Αρχαιολογικές… πικρίες

Πλούσιο και ενδιαφέρον το έργο της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Δεκαέξι ανασκαφές
σε ολόκληρη την Ελλάδα και πλήθος δημοσιευμάτων και προσεγμένων εκδόσεων είχε
να παρουσιάσει χθες ο γενικός γραμματέας της Εταιρείας, Βασίλειος Πετράκος,
στην ετήσια δημόσια συνεδρίαση απολογισμού της προηγούμενης χρονιάς. Και, όπως
κάθε φορά, δεν παρέλειψε να κάνει και φέτος μια γενικότερη παρουσίαση των
πεπραγμένων, να σχολιάσει, με τον γνωστό καυστικό του τρόπο, την πολιτική
πραγματικότητα και να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα: την καταστροφή των
αγαλμάτων του Βούδα στο Αφγανιστάν, την απουσία συμβόλων του βυζαντινού
πολιτισμού από τα κέρματα του ευρώ, τη φιλοξενία πολυπληθών εκδηλώσεων σε
αρχαιολογικούς χώρους, την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας και τα
«κακόγουστα και ασύνδετα έργα» που τη συνοδεύουν. Και βέβαια τη χωροθέτηση του
κωπηλατοδρομίου στον Μαραθώνα, ζήτημα για το οποίο δέχθηκαν τα πυρά του η
πολιτεία, σχεδόν όλος ο επιστημονικός κόσμος και η Δικαιοσύνη. Θέματα
αναμφιβόλως καυτά, που σχολιάστηκαν με επίσης καυτό τρόπο. Τόσο που σκίασαν τη
σημασία των αρχαιολογικών ανακαλύψεων. Αποτέλεσμα; Οι παριστάμενοι στα
πηγαδάκια μετά το πέρας της εκδήλωσης δεν συζητούσαν τα όσα έφερε στο φως η
αρχαιολογική σκαπάνη, αλλά τις γεμάτες πικρία δηλώσεις του γενικού γραμματέα.