ΧΟΣΕ ΜΑΝΤΕΡΟ Ο καθολικός ιερέας που… άναψε φωτιές

«Όλα είναι καλά, αρκεί να μη γίνονται γνωστά. Αυτή είναι η στρατηγική της Εκκλησίας», λέει στα «ΝΕΑ» ο Χοσέ Μαντέρο, ο Ισπανός κληρικός που αποκάλυψε την ομοφυλοφιλία του με συνέντευξή του στο περιοδικό «Zero» (φωτογραφία από το πρωτοσέλιδο του περιοδικού)

Η δημόσια αποκάλυψη των σεξουαλικών του προτιμήσεων μ’ ένα εξώφυλλο στο
μεγαλύτερο ισπανικό περιοδικό για ομοφυλόφιλους («Zero») πριν από μερικούς
μήνες καθώς και η δήλωσή του ότι κατέχει ατζέντα με ονόματα άλλων ομοφυλόφιλων
ιερέων, προκάλεσε άνευ προηγουμένου σκάνδαλο στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής
Εκκλησίας της Ισπανίας, που είναι μία από τις αυστηρότερες στον καθολικό
κόσμο.

Εκπρόσωποι της Ιεραρχίας τον κατηγόρησαν ότι ζει μέσα στην αμαρτία και ζήτησαν
την άμεση απομάκρυνσή του, όπως και έγινε για ένα διάστημα, ώσπου να ηρεμήσουν
τα πνεύματα. Ο Χοσέ Μαντέρο επέστρεψε στα καθήκοντά του περίπου πριν από δύο
μήνες.

Γιατί είπε την επίμαχη έκφραση «Ευχαριστώ τον Θεό που είμαι γκέι»; «Γιατί ο
Θεός μάς έπλασε όπως ακριβώς είμαστε. Και ως πιστός, αισθάνομαι βαθιά ευγνώμων
απέναντί του που με δημιούργησε και με αγαπά έτσι, γκέι», λέει στα «ΝΕΑ» ο
39χρονος ιερέας.

Πώς είναι να ζει κανείς σε μια τόσο αυστηρή Εκκλησία χωρίς να μπορεί να
εκφράσει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις; «Από τη στιγμή που μπήκα στην
Ιερατική Σχολή της Σεβίλλης συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν συνάδελφοι επίσης
ομοφυλόφιλοι, αλλά δεν μιλούσαν για το θέμα ή, καλύτερα, απέφευγαν να το
συζητήσουν. Είναι η στρατηγική της Εκκλησίας. Όλα είναι πολύ καλά, αρκεί να μη
γίνονται γνωστά», επισημαίνει.

Γι’ αυτό έκρυβε για χρόνια τη σεξουαλική του ταυτότητα, ως μαθητής και
αργότερα ως ιερέας, «αφού συνειδητοποίησα το παράλογο της κατάστασης». «Το να
δρας έτσι, είναι σαν να αρνείσαι τον εαυτό σου, την ίδια σου τη ζωή. Δεν
αισθανόμουν άνετα που δεν εξέφραζα τον σεξουαλικό μου προσανατολισμό. Από την
άλλη πλευρά, από τους συναδέλφους μου άκουγα συνέχεια προσβολές εναντίον της
ομοφυλοφιλίας, κι αυτό ήταν εξαναγκασμός, πολύ περισσότερο αφού ήξερα ότι
κάποιοι απ’ αυτούς ήταν επίσης γκέι. Δεν μπορείς να ζήσεις μέσα στην ντουλάπα.
Πολύ απλά, δεν μπορείς να ζήσεις».

Πώς αποφάσισε όμως να το αποκαλύψει; Και μάλιστα στο εξώφυλλο του μεγαλύτερου
ισπανικού περιοδικού για ομοφυλόφιλους; «Ήταν μια απόφαση που ελήφθη ύστερα
από πάρα πολλή σκέψη, αφού πέρασα από μια διαδικασία προσωπικού διαλογισμού.
Αλλά και κάποια γεγονότα με βοήθησαν να αποφασίσω. Τον περασμένο Ιούνιο
δημοσίευσα σ’ ένα τοπικό περιοδικό ένα άρθρο με τίτλο “Η υπερηφάνεια των gay”.
Ένας αναγνώστης το έστειλε στο «Zero». Ήρθαν σε επαφή μαζί μου και δέχθηκα να
τους δώσω τη συνέντευξη, κάνοντάς τους εντελώς σαφές από την αρχή ότι εγώ δεν
ήμουν ένας ετεροφυλόφιλος ιερέας που υποστηρίζει τους γκέι, αλλά ένας ιερέας
γκέι. Αποφάσισα να κάνω το βήμα, γιατί έβλεπα τις συνεχείς επιθέσεις που
δέχονται οι γκέι και οι λεσβίες από την Καθολική Εκκλησία».

