Γκαζόζα με καλαμάκι

Ο Σπύρος Καλογήρου και η Εβελίνα Παπούλια σε σκηνή από το μιούζικαλ «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές»

Τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε με σκηνικά επιτυχή παραδείγματα ότι, παρ’ όλο
που ως παράδοση είμαστε πολύ μακριά από το είδος «μιούζικαλ» και ως εκ τούτου
δεν έχουμε δημιουργήσει μια ικανή ομάδα ειδικευμένων ηθοποιών κυρίως, παρ’ όλο
που το είδος δεν διδάσκεται σε καμιά δραματική σχολή, οι Έλληνες ηθοποιοί,
πιεσμένοι και από την ανεργία και από το γεγονός πως πολλοί παραγωγοί
προχώρησαν στο ανέβασμα μιούζικαλ και άρχισε κι εδώ – καλώς – να λειτουργεί ο
θεσμός των ακροάσεων, σπεύδουν είτε στο εξωτερικό, είτε σε ειδικά σεμινάρια,
είτε σε σχολές μοντέρνου χορού και σε ωδεία να εμπλουτίσουν τα μέσα τους, να
εξειδικεύσουν τα εκφραστικά τους εργαλεία και, έστω διά της πλαγίας οδού, να
βρουν τον δρόμο προς τα κωδικά γνωρίσματα του ακραιφνώς αμερικανικού αυτού
θεατρικού είδους.

Το μιούζικαλ είναι η αμερικανική οπερέτα. Όπως εκείνη άνθησε κυρίως
στην Αυστρία, τη Γερμανία και περισσότερο θεαματική και κομψή στη Γαλλία, το
μιούζικαλ άνθησε ως υβρίδιο πρώτα στην Αγγλία ως μιούζικ χολ, εξστραβαγκάτσα
κ.λπ. και μέσω της μετανάστευσης έφτασε στην πουριτανική Αμερική, ως ροζ
μουσικό θέαμα, με μουσικό ιδίωμα μεικτό, όπως εξάλλου είναι και η όλη
αμερικανική πολυπολιτισμική παράδοση.

Το μιούζικαλ δεν διαφέρει στα βασικά του γνωρίσματα από την οπερέτα. Βλακώδεις
υποθέσεις, υποτυπώδεις, αφελείς, εύπεπτες, ανύπαρκτοι χαρακτήρες, πλοκή φάρσας
ή μελοδράματος, ανάλογα με το προσδοκώμενο κοινό, τραγούδια εύπεπτα αλλά
εύστροφα και, μεταξύ των τραγουδιών, χορευτικά ιντερμέδια ή καταλήξεις σκηνών
πρόζας σε χορευόμενο τραγούδι. Οι υποθέσεις επιλέγονται να γίνονται σε χώρους
όπου εκ των πραγμάτων υπάρχουν πολλοί άνθρωποι (φάρμες, πλατείες, κυρίως
πλοία, θέατρα, τσίρκο, σχολεία), ώστε να εξασφαλίζονται και τα ομαδικά
χορευτικά και οι χορωδιακές παρεμβολές.

Όταν στέρεψαν οι πρωτογενείς υποθέσεις, τις τελευταίες δεκαετίες οι
ειδικευμένοι σεναριογράφοι, λιμπρετίστες και μουσικοί κατέφυγαν στα κλασικά
κείμενα τα οποία, βεβαίως, κατεξευτέλισαν ως χαρακτήρες, ιδέες κ.τ.λ. και
εκμεταλλευόμενοι τη δημοφιλία τους ψάρεψαν τους αμελείς, νωχελείς και
ημιμαθείς μικροαστούς, όπου γης («Άθλιοι», «Δον Κιχώτης» «Καμπίρια»
«Προξενήτρα» «Γάτες» «Δαβίδ Κόπερφιλντ» κ.λπ.)

Ένα από τα δημοφιλέστερα μιούζικαλ πριν από 30 χρόνια υπήρξε το «Οι άνδρες
προτιμούν τις ξανθές», που έγινε και δημοφιλέστερο διεθνές φιλμ τού Χοκς με τη
Μονρόε και τη Ράσελ, το «μωρό» και το «στήθος»!

Οι θερινές ανάγκες των γιγαντοθεάτρων μας υποχρεώνουν τους παραγωγούς να
παρουσιάζουν γιγαντοθεάματα. Τεράστια σκηνικά, πολλά κοστούμια, χορευτές,
δημοφιλείς πρωταγωνιστές και μουσική εν αφθονία. Και έχουμε συχνά, παρ’ όλη
την έλλειψη, όπως είπα, παράδοσης, καλές επιδόσεις στο είδος. Στο «Αθήναιον»
συχνά ο Γιώργος και η Νινέττα Λεμπέση έχουν αφειδώλευτα ξοδέψει χρήμα άφθονο
και μεράκι πολύ για να παρουσιάσουν διάσημα μιούζικαλ και πρόσφατα έκαναν
διάνα και με τον «Βιολιστή στη στέγη» και με το «Γουέστ Σάιντ στόρι». Φέτος
επέλεξαν τις «Ξανθές που προτιμούν οι άνδρες». Το έργο διασκεύασε ο νέος
ταλαντούχος συγγραφέας Παναγιώτης Μέντης, τη μουσική ενορχήστρωση έκανε ο
έμπειρος Στούπελ και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γρηγόρης Βαλτινός. Οι Λεμπέσηδες
πάλι δεν τσιγκουνεύτηκαν. Ο Γ. Ασημακόπουλος αφέθηκε ελεύθερος να σχεδιάσει το
κρουαζιερόπλοιο και τους άλλους χώρους όπου διαδραματίζεται η πλοκή και όντως
με γούστο και λειτουργικά έστησε τον εικαστικό φόντο. Η Χριστίνα Κωστέα, μια
νέα ευφάνταστη, με πολύ γούστο κοστουμίστα, έραψε, αφού σχεδίασε, όμορφα
κοστούμια. Ιδιαίτερα οι πολλές τουαλέτες των δύο πρωταγωνιστριών βγάζουν
ζηλόφθονα μάτια κυριών!

