[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ομολογουμένως, η εμφάνιση του Αλέκου Γιωτόπουλου σε εισαγγελέα και ανακριτή
χθες δεν ήταν και τόσο αρχηγική.

Με την ιστορική εμπειρία από την Ιταλία και τη Γερμανία θα ανέμενε κανείς μια
πολιτική απολογία κι όχι αυτό το «εγώ δεν έκανα τίποτα, εγώ δεν ξέρω τίποτα» –
κι όλα είναι στημένα, προφανώς, από τους έτερους κατηγορουμένους.

Βέβαια, κατά τα φαινόμενα, δεν είπε κουβέντα για εκείνα τα ευρήματα –
γραφολογικές εξετάσεις, δακτυλικά αποτυπώματα – που βρέθηκαν στην οδό Πάτμου.
Ή τα θεωρεί ασήμαντα, ή δεν ήρθε η ώρα να μιλήσει – ή θα πει ότι… τα έβαλε
εκεί η Ασφάλεια, όπως έχει ειπωθεί στο παρελθόν.

Οι κατηγορούμενοι πάντως για τη 17Ν αυξήθηκαν κατά έναν – τούτη τη φορά
αυθορμήτως προσελθόντα.

Η προσεκτική τώρα ανάγνωση των απολογιών που δημοσιεύθηκαν χθες δείχνει
και μερικά ακόμη πράγματα – πέρα από το κυρίαρχο, που είναι η εγκληματική
δραστηριότητα της 17Ν. Για παράδειγμα, δεν έχει γίνει κουβέντα για μια σειρά
από ενέργειες που έγιναν μετά το 1983 – κι αρχίζει η «εποχή των Ξηρών». Οι
δολοφονίες των Τούρκων διπλωματών, η ρουκέτα στο Mega, η δολοφονία Βρανόπουλου
απουσιάζουν τελείως. Έπειτα, υπάρχουν και οι αντιφάσεις – τα πράγματα δεν
παρουσιάζονται ταυτόσημα από τη μια κατάθεση στην άλλη.

Πάνω από όλα όμως υπάρχουν τα… καρφώματα. Για την ακρίβεια, τα
αλληλοκαρφώματα. Κι έτσι όπως πάνε τα πράγματα, θα παρακολουθήσουμε έναν
διαγωνισμό μεταξύ των κατηγορουμένων, ποιος δηλαδή θα πει τα περισσότερα και
χειρότερα για τον άλλο.

Ο Μιχάλης ΧρυσοχοΪδης, πάντως, ο πραγματικός – και μάλλον σιωπηλός –
αστέρας των ημερών, ανηφόρισε χθες για άλλη μια φορά προς την οδό
Αναγνωστοπούλου, προκειμένου να ενημερώσει κατ’ ιδίαν τον Πρωθυπουργό. Τι
βγήκε; Όχι πολλά – μονάχα πως «μπαίνει μπροστά» η δεύτερη φάση της επιχείρησης
εξάρθρωσης της 17Ν. Άρα… δεν θα πλήξουμε.

Να, έτσι τους βάλαμε τα γυαλιά…