Οι άντρες μένουν πάντα παιδιά;

![]() |
![]() |
Αυτή την εβδομάδα κάνει πρεμιέρα μόνο ένα καινούργιο φιλμ – «Για ένα αγόρι» –
ενώ διαφορετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και το αφιέρωμα στον… εθισμένο στις
ακρότητες Ντέιβιντ Λιντς με τέσσερις ταινίες του στο «Αλφαβίλ».
Ποιος να το φανταζόταν! Οι προ 30ετίας και φιλολογικές ταινίες του Ερίκ Ρομέρ
– «Μια νύχτα με την Μοντ», «Το γόνατο της Κλαίρης», «Έρωτας το απόγευμα» – και
αυτές του Τριφό και του Χίτσκοκ – «400 χτυπήματα», «Η κυρία εξαφανίζεται» –
γνωρίζουν τέτοια επιτυχία, που αναβάλλουν την έξοδο νέων χολιγουντιανών
παραγωγών! Αν στα παραπάνω προσθέσεις και τα 300.000 εισιτήρια που έκοψαν στα
θερινά σινεμά οι τρεις νέες ταινίες – «Showtime», «Άπιστη»,«Δωμάτιο πανικού» –
το ξεκίνημα της θερινής περιόδου δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την φουλ σεζόν
του κινηματογραφικού χειμώνα!
Ο Νικ Χόρνμπι πάει να γίνει τα τελευταία χρόνια από τους πιο αγαπημένους
συγγραφείς στους σκηνοθέτες. Εκτός από το σημερινό «Για ένα αγόρι» (About a
boy), που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πατάκη, έχουν μεταφερθεί
στο σινεμά άλλα δύο βιβλία του – το «Χάι Φιντέλιτι» και το «Πιτ Σίβερ» που
είδαμε σε πρόσφατο αφιέρωμα για τον αγγλικό κινηματογράφο με ήρωα έναν μανιακό
οπαδό της Άρσεναλ.
«Σώσε μας, λοιπόν, απ’ την αποκατάσταση των ερειπίων μας / γλίτωσέ μας
προπαντός από το αύριο που θα μας υιοθετήσει / γι’ αυτό που ποτέ δεν υπήρξαμε
/ γι’ αυτό που δεν πρόκειται πλέον να αγαπήσουμε», γράφει στο βιβλίο του «Παρά
ταύτα» ο ποιητής Μάριος Μαρκίδης… Πού κολλάει αυτό με το φιλμ «Για ένα
αγόρι», το οποίο έχουν σκηνοθετήσει απρόσμενα ικανοποιητικά οι αδελφοί Κρις
και Πολ Βάιζ («American pie»); Στη στάση ζωής του ήρωά του – ο ρόλος ταιριάζει
γάντι στον Χιου Γκραντ. Πρόκειται για έναν ευκατάστατο Λονδρέζο που σκοτώνει
τον καιρό του χωρίς να δουλεύει και σοκάρει τους γύρω του με την τεμπελιά του.
Γεγονός που τον αναγκάζει να λέει ψέματα και να εφευρίσκει «επαγγέλματα», για
να μην προκαλεί. Ουσιαστικά, το μόνο αληθινό… επάγγελμά του είναι το
«ψάρεμα» ερωμένων που τις αλλάζει σαν τα πουκάμισά του! Αυτή η μία και
μοναδική ενασχόλησή του θα τον φέρει στον χώρο των ανύπαντρων ή χωρισμένων
νεαρών μανάδων, που είναι πιο πρόσφορες για… αλίευση. Για να πέσει όμως
«θύμα» μιας προβληματικής μητέρας και του 12χρονου γιου της, που είναι ίδιος
κι απαράλλαχτος μ’ αυτόν…
![]() |
|
Μπορεί ο Χιου Γκραντ να είναι από τους λίγους Ευρωπαίους που εξαργυρώνει στο |
«Αυτή ακριβώς η γνωριμία του και η παράλληλη “φιλμική πορεία” στις σκέψεις του
μικρού και του μεγάλου αγοριού θα κάνουν τον δεύτερο να διαπιστώσει: “Κάνεις
έτσι τα δάχτυλά σου / μετράς μια μέρα το επί του συνόλου και βλέπεις
τρομάζοντας/ πόση ζωή/ άφησες απέξω”, όπως γράφει ο ίδιος ο ποιητής που
ανέφερες πιο πάνω», μου λέει η Αντιγόνη με την Άννα δίπλα της και κοιτώντας
εμένα, τον Στέργιο και τον Δημήτρη συμπληρώνει: «Είναι εύκολη δικαιολογία το
γνωστό “οι άντρες μένουν πάντα παιδιά”. Γι’ αυτό και ο ήρωας της ταινίας που
δεν θέλει να πάρει ”στα σοβαρά” τίποτα στη ζωή του, βρίσκεται στριμωγμένος
από το παρελθόν του και από τις ίδιες τις επιλογές του».
Μια «ανδρική κομεντί» για την αβάσταχτη ελαφρότητα του αρσενικού που έρχεται η
στιγμή στη ζωή του να νιώσει «Ευσυνείδητος μεν / πλην όμως ανακόλουθος/ σαν
παλαιοημερολογίτης / στο Ωνάσειο»!
















