ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ «Άφκιαστο…»

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Θαν. Ι. Νικολαΐδης, Γιαννιτσά,
γράφει:

«Ο δεκάχρονος κρεμάστηκε! Μπορεί και να τον κρέμασαν!! Κι άρχισε βουβό το
μοιρολόι. Ο πατέρας, η μάνα. Η φτώχεια. Και πώς να πας το κουφάρι του στην
Αλβανία. Έσπευσαν οι γείτονες; Ο Δήμος; Η Πολιτεία; Πάλι καλά που βρέθηκε ένα
παλιάμαξο του συγγενή. Κάποια χιλιόμετρα πορείας και το κορμάκι του να σειέται
‘δώ κι εκεί σημαδεύοντας την αδικία σ’ αυτόν τον κόσμο, με πάνω-πάνω την
ανισότητα ακόμα και στον θάνατο. Κι έφυγε “άφτιαχτο κι αστόλιστο”. Για να
συνεχίσουμε οι υπόλοιποι του “Μπαρ” και του “Μεγάλου αδελφού”.

Κατέβαιναν ντυμένα τα παιδιά. Πολύχρωμη η στολή τους και χίλιες πανάκριβες
μπογιές στο μούτρο και το σώμα. Χαλάλι τους, σκέφτηκαν οι γονείς και πήγαν να
τα καμαρώσουν. Το ‘παν αυτό καρνάβαλο το πανηγύρι κι ακόμα δεν καταλάβαμε
γιατί ν’ αρέσουν τέτοιες πανάκριβες στολές σ’ εκείνους τους “βαρβάρους” που
ξεχύθηκαν χορεύοντας. Και γέμισαν οι πλατείες κομφετί και αφρούς που τα
πετούσαν καταγής σαν τέλειωναν, αυτά τα καλ(κ)ομαθημένα τα παιδιά. Ποτέ τους
δεν πείνασαν κι ούτε στερήθηκαν, μακάρι έτσι να πάει η ζωή τους. Μα, με γεμάτο
το στομάχι και το στόμα χίλιες λιχουδιές, δεν πρόκειται ποτέ να νιώσουν πείνα
τι θα πει, κι ούτε θα νιώσουν το βοριά να τους τρυπάει το κορμί. Γι’ αυτό, να
ευχηθούμε μην έρθουν αντιμέτωπα αυτά τα παιδιά (μας) τα καλομαθημένα με το
κρύο και τη στέρηση. Χρόνια πλησμονής και ευωχίας, δεν βάζουμε κακό στο νου
μας κι ίσως είναι η παγίδα.

Καθώς κατηφόριζαν ανέμελα τα παιδιά τα κακομαθημένα κι ανυποψίαστα, το κορμάκι
του δεκάχρονου κατέβαινε στη μαύρη γη, σε φέρετρο αυτοσχέδιο. Με ό,τι
περίσσεψε απ’ της αποκριάς τη γιορτή καμωμένο κι ούτε ένα ξένο μάτι δάκρυσε
γι’ αυτό της μοίρας το φριχτό παιγνίδι».

Ο Ν. Ιάκωβος, Σικάγο 60618, ΗΠΑ, γράφει: «Εκεί κάτω στην Χ. Τρικούπη, ας μην
εφησυχάζουν. Ο εχθρός δεν είναι μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά στη μεταμορφωμένη Δεξιά.
Είδες πόση βρώμα βγήκε από τον Γρυλλάκη; Κι όμως, κανένας δεν μίλησε! Οι δε
Νεοδημοκράτες “υπουργοί” πάνε στο Πολυτεχνείο και στον Γοργοπόταμο και
ενδιαφέρονται για τους αγρότες! Αν είναι δυνατόν…».