[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ορίστε, που σας είχε φάει η αγωνία για το ποιος είναι ο αρχηγός της 17
Νοέμβρη. Ο 63χρονος καλοκάγαθος κυριούλης, με τα λευκά μαλλιά, το μειλίχιο
ύφος και την κατασκότεινη ζωή ήταν αυτός που οργάνωσε, καθοδήγησε και
λειτούργησε την οργάνωσηφάντασμα, που ταλαιπώρησε τη χώρα για 27 χρόνια. Για
το όνομα, τα είχαμε πει. Η μισή Αθήνα γνώριζε γι’ αυτόν, και η άλλη μισή
ρωτούσε, για να το πληροφορηθεί, την υπόλοιπη. Κι από κοντά, φίλοι και
γνωστοί, από ολόκληρη τη χώρα, να ρωτούν: «Ρε παιδιά, ποιος λέτε να ‘ναι ο
αρχηγός;». Ο φιλήσυχος κύριος Μισέλ ήταν. Το πίστευες; Όχι. Το χέρι στη φωτιά
να σου ζητούσαν να βάλεις, θα το ‘βαζες. Να τον βάλεις ως ερώτημα στο «Πάμε
στοίχημα» να σου αποδώσει 300 στο 1! Τώρα; Ένα κενό. Όπως είπε κι ο ποιητής
για τους βαρβάρους, «Και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς τον αρχηγό; Ήταν κι αυτός
μια κάποια λύσις»!

Λύση για συζητήσεις

Λύση σίγουρη, για θερινές νυχτερινές, ατέλειωτες συζητήσεις σε παραλιακά
ταβερνεία, με μπίρες, μαρίδα, αθερίνα, κουτσομούρα και χωριάτικη. Να πέφτουν
τα επιχειρήματα στο τραπέζι, πασπαλισμένα με μπόλικη καχυποψία και ανάλογες
δόσεις δυσπιστίας, σαν τη βροχή. Και να αναζητούνται απαντήσεις σε ερωτήματα,
πολλά από τα οποία λίγη ή καθόλου σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Αλλά με
ένταση, με πάθος. Σαν να έχεις τον Διώτη και τον Νασιάκο απέναντι, και να τους
ζητάς να σου δώσουν εκείνοι απαντήσεις γι’ αυτή την ιστορία, που – ο Σημίτης
το είπε – δεν ξέρουμε παρά μόνο το 2 τοις χιλίοις!..

Δεν ξέρω, αλλά εμένα το όλο κλίμα, μου θυμίζει μέρες της Μεταπολίτευσης, τότε
που το πρώτο, και το κύριο, και το τελευταίο πια, ήταν η πολιτική!

Θα κλείσουν τα παράθυρα;

Η σύλληψη του αρχηγού Γιωτόπουλου, ενδέχεται να κλείσει παράθυρα – άσε τα
μπαλκόνια, τις ελπίδες και τις προσδοκίες κόσμου και κοσμάκη, που περίμενε πώς
και πώς την αποκάλυψη της 17 Ν. για να δει αν επαληθεύονται οι μύθοι που
διακινήθηκαν στην προσπάθεια να ενοχοποιηθεί το ΠΑΣΟΚ για την τρομοκρατία. Οι
πιο ευτυχείς απ’ όλους θα είναι ασφαλώς εκείνοι που «κόσμησαν», με την
παρουσία τους, τα παράθυρα! Οι «δεκαεφτανοεμβρολόγοι» συγκεκριμένα. Που επί 18
ημέρες πιάστηκαν να περιμένουν καρφωμένοι πότε θα πραγματοποιηθεί η επόμενη
«ζωντανή σύνδεση», στο επόμενο κανάλι, στην επόμενη συχνότητα. Ξέρεις τι
(δύσκολη και κουραστική) δουλειά είναι αυτή; Και να πεις ότι πληρώνονται
κιόλας; Ευρώ δεν παίρνουν!

Πυρονόμοι

Άλλωστε υπάρχει τόσος συνωστισμός για το ποιος θα πρωτοβγεί στα κανάλια για να
εκφέρει την εξυπνάδα του, ώστε θα ήταν το λιγότερο τρελό να πληρώνουν κι από
πάνω! Δεν πληρώνουν. Προσφέρουν αναγνωρισιμότητα στους
«δεκαεφτανοεμβρολόγους», κι αυτό (τους) αρκεί. Αλλά κι εκείνοι που θα
αισθανθούν την έλλειψη του ριάλιτι σόου των παραθύρων, ας μην το πάρουν
κατάκαρδα. Όλο και κάποιο μεγάλο θέμα θα προκύψει, ώστε να ανοίξουν εκ νέου τα
τηλεοπτικά παράθυρα που λογικά τώρα θα αρχίσουν να κλείνουν ένα ένα. Για
παράδειγμα, Αύγουστος έρχεται. Φωτιές – δυστυχώς – θα υπάρξουν, εκεί να δεις
πώς οι «δεκαεφτανοεμβρολόγοι» θα μεταβληθούν από τη μια στιγμή στην άλλοι
σε… πυρονόμους!

