Το «αποκλειστικό» των τηλε-ονείρων

Η πυρετώδης μάχη για «αποκλειστικές» εικόνες μόλις τώρα άρχισε

«Βρέχει» ντοκουμέντα, οπτικά, για τη 17 Νοέμβρη, και οπωσδήποτε αποκλειστικά,
που τα προβάλλουν τουλάχιστον δύο κανάλια και την επόμενη ημέρα όλα, για να
αποθεώσουμε ως έθνος την κάμερα, το ιδανικό «μάτι». Είδαμε στον Alpha να
προβάλλεται με περισσή υπερηφάνεια το απόκτημα, το βίντεο από ληστεία της 17
Νοέμβρη, προϊόν ομάδας οπερατέρ, μεταξύ των οποίων, λένε, ήταν ο τηλεοπτικά
γνωστός μας κ. Νάιδας, ο φασαριόζος του ριάλιτι Μπαρ, που έχει κάνει καριέρα
στα τηλεπαράθυρα περιφέροντας τον γραφικό εαυτό του.

Κρατούσε και την κάμερα, μάλιστα, που απαθανάτισε τις κινηματογραφικές
στιγμές. Ένα αυτοκίνητο που έτρεχε, ένα πεσμένο μηχανάκι – των τρομοκρατών –
που το παράτησαν, ύστερα έκλεψαν αυτοκίνητο, έκαναν ελιγμούς στα στενά και
μετά πυροβόλησαν προς την κάμερα.

Η ρεπόρτερ περιγράφει τις εικόνες με ανάλογο τόνο φωνής για να «μπούμε
στο κλίμα». Θεατές των κινηματογραφικών πλάνων. Η τρομοκρατική δράση στη μικρή
οθόνη. Σαν σινεμά. Αυτό είναι το ιδανικό κάθε τρομο-τηλε-θεάματος. Να έχει
εικόνες. Αποκλειστικές. Να μην τις έχει ο άλλος. Να διακριθεί σε αυτόν τον
ανταγωνισμό για το πιο φαντασμαγορικό τηλεθέαμα. Το Mega είχε τις προάλλες σε
βίντεο το πρόσωπο του Κων. Τέλιου. Πριν απ’ όλους τους άλλους. Ο Alpha πλήρωσε
και εξασφάλισε το βίντεο από τη ληστεία. Το ίδιο βίντεο εξασφάλισαν με
ελάχιστη καθυστέρηση και όλοι όσοι το ήθελαν. Μας πλησίασαν τότε, μετά τη
ληστεία, οι οπερατέρ, είπε ο Νίκος Χατζηνικολάου, και μας πρόσφεραν το βίντεο
έναντι αμοιβής που μας φάνηκε πολύ υψηλή. Δεν το αγοράσαμε. Αποδείχτηκε σήμερα
ότι ήταν το βίντεο από τη ληστεία της 17 Νοέμβρη. Λίγο αργότερα πάντως όλα τα
κανάλια είχαν στη διάθεσή τους το «αποκλειστικό» βίντεο.

Κι αν κανείς αναρωτιέται ποιο το κέρδος από αυτού του είδους την κυκλοφορία
των εικόνων, την απάντηση τη δίνει ο τρομερός παραγωγός της τηλεόρασης των
δυνατών εντυπώσεων, της τηλεόρασης-ταμπλόιντ, όπως τη λένε οι Αμερικανοί, ο
Moses Znaimer, στο μανιφέστο του για το τι είναι τηλεόραση: «Η τηλεόραση δεν
είναι για να δείχνει, είναι για να ρέει». Η αγχωτική ροή είναι η πεμπτουσία
του τηλεοπτικού θεάματος. Σε αυτή οφείλουμε τον τραγέλαφο να πρωταγωνιστεί ο
κ. Νάιδας επί εξάμηνο στην εγχώρια τηλεόραση, που χωρίς αυτήν θα τον
αγνοούσαμε παντελώς. Και να είναι ο ίδιος – σαν σημαδιακό μοιάζει το γεγονός –
που και πάλι προσφέρει το θέαμα, το οποίο έχει ανάγκη την κρίσιμη στιγμή η
μικρή οθόνη. Μοιάζει με ανέκδοτο. Το επόμενο βήμα θα είναι ο κ. Νάιδας να
κάνει τον γύρο των τηλεπαραθύρων ως ειδήμων στα τρομοκρατικά.

Μοιάζει με τον «πυρετό του χρυσού» αυτό που συμβαίνει για πολλοστή φορά
στη λειτουργία του καθημερινού τηλεοπτικού θεάματος. Τίποτε άλλο δεν
ενδιαφέρει, τίποτε άλλο δεν είναι τόσο σημαντικό όσο το να αναζητηθεί η
«φλέβα» που θα φέρει προς στιγμήν τη χρυσοφόρα τηλεθέαση, τίποτε δεν
υπολογίζεται προκειμένου να λάμψει το πυροτέχνημα της «αποκάλυψης», του
«αποκλειστικού». Και κατόπιν τροφοδοτείται και πάλι το θέαμα από τις
απολαυστικές παρενέργειες της έκρηξης.

Η κ. Λασιθιωτάκη, για παράδειγμα, βρέθηκε στο Mega να εκφράζει τον τρόμο της
από τον τρόπο με τον οποίο ενεπλάκη το όνομά της. Πίστεψε, έλεγε, πως θα πάει
όντως να τη συλλάβει η αστυνομία. Της επέβαλε την ενοχή το ίδιο το τηλεοπτικό
θέαμα. Άγριες ώρες για την αλήθεια και ώρες-ώρες πολύ φαιδρές για να μπορέσουν
να την υπηρετήσουν.