Τι γίνεται στην Κίμωλο;

Εφόσον οι χελώνες βγαίνουν για να κάνουν τ’ αυγά τους νύχτα και οι τουρίστες
πηγαίνουν για μπάνιο ημέρα, γιατί δεν τα βρίσκουν; Και μη μου πείτε ότι οι
τουρίστες μπήγουν με τη μύτη τις ομπρέλες στην άμμο και χαλάνε τις φωλιές,
γιατί – ωραιότατα – μπορούν οι φύλακες της νύχτας (οι «χελωνάδες») να
σημαδεύουν πού έκαναν οι χελώνες φωλιές και να προσέχουν. Χώρια που υπάρχουν
και βάσεις για ομπρέλες από νερό. Άσε που «κυκλοφορούν» τεράστια κονδύλια για
την προστασία της. Κάποτε θα πρέπει να κατανοήσουν και οι ενθουσιώδεις
εθελοντές ή επαγγελματίες «οικολόγοι» ότι και οι κάτοικοι έχουν δικαιώματα και
ιδιοκτησίες. Δεν μπορείς να παίρνεις τον χάρτη και μ’ ένα μαρκαδόρο να τραβάς
μια γραμμή και ν’ αποφασίζεις «αυτή είναι ζώνη απόλυτης προστασίας» και άσε
τους ιδιοκτήτες να κουρεύονται. Είδα στα «ΝΕΑ» της Τρίτης στον χάρτη της
Κιμώλου προτεινόμενες ρυθμίσεις για την προστασία της φώκιας και μου σηκώθηκε
η τρίχα. Τίθεται υπό συνθήκες «ήπιας» και τα τοιαύτα προστασίας σχεδόν το μισό
νησί και το ίδιο ισχύει και για την «απέναντι» Πολύαιγο.

Από πού κι ως πού πρέπει να περιοριστεί η ζωή των κατοίκων χιλιάδες
μέτρα από την ακτή για την προστασία της φώκιας; Η οποία, όπως είναι γνωστό,
προτιμά απόκρημνες και απομακρυσμένες σπηλιές για να γεννήσει. Γιατί να
υπάρξουν απαγορεύσεις στο βουνό; Ακόμη και σε παραλίες; Ενώ υπάρχουν απλές
λύσεις που θα συνδεθούν με το πόσες φώκιες φωλιάζουν και πού στην Κίμωλο και
στην Πολύαιγο. Γύρω από αυτές μπορεί να δημιουργηθούν ειδικές συνθήκες
ουσιαστικής προστασίας από τους λεγόμενους «φωκάδες». Τι φταίει ο τσομπάνης
που από το μαντρί του δεν βλέπει τη θάλασσα να μην μπορεί να κάνει δρόμο να
μεταφέρει το τυρί;

Ο Ν.Σ. Μάργαρης είναι καθηγητής Διαχείρισης Οικοσυστημάτων στο Τμήμα
Διαχείρισης Οικοσυστημάτων Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου.