικά – η «αγρύπνια» των πιστών από την Γκρέισλαντ μεταδίδεται «ζωντανά»
από τη διεύθυνση στο Ίντερνετ (http:
//www.elvis.comκαι http:
//free.aol.com/tryaolfree/aolhsb.adp?294732). Θα είναι σαν να είμαστε
εκεί.

Με την «ευκαιρία» η Twentieth Century Fox ανασταίνει τρεις κλασικές ταινίες
του βασιλιά, τα Flaming Star, Wild In the Country και την πρώτη πρώτη του
ταινία Love Me Tender – ψηφιακά επεξεργασμένες σε DVD. Και για να ζωηρέψουν τα
πνεύματα, το βρετανικό Έλβις Πρίσλεϊ Κλαμπ οργανώνει πάρτι με το συγκρότημα
του Τέρι Μάικ Τζέφρεϊ και εξειδικευμένους στον Έλβις ντιτζέις. Αφού ήδη με το
ριμίξ έχει περάσει στα κλαμπ.

«Η Ελβισομανία», λένε οι μελετητές του τοπίου, «έχει κάνει τον κύκλο της.
Όταν πέθανε ο Έλβις, όλοι μιλούσαν για τα ναρκωτικά. Μετά πέρασε ένα διάστημα
που φάνηκε σαν να τον ξεχνάει λίγο ο κόσμος. Και τώρα είναι η εποχή που
αρχίζουν πάλι να τον βλέπουν και να τον εκτιμούν γι’ αυτό που πραγματικά ήταν».