Ο (παραλίγο) χαμένος θησαυρός

Το φινάλε όμως δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Η ανατροπή έγινε με το που ο
κόσμος άκουσε τα τραγούδια. Happy end; Μόνο «happy».

Yankee Foxtrot Hotel Wilco (Warner)

Οι Wilco του Τζεφ Τουίντι διέθεσαν το άλμπουμ τους στο Ίντερνετ. Και δεν έχασαν

Χάρτες απλωμένοι δεξιά κι αριστερά κάτω από ζαλισμένα βλέμματα και δάκτυλα να
δείχνουν πότε προς τη μια πότε προς την άλλη κατεύθυνση. Ο Τζεφ Τουίντι, τότε,
μπαίνει στο αυτοκίνητο και φεύγει. Σκόνη, ό,τι μπορείς να δεις. Είναι μια
κλασική συνταγή για να γραφτούν τα καλύτερα τραγούδια. Το Yankee Foxtrot Hotel
των Wilco του Τζεφ Τουίντι έχει γίνει ήδη σημείο αναφοράς σαν ένα από τα πιο
καλοφτιαγμένα άλμπουμ της νέας μουσικής παραγωγής. Στο κάτω κάτω alt. country
και εναλλακτικό ροκ, παύουν να είναι θέμα από τη στιγμή που υπάρχουν
τραγούδια. Θεόρατα, «γεμάτα» τραγούδια, η Αμερική στα μάτια των Wilco,
ουρανοξύστες και δρόμοι, τρέλα και ιστορίες αγάπης. Μηχανές αναψυκτικών και
παράνοια. Παράνοια είπατε; Ιδού το παρανοϊκό. Το Yankee Foxtrot Hotel που σε
κάνει να θέλεις να το ρουφήξεις μέχρι τον παρατεταμένο εκνευριστικό θόρυβο που
κάνει το καλαμάκι στον πάτο του ποτηριού, απορρίφθηκε – όπως το ακούτε! – από
έναν καθ’ όλα σοβαρό άνθρωπο της εταιρείας τους που υπάκουε προφανώς στον νόμο
της ποπ ευτέλειας.

Με ένα άλμπουμ στο ψυγείο και μια περιοδεία να τρέχει – σκέφτηκαν τα παλικάρια
τι ήταν ορθό να πράξουν. Πήραν το άλμπουμ, το έριξαν στο Ίντερνετ και βγήκαν
στους δρόμους. Στο μεταξύ, οι καλωδιωμένοι το κάνουν σουξέ (όπως και αξίζει!)
και παίζει αυτό – χωρίς καν να έχει κυκλοφορήσει – ανάμεσα στα καλύτερα της
χρονιάς που έφευγε. Τι ακριβώς; Ιστορίες για την Αμερική πνιγμένες από
αλήθειες που ο κόσμος ακούει από τους Wilco, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, με
κομμένη την ανάσα. Η βιομηχανία (που έχει ξανασαστήσει μπροστά στην
νεο-κάντρι-ροκ με εκείνο το παλιόπαιδο, τον Ράιαν Άνταμς) μαζεύει ό,τι μπορεί
και κυκλοφορεί το cd – η Nonesuch, αυτή τη φορά που ανήκει, όπως και η Reprise
που το είχε απορρίψει στις ετικέτες της Warner. Το Ashes of American Flags
γράφτηκε πριν την 11η, αλλά αποκτά το βάθος που δεν λείπει από κανένα από τα
άλλα «δωμάτια» του Yankee Foxtrot Hotel. Το πρώτο κιόλας, Ι am trying to break
your heart, δυνατός μαγνήτης με τα Jesus etc. Radio Cure. Heavy Metal Drummer,
War On War να στήνουν το καλύτερο μουσικό κόλπο μέσα στο καλοκαίρι.

Samba Rock Trio Μocotο (Ankh)

Προφέσορες της σάμπας και της σόουλ οι Trio Mocoto είχαν αφήσει στο stand by
πάνω από είκοσι χρόνια τώρα τις μηχανές του ρυθμού – που αν δεν ήταν made in
Brazil θα είχαν σκουριάσει και θα ήταν για πέταμα. Όμως οι τρεις Μοcoto,
Φριτζ, Νερέου και Ζοάο Παραχίμπα, είπαν να πατήσουν το κουμπί της
επανεκκίνησης, κάνοντας τον ρυθμό να λάμπει σαν να τον πέρασαν δέκα
γυαλιστικά, και να εκδράμουν με ανανεωμένο χορευτικό ήθος, μικρές ηλεκτρονικές
πινελιές και σάμπα/σόουλ από τη ζελατίνα με νέο έργο και κατακτήσεις σαν κι
αυτή της σκηνής στο Womad της Αθήνας εντός των ημερών. Είναι εξάλλου η εποχή
που οι βραζιλιάνικες χάρες ανθούν παντού, όχι μόνο στο χορτάρι.

Soul Surfing Elliott Murphy (Hitch Hyke)

Μια κιθάρα φτάνει να πεις όσα ο Τζορτζ Λούκας στον «Πόλεμο των Άστρων», αν η
ψυχή σου είναι έτοιμη για υπερπαραγωγή. Για τον Έλιοτ Μέρφι που κάνει αυτή τη
δουλειά κάπου τριάντα χρόνια τώρα, η εξασφάλιση των μέσων ποτέ δεν τον
απασχόλησε. Πιο ψυχωμένα τα μπλουζ, πιο βραχνή η φωνή, πιο πολύ γεμάτος ο
σάκος του, την επόμενη μέρα τον περιμένει ένα ακόμη τραγούδι. Μοναχικοί
τροβαδούροι γράφουν την ιστορία της μουσικής, όπως τα αστέρια της ποπ γράφουν
τις σελίδες των ταμπλόιντ. Σε μια πισίνα, το σέρφινγκ δεν θα είναι ποτέ απολαυστικό.

Όνομα και διεύθυνση

* Εκεί που το άλμπουμ των Wilco ήταν καλά φυλαγμένο και δεν κινδύνεψε
ποτέ να χαθεί: http: //www.wilcoworld.net

* Οι Sex Pistols, ο Ίγκι Ποπ, ο Τζο Στράμερ, η Πάτι Σμιθ και η Ντέμπι
Χάρι… μερικοί από αυτούς που «έπιασε» ο φακός του ροκ εν ρολ φωτογράφου
Μπομπ Γκρούεν. http:
//www.bobgruen.com. Η αποθέωση, η δόξα, η πτώση, η αμηχανία είναι
ένα «κλικ».