|
|
Με λένε… Τζορτζ, ισχυρίζονταν δύο μεγάλες γυναίκες συγγραφείς, μία Αγγλίδα
και μία Γαλλίδα, τον 19ο αιώνα. Η Ζορζ Σαντ, επί το ελληνικότερον Γεωργία
Σάνδη (της οποίας όμως το ψευδώνυμο δεν ήταν Γεωργία αλλά Γιώργος) και η
Τζορτζ Έλιοτ, υπήρξαν δύο μεγάλες γυναίκες της λογοτεχνίας που προτίμησαν ένα
ανδρικό ψευδώνυμο από το όνομά τους.
Γεωργία Σάνδη (1804-1876) ήταν το φιλολογικό ψευδώνυμο της Αμαντίν Ορόρ Λουσίλ
Ντιπέν. Το έργο της αμφισβητήθηκε στην εποχή της από μερίδα ανθρώπων της
τέχνης – ο Ευγένιος ντε λα Κρουά π.χ., δεν την έπαιρνε και πολύ σοβαρά -,
άλλοι όμως εμπνεύστηκαν από αυτό. Ήταν άλλωστε πολυγραφότατη, τα άπαντά της
περιελάμβαναν 105 τόμους.
Στην εποχή της το έργο σκιαζόταν από την πολυτάραχη προσωπική της ζωή. Έπειτα
από οκτώ χρόνια γάμου άφησε τον σύζυγο και εγκαταστάθηκε το 1830 με τα δύο
παιδιά της στο Παρίσι. Συνδέθηκε με τον λογοτέχνη Ζιλ Σαντό και άρχισε να
χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Ζορζ Σαντ. Τρία χρόνια αργότερα γνώρισε τον ποιητή
Αλφρέντ ντε Μισέ, αργότερα συνδέθηκε με τον Ιταλό γιατρό του τελευταίου, για
να φύγει εντέλει στην Ελβετία, όπου γνώρισε τον Φραντς Λιστ. Το 1836, στο
Παρίσι, συνδέθηκε με τον Σοπέν, μετά τον θάνατο του οποίου, το 1849,
αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Μπερί.
Τζορτζ Έλιοτ, ψευδώνυμο που ανήκε στη Μαίρη Αν Έβανς (1819-1880),
σημαντική λογοτέχνιδα που γεννήθηκε στο Κόβεντρι. Γυναίκα με ευρεία μόρφωση,
συνδέθηκε με σημαντικά πνεύματα της εποχής της, όπως οι Χέρμπερτ Σπένσερ,
Τζορτζ Χένρι Λιούις. Ο τελευταίος έπαιξε μεγάλο ρόλο στη συγγραφική της
καριέρα. Συνδέθηκε μαζί της μετά την εγκατάλειψή του από τη σύζυγό του, η
σχέση τους μάλιστα, που δεν είχε νομιμοποιηθεί με τα δεσμά του γάμου,
δημιούργησε στην Έλιοτ αρκετά προβλήματα, τα οποία αντανακλώνται στο
μυθιστόρημά της «Ο μύλος του Φλως». Ο Λιούις την ώθησε στο μυθιστόρημα, ήταν
εκείνος μάλιστα που την παρακίνησε να δημοσιεύσει το «Σκηνές από τη ζωή των
κληρικών» – η Έλιοτ είχε απομακρυνθεί αρκετά από τη θρησκεία. Ο Λιούις την
προμήθευε με υλικό και φρόντιζε να εκδοθούν τα έργα της.
