ΜΑΤΙΕΣ Γιουροβίζιον

Κανονικά, ο διαγωνισμός τραγουδιού της Γιουροβίζιον, θα έπρεπε να καλύπτεται,
από την τηλεόραση, με μια είδηση ελαχίστων δευτερολέπτων και με μια, μόνον,
εικόνα. Αλλά, ζούμε στην Ελλάδα. Τη χώρα της υπερβολής. Τη χώρα, όπου, κατά
κανόνα, μπλέκουμε τα μπούτια μας και δεν ξέρουμε γιατί μιλάμε. Και
καβγαδίζουμε κι αποπάνω.

Ο διαγωνισμός της Γιουροβίζιον είναι ένα πανηγυράκι. Ωραίες κοπέλες, ωραίοι
νέοι, εντυπωσιακά φορέματα, φώτα, μια κατάμεστη αίθουσα στην οποία κυριαρχεί ο
χαβαλές, τηλεοπτικές κάμερες και ειδικοί δημοσιογράφοι. Ως προς το τραγούδι,
τώρα: είναι ένα τραγούδι φωνακλάδικο, με τους τραγουδιστές να χορεύουν και να
προσπαθούν να εντυπωσιάσουν το διεθνές κοινόν, με διάφορες φιγούρες και κόλπα.

Στο πανηγυράκι αυτό, που το αβαντάρουν οι τηλεοράσεις, για να εξασφαλίζουν
«γκλαμουράτα» προγράμματα, μετέχει και η ΕΡΤ. Από την εποχή της δικτατορίας,
ίσαμε σήμερα. Τα δύο τελευταία χρόνια, το τραγούδι που εκπροσωπεί την ΕΡΤ (και
όχι την Ελλάδα) είναι… ξενόγλωσσο! Γιατί έτσι πιστεύουν οι αρμόδιοι ότι
«μπορούμε να κατακτήσουμε τας Ευρώπας»! Δεν μιλάμε, λοιπόν, για ελληνικό
τραγούδι. Ούτε για Ελλάδα. Μιλάμε για ένα μείγμα τραγουδιού-χορού, σε
γυαλιστερή συσκευασία.

Για όλην αυτή την μπούρδα, λοιπόν, διοργανώνουμε διαγωνισμούς στην Ελλάδα,
ορίζουμε επιτροπές, πληρώνουμε χρήματα, βγάζουμε το «καλύτερο τραγούδι»,
κάνουμε πρόβες, ανεχόμαστε, όποτε δεν πυροδοτούμε, τους καβγάδες μεταξύ των
υποψήφιων συνθετών και τραγουδιστών και, τελικώς, στέλνουμε στην έδρα του
«φεστιβάλ» ένα τσούρμο ανθρώπων, που τρώνε, πίνουν, φωτογραφίζονται,
χειροκροτούν, ξεδιπλώνουν ελληνικές σημαίες και την… Άρτα φοβερίζουν!

Βεβαίως, πάντοτε πατώνουμε. Γιατί σ’ αυτό το τραγούδι-χορό, οι ξένοι είναι
ανώτεροι από εμάς. Επιπλέον, οι διασυνδέσεις των δισκογραφικών τους εταιρειών,
είναι στενές. Οι επιρροές μεγάλες. Και το κοινό, που ψηφίζει υποψιασμένο και,
κατά κανόνα, βαθύτατα επηρεασμένο, από ειδικές εκπομπές, περιοδικά και
μάνατζερ.

Πολύ καλά κάνανε και μας πετάξαν έξω από την επόμενη διοργάνωση, επειδή
πιάσαμε τη 17η θέση. Ευκαιρία είναι, να την κοπανήσουμε οριστικά. Έτσι, και
αρκετά εκατομμύρια θα γλιτώσουμε και την εντύπωση των ξένων θα διαλύσουμε, ότι
αυτό το, ειδικών προδιαγραφών κατασκεύασμα, που παράγουμε, κάθε χρόνο, είναι
το ελληνικό τραγούδι. Για το οποίο, σημειώνω, δούλεψαν με ταλέντο και
έμπνευση, Θεοδωράκηδες και Χατζιδάκιδες, Ελύτηδες, Ξαρχάκοι, Γκάτσοι και τόσοι άλλοι.