ΝΤΟΡΙΣ ΛΕΣΙΝΓΚ «Ε, λοιπόν, η μοναξιά είναι πολύτιμη»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
«Λατρεύω τη μοναξιά. Είναι πολύτιμη», λέει η Ντόρις Λέσινγκ, η διάσημη
συγγραφέας που ξεκίνησε τη ζωή της πριν από 83 χρόνια στη Ροδεσία, τη σημερινή
Ζιμπάμπουε, μεγαλώνοντας μέσα στο φυλετικό μίσος. Ατίθαση από μικρή, πήρε το
μέρος των μαύρων. Ο μικρός αδελφός της, τον οποίο αγαπούσε πολύ όταν ήταν
παιδιά, πήρε το μέρος των λευκών με τον ίδιο φανατισμό.
«Δεν μιλούσαμε για τριάντα χρόνια, απλώς ανταλλάσσαμε πικρόχολα σημειώματα,
αλλά μετά ξαναβρεθήκαμε. Έρχονται καιροί που όλες οι ταμπέλες μένουν μετέωρες.
Δεν θα μπορούσες να τον αποκαλέσεις απλώς αντιδραστικό. Ήταν ρατσιστής με όλη
την έννοια της λέξης, οπότε έπρεπε απλώς να σιωπώ υπομένοντας το δηλητήριο. Αν
τον αγαπώ ακόμη; Όχι, δεν τον αγαπώ πια. Τον αγαπούσα όταν ήταν μικρός. Μετά
έγινε απλά βαρετός».
Βέβαια, οι δυσκολίες στις οικογενειακές σχέσεις δεν μπορούσαν να σταματήσουν
στον αδελφό της. Η μητέρα της ήταν γυναίκα που αγαπούσε πολύ την αγγλική
αυτοκρατορία και σεβόταν τους υφιστάμενους, τότε, κοινωνικούς θεσμούς. Η κόρη
όμως σιχαινόταν τον τρόπο ζωής των αποικιοκρατών και επιπλέον, δεν κατάφερε
ποτέ να ζήσει σαν νοικοκυρά. Παρά το γεγονός ότι το προσπάθησε κάποτε. Είχε
ήδη φύγει από το σπίτι στα 14 της χρόνια και παντρεύτηκε στα 19. Έκανε δύο
παιδιά, προσπάθησε να ζήσει οικογενειακά. Αλλά «βαριόταν μέχρι δακρύων».
 |
|
«Είμαι πολύ μεγάλη για να φοβάμαι τον θάνατο», λέει η Ντόρις Λέσινγκ. «Είμαι |
Γνώρισε λοιπόν τον Γκότφριντ Λέσινγκ, έναν σκληροπυρηνικό κομμουνιστή,
παράτησε σύζυγο και παιδιά και έφυγε. Αλλά και αυτός ο γάμος δεν κράτησε πολύ.
Της έμεινε ένα ακόμη παιδί και το επίθετο. Δεν της αρέσει να μιλάει πολύ γι’
αυτά, παρά το γεγονός ότι κατάφερε να συμφιλιωθεί αργότερα με τα παιδιά που
άφησε πίσω. «Ήταν πολύ δύσκολο», λέει. «Ακόμη και τώρα δεν ξέρω πώς βρήκα
τέτοια διανοητική δύναμη για να το κάνω. Ήμουν σχετικά νέα και άβγαλτη».
Παντρεύτηκε για το σεξ; «Τότε δεν υπήρχε σεξ πριν από τον γάμο», απαντάει η
Ντόρις Λέσινγκ. «Δεν υπήρχε χάπι. Μόνο χαϊδολογήματα».
Σήμερα που «οι ταμπέλες έμειναν μετέωρες», δεν υπάρχουν ιδέες ικανές να
της εξάψουν τη φαντασία. Ακόμη και την υποστήριξή της προς τους καταπιεσμένους
μαύρους, τώρα τη βλέπει με άλλο μάτι. «Παραήμασταν συναισθηματικοί με όλα
αυτά. Για μια ακόμη φορά, βλέπετε, πιστέψαμε στα αλήθεια ότι όταν οι μαύροι
πάρουν την εξουσία… Γιατί πιστέψαμε κάτι τόσο ανόητο; Γιατί θα έπρεπε οι
μαύροι να είναι καλύτεροι από οποιονδήποτε άλλο;».
Ο φεμινισμός, ναι, θα μπορούσε να φέρει έναν καλύτερο άνεμο, όμως την
απογοήτευσε και αυτός. «Ο φεμινισμός δεν στράφηκε εκεί που θα τον ήθελα να
έχει στραφεί. Αυτό που προσάπτουμε στις φεμινίστριες του ’60 είναι ότι δεν
πέτυχαν αυτά που θα μπορούσαν να έχουν πετύχει. Ήταν απασχολημένες στο να
χοροπηδάνε σε διάφορες σκηνές και βήματα. Αλλά για να αλλάξεις κάτι πρέπει να
κάνεις χαμαλοδουλειά, να μετέχεις σε επιτροπές και να φέρνεις διασημότητες στη
δική σου πτέρυγα. Ο φεμινισμός της εποχής εκείνης έκανε καλό, άλλαξε το κλίμα,
αλλά εντέλει όλη αυτή η ενέργεια θα μπορούσε να είχε αξιοποιηθεί πολύ
περισσότερο».
Για την Ντόρις Λέσινγκ «δεν υπάρχουν πολιτικές ιδέες στις οποίες να αξίζει να
πιστέψεις». «Μου αρέσει η ιδέα της Δημοκρατίας όταν την έχεις, αλλά δεν νομίζω
ότι διαθέτουμε και πολλή τη στιγμή αυτή».
Ο… όμορφος Μπέκαμ
Την εποχή αυτή, η φημισμένη συγγραφέας ξαναδιαβάζει τον «Άρχοντα των
Δαχτυλιδιών» που της αρέσει, όπως λέει, πολύ. Επίσης παρακολουθεί τα ματς της
Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο – «παρακολουθώ το πεπρωμένο της Αγγλίας. Είναι
κάτι το συναρπαστικό. Μου αρέσει το δράμα», λέει. Της αρέσει και ο Ντέιβιντ
Μπέκαμ. «Είναι πολύ όμορφος και τόσο ευγενικός… Σαν να βγαίνει από τον
“Άρχοντα των Δαχτυλιδιών”. Είναι υπέροχος, ακόμη περισσότερο αν σκεφθείς πόσο
βρωμόπαιδο υπήρξε». Όσο για το αν θα έβγαινε μαζί του ραντεβού… «Ναι, θα το
έκανα. Η κυρία Μπέκαμ δεν είναι αρκετά καλή γι’ αυτόν», λέει χαριτολογώντας.
INFO
Doris Lessing, «The Sweetest Dream», Εκδόσεις «Flamingo», Τιμή: 7,99 στερλίνες.
Google news