Ο έμπειρος Φωκάς Ευαγγελινός επιστρατεύθηκε να οργανώσει το μπαλέτο, το
οποίο έχει ασκημένα μέλη, που χόρεψαν με κέφι και επαγγελματισμό. Όμως, το
μιούζικαλ αυτό είναι ως υπόθεση από τα αφελέστερα. Απλοϊκό, σχεδόν βλακώδες,
ευθύγραμμο και κάθε στιγμή προβλέψιμο. Όσο το έβλεπα ως υπόθεση, ως στήσιμο
σκηνών, ως σχέσεις τύπων, ως ανατροπές που δεν γίνονται, ως φαρσικό, τέλος
πάντων, μοντέλο, αν μπορούσα θα φώναζα: «Ζήτω ο Δαλιανίδης, ο Λαζαρίδης και οι
άλλοι Ελληνες που χωρίς μέσα, έχοντας όμως πίσω τους μια σπουδαία παράδοση
λαϊκής φάρσας και, βέβαια, την επιθεώρηση και την ελληνική οπερέτα, έγραψαν
ευφυέστατα, νοστιμότερα σενάρια, λιμπρέτα».

Ο Βαλτινός έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να ζωηρέψει αυτό το
χαμόσυρτο story, να κινήσει τα πλήθη, να δημιουργήσει εκ του μηδενός
συγκρούσεις, σχέσεις. Τέλος πάντων, να διεισδύσει λίγο πίσω από την αφελή
επιφάνεια. Δεν τον βοήθησε και η διανομή, ιδιαιτέρως των δεύτερων ρόλων. Οι
Αμερικανοί, αλλά και οι Άγγλοι, έχουν μια εκπληκτική γκάμα από καρατερίστες
ηθοποιούς, πράγμα που και στα ελληνικά μιούζικαλ είχε δημιουργηθεί η ανάγκη να
εξευρεθούν. Μόνο ο Καλογήρου έρχεται από αυτή την παράδοση αλλά, προς Θεού, ως
τύπος έχει καλλιεργήσει άλλο προφίλ από τον παραλή, αφελή γερομπισμπίκη που
του ανατέθηκε τώρα, ρόλος για τον μακαρίτη Κωνσταντάρα.

Ο Αλαφούζος είναι τελείως άπειρος για το είδος, η Ζάρπα έρχεται από άλλου
είδους θέατρο και, ως εκ τούτου, δεν έχει ούτε τον αέρα, ούτε τη χάρη, ούτε
την αφέλεια, ούτε το χιούμορ που ζητάει ένας τύπος Αμερικάνας πλούσιας
μέγαιρας. Ο Χρήστος Ευθυμίου είναι ηθοποιός πολύ κατάλληλος για το είδος και
ήταν ο μόνος μαζί με τον τυπίστα Κωστή και τον έμπειρο στους μικρούς ρόλους
καρακτέρ Αλμπάνη που έδειχναν να το γλεντάνε.

Το θέαμα – ακρόαμα στο «Αθήναιον» είναι πλούσιο και αξιοπρεπέστατο,
διασκεδάζει κανείς, περνά την ώρα του χωρίς να προσβάλλεται. Πίνεται σαν
γκαζόζα αλλά, όπως κάθε γκαζόζα, γρήγορα ξεθυμαίνει.

Οι δύο πρωταγωνίστριες

Από τις δύο γυναίκες, ταλαντούχες χωρίς άλλο και με σπουδαία προσόντα για το
είδος, η Εβελίνα Παπούλια με τέλειο κορμί, χάρμα χορευτική δεξιοτεχνία και
ωραία φωνή, δυστυχώς προβάλλει την τεχνική της, εμποδίζει ένα κάποιο
συναισθηματικό φορτίο να φωτίσει τον τύπο που παίζει και δίνει την εντύπωση
μιας καλοκουρντισμένης κούκλας. Η Τάνια Τρύπη είναι χαρισματικό πλάσμα. Έχει
κέφι, έχει σκέρτσο, έχει γκελ, επικοινωνεί με το κοινό και διαθέτει μια σπάνια
εμμέλεια και μουσική ιδιοσυγκρασία. Πλασμένη για πολύ ψηλά και όχι μόνο
μιουζικαλικά κατορθώματα, είναι κρίμα να σπαταλιέται σε ρηχά εργάκια και σε
ακόμη πιο αβαθείς τύπους.

INFO

Το μιούζικαλ «Οι άνδρες προτιμούν της ξανθές» παρουσιάζεται στο θέατρο
«Αθήναιον» (Πατησίων 55, τηλ. 010-8214.000, 8233.048)