Ομοφοβία δεν υπάρχει μόνο στην Καθολική Εκκλησία, αλλά και στην
ισπανική κοινωνία, λέει. Όμως, «είναι πιο σοβαρό να υπάρχει στην Εκκλησία, η
οποία, θεωρητικά, πρέπει να δείξει σε όλους ότι ο Θεός είναι Πατέρας και μας
αγαπά όπως μας δημιούργησε. Υπάρχει ομοφοβία και υποκρισία ταυτόχρονα, γιατί
στην ίδια την Εκκλησία υπάρχουν πολλοί ομοφυλόφιλοι, πιστοί και ιεραρχία».

Και οι δικοί του άνθρωποι το γνώριζαν; «Ναι, το ήξεραν σχεδόν όλοι, η
οικογένειά μου και οι φίλοι μου. Το βλέπουν σαν κάτι φυσικό». Ο Χοσέ Μαντέρο
είχε στο πλευρό του όλους τους ενορίτες του Βαλβέρντε (Νότια Ισπανία), πολλούς
χαμηλόβαθμους κληρικούς, αλλά και οργανώσεις ομοφυλοφίλων. Τί είδους
αντιδράσεις εισέπραξε; «Υπάρχουν άνθρωποι που είπαν “έκανες καλά που το
είπες”. Το αντιμετώπισαν πολύ καλά σε γενικές γραμμές, με μεγάλη υποστήριξη
στην απόφασή μου. Μου είπαν ότι έκανα καλά κι ότι θα συνεχίσουν να με βλέπουν
όπως και πριν. Υπήρχαν βέβαια και κακές αντιδράσεις, αλλά ήταν αναμενόμενες…».

Ο φόβος μέσα μας

Άλλαξε η ζωή του τους τελευταίους τρεις μήνες; «Άλλαξε λίγο. Δεν μ’
αφήνουν να τελέσω την Ευχαριστία και τα υπόλοιπα μυστήρια, τη Θεία Ευχαριστία
που τόσο αγαπώ… Και αρνούνται να μου δώσουν ολόκληρο τον μισθό μου. Εντάξει,
όμως. Τελικά ο Θεός θα μας κρίνει όλους από αγάπη κι όχι απ’ οποιαδήποτε άλλη
σκέψη», τονίζει.

Τώρα που γνώρισε και την άλλη πλευρά, των επιθέσεων εναντίον του, ποια
πιστεύει πως είναι τα βασικότερα προβλήματα των ομοφυλοφίλων στη χώρα του και
τι πρέπει ν’ αλλάξει; «Το πρωταρχικό πρόβλημα, εκτός από την ομοφοβία, πιστεύω
ότι βρίσκεται μέσα μας. Είναι ο φόβος του να είμαστε και να σκεφτόμαστε
διαφορετικά, ο φόβος της κοινωνικής απόρριψης. Πρόκειται για έναν φόβο
πραγματικό, αντικειμενικό, αλλά πρέπει να τον ξεπεράσουμε για να είμαστε
άνθρωποι και όχι απλοί αριθμοί σε μια κοινωνία με υψηλότατη εξουσία ελέγχου
και προσωπικής εξόντωσης. Πρέπει ν’ αλλάξουν πολλά πράγματα και κυρίως αυτά
που έχουν να κάνουν με τον σεβασμό στη διαφορετικότητα».

Δύο σταθμά

Αν του έλεγαν από πριν τι τον περίμενε μετά την αποκάλυψη της ομοφυλοφιλίας
του, θα το έκανε ή όχι; Η απάντησή του είναι σαφής: «Οπωσδήποτε ναι»!

Δεν φοβήθηκε τις αντιδράσεις της Εκκλησίας; «Όχι, όποιος έχει δίκιο δεν
μπορεί να φοβάται. Με απασχολούσε η αντίδραση, που στην περίπτωσή μου ήταν
οξύτατη. Κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση των ετεροφυλόφιλων ιερέων, που
τους επιτρέπουν να κάνουν σχεδόν τα πάντα, αρκεί να μη γίνονται γνωστά…».