Ο μύθος περί ΠΑΣΟΚ

Σε ό,τι αφορά πάντως αυτό το εμπόριο μύθων που με επιμονή, και με απίστευτη
συνέπεια άσκησαν, διάφορες πλευρές, φαντάζομαι πως ήρθε η ώρα να ειπωθεί η
πάσα αλήθεια. Να λεχθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Να ειπωθεί δηλαδή για
ποιο λόγο καλλιεργήθηκε ο μύθος ότι η 17 Νοέμβρη είναι ΠΑΣΟΚ. Ότι όλο αυτό
αθροίστηκε με επιμέλεια δίπλα στο σκάνδαλο Κοσκωτά, προκειμένου να πέσει από
την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ. Ποιος τα έλεγε; Νεοδημοκράτες – κάθε είδους και
αξιώματος – με κορυφαίο τον Κ. Μητσοτάκη, που ακόμη και τώρα, δεν του το
βγάζεις από το μυαλό ότι ναι, το ΠΑΣΟΚ, πρόσφερε κάλυψη στη 17 Νοέμβρη. Τώρα
που ο (ψεύτικος) κόσμος καταρρέει γύρω τους, είναι καιρός, για την ψυχή τους
και για την αλήθεια, να παραδεχτούν ότι έσφαλαν. Και να ζητήσουν συγγνώμη. Από
όλους, όσους διαπόμπευσαν ως μέλη της 17 Ν. Δεν είναι δίκαιο;

Η παγίδα του αίματος

Όμως το μεγάλο θέμα, είναι ο ίδιος ο Γιωτόπουλος. Τι τον έσπρωξε σ’ αυτό,
κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Ούτε πώς μπόρεσε να ζήσει όλα αυτά τα
χρόνια, σχεδόν τριάντα, σε έναν κόσμο παράλογο, απομονωμένο, άφιλο, σκοτεινό.
Μπορεί όμως κανείς να υποθέσει ότι δεν ήταν τυχαία η εξέλιξη του ανθρώπου
αυτού. Γιος ενός τροτσκιστή, που είδε τα όνειρα για την επικράτηση της λαϊκής
επανάστασης να καταστρέφονται, αποφάσισε προφανώς να γίνει καλύτερος από τον
πατέρα του, να πετύχει ό,τι δεν πέτυχε εκείνος. Το τραγικό είναι ότι δεν
κατάλαβε – γιατί όντως δεν κατάλαβε – την παγίδα του αίματος μέσα στην οποία
έπεσε. Και μαζί παρέσυρε και μια ολόκλήρη χώρα που βρέθηκε στη γωνία της
διεθνούς κοινότητας εξαιτίας του. Τραγικό δεν είναι;

Σας παρακαλώ μη μου ανακατέψετε τα ρούχα…

«Εγώ αν ήμουν αρχηγός παράνομης οργάνωσης, δεν θα τον χρησιμοποιούσα, ούτε να
μου κουβαλήσει “υπηρεσιακό” σημείωμα σε πυρήνα», μου έλεγε χθες ένας γνωστός
πολιτικός που σπούδασε στο Παρίσι και γνώρισε από κοντά τον Αλέξανδρο
Γιωτόπουλο, ως αντιπρόεδρο του συλλόγου των «Εν Παρισίοις Ελλήνων Σπουδαστών»,
Ε.Π.Ε.Σ, του αρχαιότερου ανάλογου συλλόγου στην Ελλάδα και το εξωτερικό –
δημιούργημα του Αδαμάντιου Κοραή.

Όπως εξήγησε, ο Γιωτόπουλος ήταν μεν «γοητευτικό παιδί», αλλά αυτό ήταν
στοιχείο «για να προσελκύει ωραίες συμφοιτήτριες, Ελληνίδες, αλλά και
γηγενείς». Για «παράνομος» ούτε έδειχνε, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί. Αυτός
λοιπόν ο «γοητευτικός» κύριος, ξέρετε τι είπε στους αστυνομικούς μόλις τον
συνέλαβαν στους Λειψούς; «Αν πάτε στο σπίτι, σας παρακαλώ να μη μου
ανακατέψετε τα ρούχα»! Τόσο βέβαιος ήταν ότι θα επέστρεφε, και ελεύθερος, στο
γραφικό νησάκι των βόρειων Δωδεκανήσων. Είναι άγνωστο αν οι αστυνομικοί
σεβάστηκαν την επιθυμία του. Το βέβαιο είναι ότι περίμενε τους αστυνομικούς,
και το είχε «γλείψει» το σπίτι, μην αφήνοντας το παραμικρό. Αλλά όπως όλες οι
δουλειές που γίνονται βιαστικά, έτσι και το «καθάρισμα» δεν ήταν και τόσο
αποτελεσματικό: του βρήκαν κάτι φωτογραφίες. Και σε μια απο αυτές εικονίζεται
με τον Κουφοντίνα, σε παλιές «ευτυχισμένες» στιγμές. Σε κάποια επινίκια
προφανώς…