Το Τέταρτο κουδούνι

Και Παπαδιαμάντηδες είδαμε, και την «Αποκάλυψη» του Ιωάννου είδαμε, και τα
«Σονέτα» του Σαίξπηρ είδαμε… – και τι δεν έχουμε δει, πια, «θεατροποιημένο».

Τώρα, εκεί που το καλοκαίρι έχει μπει πλησίστιο και βγάζεις την
μπέμπελη στα κλειστά τα θέατρα, ιδού, ερχομένη εν τω μέσω της νυκτός, και η
Ρούλα Πατεράκη, που ανεβάζει, από αύριο, στο θέατρο «Οδού Κυκλάδων», τι
κείμενο, λέτε; Προυστ! Και, μάλιστα, δοκίμιό του. To «Ημέρες ανάγνωσης». Το
πρώτο, λέει, μέρος – καθότι «το όλο εγχείρημα θα αναπτυχθεί και θα ολοκληρωθεί
σε επτά μέρη» -, με τον τίτλο «1η ημέρα – Αγρύπνια».

Μα, δοκίμιο του Προυστ, επί σκηνής, μεσούντος του Ιουνίου, καλή μου
κυρία;.

Του π(ρ)ούστη, δηλαδή…

Ο Παύλος Χαϊκάλης θα είναι ο τρίτος πρωταγωνιστής στο προπολεμικό
ουγγαρέζικο «Μαγαζάκι της γωνίας» του Μίκλος Λάζλο, που θα παρουσιαστεί τον
χειμώνα, στον «Ακάδημο», στη σύγχρονη διασκευή του Γάλλου Ζαν-Ζακ Ζιλμπερμάν.

Πλάι στον Σπύρο Παπαδόπουλο και την Ντίνα Μιχαηλίδη. Και σε σκηνοθεσία
Στέφανου Κοτσίκου.

Το θέατρο «Αθηνών» «έκλεισε», απ’ τον Κάρολο Παυλάκη, για τον επόμενο
χειμώνα, ο Γιάννης Βούρος.

Το έργο ακόμα το ψάχνει, παράλληλα με τις εντατικές δοκιμές που κάνει
με τον Σταύρο Τσακίρη και το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας για τον καλοκαιρινό «Ορέστη» του
Ευριπίδη – Ηλέκτρα, η Αγλαΐα Παππά -, που θα δούμε και στο Ηρώδειο, στις 26
Ιουλίου.

Ως φάρσα εξελήφθη από ορισμένους ότι η Άννα Παναγιωτοπούλου θα παίξει
Αλεξάντρα ντελ Λάγκο, στο «Γλυκό πουλί της νιότης» του Ουίλιαμς. Και, μάλιστα,
με Τσανς τον Γιώργο Πυρπασόπουλο.

Όχι, αλήθεια είναι.

Δεν ξέρουμε, όμως, ΠΩΣ ο σκηνοθέτης «βλέπει» το έργο. Και μην ξεχνάτε,
έτσι εύκολα, ότι ο Πέτρος Ζούλιας κάτι προς το… «διαστροφικό» φέρνει· έχει
ανεβάσει «Κυρία με τις καμέλιες», με Μαργαρίτα Γκοτιέ την Ρούλα Πατεράκη και
Αρμάνδο τον Αλέκο Συσσοβίτη.

«Ο Μάκης στην Καλαμάτα», έγραφε η μικρή μου η οθόνη, την περασμένη
Κυριακή. Αντί «Κίτρινος Τύπος». Με τον Μάκη, «κονφερανσιέ», με πάλλευκο
κοστούμι, ροζ πουκάμισο, πράσινη γραβάτα, και με το μικρόφωνο στο χέρι, κοντά
στον λαό, να φωνάζει «αβάντι μαέστρο!», με πάλκο, με ορχήστρα, με λαϊκούς και
δημοτικούς τραγουδιστές, με μπαλέτα, με αθλητές, με νούμερα…

Ακροβατικά και ταχυδακτυλουργούς δεν ξέρω αν είχε – δεν το είδα ώς το
τέλος.

Κάποιες δημοσιογραφικές εκπομπές, τον βρίσκουν σιγά σιγά τον αληθινό
τους τον χαρακτήρα: του περιοδεύοντος θιάσου ποικιλιών.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Όχι ένας «Σέντζας», αλλά δυο!

Το έργο του Παντελή Χορν, που θεωρείται όχι μόνον το καλύτερό του, αλλά
έχει πάρει και διαστάσεις μύθου, καθώς, επαγγελματικά, έχει παιχτεί μόνο μία
φορά, το 1925, απ’ τον Αιμίλιο Βεάκη, για δέκα όλες κι όλες παραστάσεις, και
για του οποίου τις ατυχίες, που όλο ματαιώνονται τα προγραμματισμένα
ανεβάσματά του, είχα γράψει στο «Τέταρτο Κουδούνι», στις 29 του περασμένου
Νοεμβρίου, θα παρουσιαστεί, τελικά, Θεού… θέλοντος το καλοκαίρι απ’ την
Εταιρεία Θεάτρου «Αναζήτηση», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Πανταζή, που το είχε, ήδη,
ανεβάσει – η μόνη φορά μετά την πρώτη του -, αλλά με ερασιτέχνες, στην Άρτα.

Στον επώνυμο ρόλο, ο Γιάννης Ευαγγελίδης. Η πρεμιέρα, στις 2 Ιουλίου,
στο Αίθριο του Δημαρχείου της Κηφισιάς και θα ακολουθήσει περιοδεία.

Μαθαίνω, όμως, ότι τον «Σέντζα», το χειμώνα, θα ανεβάσει, στη Νέα Σκηνή
του Εθνικού, και ο Κώστας Τσιάνος, που σχεδίαζε να τον κάνει, πέρσι, στο
«Θεσσαλικό», αλλά το σχέδιο, και πάλι, δεν είχε ευοδωθεί.

Σέντζας, ο Τάκης Χρυσικάκος (στη φωτογραφία) και μαζί του, μεταξύ άλλων,
οι Τάσος Πεζιρκιανίδης, Σωτήρης Τζεβελέκος, Γιάννης Δεγαΐτης, Περικλής
Καρακωνσταντόγλου, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Νικολέτα Βλαβιανού.